Tου Αθανασιου Ελλις
Πρωτοφανείς διαστάσεις λαμβάνει η ιδιότυπη απομόνωση του Α. Σαμαρά στους κόλπους της Ε. Ε. λόγω της έντονης δυσφορίας των Ευρωπαίων ηγετών, και ιδιαίτερα αυτών που πρόσκεινται ιδεολογικά στη Ν.Δ., για την απόφαση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης να καταψηφίσει αρχικά το Μνημόνιο και στη συνέχεια το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα σταθεροποίησης της ελληνικής οικονομίας. Τους τελευταίους μήνες το κλίμα έχει επιδεινωθεί σε τέτοιο βαθμό που πολιτικοί και ΜΜΕ χαρακτηρίζουν τον κ. Σαμαρά ως «λαϊκιστή» που λειτουργεί με μοναδικό γνώμονα το προσωπικό και κομματικό όφελος, αγνοώντας το εθνικό συμφέρον. Κάποιοι, μάλιστα, χρησιμοποιούν απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς και τον περιγράφουν ως «εθνικιστή», «εγωπαθή» κ. ά. Στο ίδιο πνεύμα, επικαλούνται τη στάση του στο ζήτημα των Σκοπίων, όταν ως υπ. Εξωτερικών το 1992 διαφοροποιήθηκε από την πιο διαλλακτική προσέγγιση του τότε πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη. Στο πλαίσιο αυτό, οι επικριτές του τον κατηγορούν ότι «τότε ανέτρεψε την κεντροδεξιά κυβέρνηση της χώρας για να προωθήσει την προσωπική του ατζέντα». Σε συζητήσεις με πολιτικούς και διπλωμάτες ευρωπαϊκών χωρών το τελευταίο διάστημα, ο γράφων έχει εισπράξει μια καθόλου κολακευτική εικόνα για τον πρόεδρο της Ν. Δ. Κάποια στελέχη της Ν.Δ. την αποδίδουν σε δάκτυλο της κυβέρνησης. Ο, τι και αν λένε ο κ. Παπανδρέου και οι συνεργάτες του στους ξένους συνομιλητές τους, οι τελευταίοι αναπτύσσουν μια δική τους συλλογιστική, προβάλλουν επιχειρήματα και δεν περιορίζονται στη μεταφορά μιας ενδεχομένως διαστρεβλωμένης περιγραφής του κ. Σαμαρά, από τους πολιτικούς του αντιπάλους. Σε αυτούς που θα σπεύσουν να προβάλουν το επιφανειακό επιχείρημα ότι δεν έχει σημασία τι λένε οι ξένοι, η απάντηση είναι απλή. Στον σημερινό αλληλοεξαρτώμενο κόσμο, η προσέγγιση αυτή δεν είναι όχι μόνο άτοπη, αλλά στη σημερινή συγκυρία για την Ελλάδα καθίσταται και εθνικά επικίνδυνη. Το συντηρητικό αστικό κόμμα της χώρας που ίδρυσε ο Κων. Καραμανλής, ο οποίος κόντρα στον λαϊκισμό των πολιτικών του αντιπάλων ενέταξε την Ελλάδα στην ευρωπαϊκή οικογένεια πριν από τρεις δεκαετίες, βρίσκεται σήμερα χωρίς συμμάχους. Ποτέ στη σύγχρονη Ιστορία Ελληνας κεντροδεξιός ηγέτης δεν ήταν τόσο μόνος. Είναι γνωστό το πόσο συνέβαλε στον εξευρωπαϊσμό της Ελλάδας η φιλία του Κων. Καραμανλή με τον Ζισκάρ ντ’ Εστέν και τον Χέλ. Σμιτ, ενώ οι σχέσεις του Κων. Μητσοτάκη με τον Χέλμουτ Κολ, όπως και του Κώστα Καραμανλή με τον Ζ. Μπαρόζο ή τον Ν. Σαρκοζί, (ακόμη και του Α. Παπανδρέου με τον Μιτεράν ή του Κ. Σημίτη με τον Σρέντερ και τον Ζοσπέν) απέφεραν συγκεκριμένα οφέλη, είτε αυτά αφορούσαν χρηματοδότηση της Ελλάδας από τον κοινοτικό προϋπολογισμό είτε στήριξη στη μοναχική πορεία της χώρας μας σε ζητήματα όπως αυτό της ονομασίας των Σκοπίων.
Τώρα, για πρώτη φορά στη διάρκεια της μεταπολίτευσης, ηγέτης της Ν. Δ. εμφανίζεται τόσο απομονωμένος εντός της Ε. Ε, εξέλιξη που εγείρει ερωτήματα σε ό, τι αφορά τις επιπτώσεις που θα μπορούσε να έχει αυτό το τόσο αρνητικό κλίμα στην περίπτωση που ο κ. Σαμαράς αναρριχηθεί στην πρωθυπουργία. Κανείς Ελληνας πολίτης, ακόμη και αν ψηφίζει άλλο κόμμα, δεν μπορεί να χαίρεται για το γεγονός ότι το ένα από τα δυο κόμματα εξουσίας της χώρας έχει απολέσει τις σχέσεις εμπιστοσύνης με την Ε. Ε. Το ζήτημα δεν αφορά προσωπικά τον κ. Σαμαρά, αλλά την Ελλάδα. Εάν ο πρόεδρος της Ν.Δ. πιστεύει ότι αφού κερδίσει τις εκλογές οι Ευρωπαίοι θα αναγκαστούν να τον αποδεχθούν και θα αγνοήσουν το παρελθόν, πλανάται. Εάν δεν προβεί σύντομα σε πρωτοβουλίες προσέγγισης -όποιες αυτός κρίνει αναγκαίες- τη στάση του ίσως πληρώσει η χώρα στο μέλλον.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_07/07/2011_448343
Πέμπτη 7 Ιουλίου 2011
Τρίτη 5 Ιουλίου 2011
«Η γαλλική πρόταση για τα ελληνικά ομόλογα δεν πυροδοτεί τα CDS»
Οι προτάσεις που τέθηκαν προς συζήτηση από τη Γαλλία σχετικά με την ανάληψη μέρους του βάρους του δεύτερου χρηματοδοτικού πακέτου προς την Ελλάδα από τον ιδιωτικό τομέα δεν αναμένεται να πυροδοτήσουν τα ασφάλιστρα έναντι του κινδύνου χρεοκοπίας (CDS), δήλωσε προς το πρακτορείο Reuters ο γενικός διευθυντής της Διεθνούς Ένωσης Συμφωνιών Ανταλλαγής και Παραγώγων (ISDA) Ντέιβιντ Γκιν.
«Όπως το αντιλαμβάνομαι, το γαλλικό σχέδιο ουσιαστικά συνιστά εθελοντική μετακύλιση και γενικώς μιλώντας, μια εθελοντική μετακύλιση δεν θα πυροδοτήσει τα CDS», δήλωσε ο κ. Γκιν.
Σύμφωνα με την γαλλική πρόταση οι κάτοχοι ομολόγων θα επανεπενδύσουν το 70% των προσόδων τους από λήξεις ομολόγων έως το 2014 σε νέα ελληνικά τριακονταετή ομόλογα.
Η ISDA έχει τον τελικό λόγο στον προδιορισμό «πιστωτικών συμβάντων», βάσει των οποίων ενεργοποιούνται τα συμβόλαια ασφάλισης έναντι χρεοκοπίας (CDS).
Η Standard and Poor's ανακοίνωσε τη Δευτέρα ότι οι τρέχουσες προτάσεις ενδέχεται να οδηγήσουν στην κατάταξη του ελληνικού αξιόχρεου σε καθεστώς επιλεκτικής χρεοκοπίας.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
«Όπως το αντιλαμβάνομαι, το γαλλικό σχέδιο ουσιαστικά συνιστά εθελοντική μετακύλιση και γενικώς μιλώντας, μια εθελοντική μετακύλιση δεν θα πυροδοτήσει τα CDS», δήλωσε ο κ. Γκιν.
Σύμφωνα με την γαλλική πρόταση οι κάτοχοι ομολόγων θα επανεπενδύσουν το 70% των προσόδων τους από λήξεις ομολόγων έως το 2014 σε νέα ελληνικά τριακονταετή ομόλογα.
Η ISDA έχει τον τελικό λόγο στον προδιορισμό «πιστωτικών συμβάντων», βάσει των οποίων ενεργοποιούνται τα συμβόλαια ασφάλισης έναντι χρεοκοπίας (CDS).
Η Standard and Poor's ανακοίνωσε τη Δευτέρα ότι οι τρέχουσες προτάσεις ενδέχεται να οδηγήσουν στην κατάταξη του ελληνικού αξιόχρεου σε καθεστώς επιλεκτικής χρεοκοπίας.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Εκτιμήσεις για πλεόνασμα 2,6 δισ. ευρώ από ασφαλιστικά ταμεία το 2011
Πλεόνασμα ύψους 2,580 δισ. ευρώ εκτιμά το υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης ότι θα έχουν το 2011 οι ασφαλιστικοί οργανισμοί από 73 εκατ. ευρώ το 2010.
Σύμφωνα με όσα ανέφερε στη Βουλή ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Γεώργιος Κουτρουμάνης, απαντώντας σε ερώτηση βουλευτή, τα έσοδα των ασφαλιστικών οργανισμών εκτιμάται ότι θα ανέλθουν το 2011 στο ποσό των 47,173 δισ. ευρώ έναντι 45,181 δισ. ευρώ το 2010. Τα έξοδα των αφαλιστικών οργανισμών εκτιμάται ότι θα ανέλθουν το 2011 στο ποσό των 44,593 δισ. ευρώ από 45,108 δισ. ευρώ.
Σύμφωνα με τον κ. Κουτρουμάνη, το σύνολο των οφειλών προς τους ασφαλιστικούς οργανισμούς ανέρχεται στο ποσό των 10,8 δισ. ευρώ τα οποία αναλύονται ως ακολούθως:
α) 5,9 δισ. ευρώ για το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ,
β) 3,9 δισ. ευρώ για τον ΟΑΕΕ και γ) 1 δισ. ευρώ για τους λοιπούς.
Αναφορικά με τις δαπάνες, ο κ. Κουτρουμάνης ανέφερε ότι με σειρά νομοθετικών ρυθμίσεων και παρεμβάσεων, έχει καταβληθεί προσπάθεια για τον περιορισμό των δαπανών υγείας των ασφαλιστικών οργανισμών, με σκοπό τη διατήρηση της βιωσιμότητάς τους, τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και του δημόσιου χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης, καθώς και τη χορήγηση ικανοποιητικού επιπέδου παροχών ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης σε όλους τους ασφαλισμένους.
Όσον αφορά στην εξέλιξη των δαπανών υγείας των ασφαλιστικών οργανισμών, το 2011 η φαρμακευτική δαπάνη αναμένεται να ανέλθει σε 3,308 δισ. ευρώ από 3,873 δισ. ευρώ το 2010.
Οι λοιπές παροχές υγείας εκτιμάται ότι θα διαμορφωθούν σε 2,886 δισ. ευρώ από 2,961 δισ. ευρώ το 2010 ενώ οι πληρωμές στα νοσοκομεία σε 1,350 δισ. ευρώ από 921 εκατ. ευρώ το 2010.
www.kathimerini.gr
Σύμφωνα με όσα ανέφερε στη Βουλή ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Γεώργιος Κουτρουμάνης, απαντώντας σε ερώτηση βουλευτή, τα έσοδα των ασφαλιστικών οργανισμών εκτιμάται ότι θα ανέλθουν το 2011 στο ποσό των 47,173 δισ. ευρώ έναντι 45,181 δισ. ευρώ το 2010. Τα έξοδα των αφαλιστικών οργανισμών εκτιμάται ότι θα ανέλθουν το 2011 στο ποσό των 44,593 δισ. ευρώ από 45,108 δισ. ευρώ.
Σύμφωνα με τον κ. Κουτρουμάνη, το σύνολο των οφειλών προς τους ασφαλιστικούς οργανισμούς ανέρχεται στο ποσό των 10,8 δισ. ευρώ τα οποία αναλύονται ως ακολούθως:
α) 5,9 δισ. ευρώ για το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ,
β) 3,9 δισ. ευρώ για τον ΟΑΕΕ και γ) 1 δισ. ευρώ για τους λοιπούς.
Αναφορικά με τις δαπάνες, ο κ. Κουτρουμάνης ανέφερε ότι με σειρά νομοθετικών ρυθμίσεων και παρεμβάσεων, έχει καταβληθεί προσπάθεια για τον περιορισμό των δαπανών υγείας των ασφαλιστικών οργανισμών, με σκοπό τη διατήρηση της βιωσιμότητάς τους, τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και του δημόσιου χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης, καθώς και τη χορήγηση ικανοποιητικού επιπέδου παροχών ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης σε όλους τους ασφαλισμένους.
Όσον αφορά στην εξέλιξη των δαπανών υγείας των ασφαλιστικών οργανισμών, το 2011 η φαρμακευτική δαπάνη αναμένεται να ανέλθει σε 3,308 δισ. ευρώ από 3,873 δισ. ευρώ το 2010.
Οι λοιπές παροχές υγείας εκτιμάται ότι θα διαμορφωθούν σε 2,886 δισ. ευρώ από 2,961 δισ. ευρώ το 2010 ενώ οι πληρωμές στα νοσοκομεία σε 1,350 δισ. ευρώ από 921 εκατ. ευρώ το 2010.
www.kathimerini.gr
Προειδοποίηση Μέρκελ στους οίκους αξιολόγησης
Η καγκελάριος της Γερμανίας Άγγελα Μέρκελ προειδοποίησε ότι τα κράτη και οι διεθνείς οργανισμοί «δεν θα επιτρέψουν να τους στερήσουν οι οίκοι αξιολόγησης την ελευθερία τους να αποφασίζουν» σε ό,τι αφορά τη στήριξη της Ελλάδας.
«Όσον αφορά τους οίκους αξιολόγησης, πιστεύω ότι είναι σημαντικό εμείς, και λέγοντας εμείς εννοώ την τρόικα που αποτελείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, να μην επιτρέψουμε να στερηθούμε την ελευθερία μας να αποφασίζουμε», δήλωσε η καγκελάριος στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου.
«Βασίζομαι στις εκτιμήσεις αυτών των τριών θεσμών, δηλαδή της Επιτροπής, του ΔΝΤ και της ΕΚΤ», δήλωσε ακόμη.
Η Μέρκελ ερωτήθηκε αν είναι ενδεχομένως δυσαρεστημένη επειδή ο οίκος Standard and Poor's απείλησε να κηρύξει την Ελλάδα σε χρεοκοπία αν ισχύσει ως έχει το γαλλικό σχέδιο για συμμετοχή των τραπεζών στη στήριξη της Αθήνας.
Ευρωπαϊκό οίκο αξιολόγησης ζητά η Αυστρία
Ευρωπαϊκό οίκο αξιολόγησης ζητά ο Αυστριακός καγκελάριος Β. Φάιμαν, καταγγέλλοντας τους αμερικανικούς οίκους για προώθηση της κερδοσκοπίας.
Τη σύσταση ενός ευρωπαϊκού οίκου αξιολόγησης, πρόταση την οποία έχει ήδη κάνει και θα υποστηρίξει ενεργά στο μέλλον, ζήτησε ο καγκελάριος της Αυστρίας Βέρνερ Φάιμαν, μετά το σημερινό υπουργικό συμβούλιο στη Βιένη, καταγγέλλοντας συγχρόνως τους αμερικανικούς οίκους αξιολόγησης, που στη διάρκεια πολιτικών εξελίξεων προώθησαν την κερδοσκοπία αντί να φροντίσουν για σταθερότητα.
Εκφράζοντας την οργή του για την απόρριψη από αμερικάνικους οίκους αξιολόγησης μιας συμμετοχής ιδιωτών στο ελληνικό πακέτο βοήθειας, ο Αυστριακός καγκελάριος τόνισε πως θα υποστηρίξει με έμφαση, σε επίπεδο των αρχηγών κυβερνήσεων, τη σύσταση ενός ευρωπαϊκού οίκου αξιολόγησης, καθώς, όπως σημείωσε, στη διάρκεια της ελληνικής κρίσης κατέστη σαφές ότι είναι απαραίτητοι οίκοι αξιολόγησης με γνώση του χώρου και αισθητήριο για τις ευρωπαϊκές συνθήκες.
Ο κ. Φάιμαν παρέπεμψε στην ιδέα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για την ίδρυση ενός οίκου αξιολόγησης για την Ευρώπη μέσω ενός ιδρύματος, θέμα το οποίο ο ίδιος συζήτησε ήδη πριν μερικές εβδομάδες με άλλους ηγέτες, ενώ θέλει να δραστηριοποιηθεί σε αυτή την κατεύθυνση, για παράδειγμα, με την Γερμανίδα καγκελάριο. Επίσης, επανέλαβε την αυστριακή απαίτηση για καθιέρωση φόρου χρηματοπιστωτικών συναλλαγών.
Με τις δηλώσεις του αυτές ο Αυστριακός καγκελάριος συμμερίζεται πλήρως τη δριμύτατη κριτική κατά των οίκων αξιολόγησης των ΗΠΑ που είχε ασκήσει, σε χθεσινοβραδινή του συνέντευξη στη δημόσια Αυστριακή Τηλεόραση, ο διοικητής της Αυστριακής Κεντρικής Τράπεζας και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Έβαλντ Νοβότνι.
Ο κ. Νοβότνι έκανε λόγο για πολύ δύσκολη συζήτηση με τους οίκους αξιολόγησης, διότι, όπως παρατήρησε, αυτοί αξιολογούν ακόμη και εν μέρει παραιτήσεις ως απώλεια, ενώ σημείωσε πως πρόκειται για μια παράδοξη κατάσταση, καθώς οι ίδιες τράπεζες είναι πρόθυμες να συμμετάσχουν στη διάσωση της Ελλάδας, διότι το συμφέρον τους βρίσκεται στη σταθερότητα της χώρας.
Σκληρή κριτική κατά των αμερικάνικων οίκων αξιολόγησης
Δριμύτατη κριτική κατά των οίκων αξιολόγησης των Ηνωμένων Πολιτειών, άσκησε ο διοικητής της Αυστριακής Κεντρικής Τράπεζας (ΑΚΤ) και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Έβαλντ Νοβότνι, σε χθεσινοβραδινή συνέντευξή του στη δημόσια Αυστριακή Τηλεόραση.
Σχολιάζοντας τη χθεσινή νέα αξιολόγηση από τη «Standard and Poors» για την Ελλάδα, ο κ. Νοβότνι επισήμανε πως αυτοί οι οίκοι είναι πολύ αυστηρότεροι και επιθετικότεροι κατά τις αξιολογήσεις τους στο πλαίσιο της κρίσης στο χώρο του Ευρώ, από ότι σε παρόμοιες περιπτώσεις στη Νότια Αμερική, κάτι, που, όπως ο ίδιος σημείωσε, «μας βάζει σε σκέψεις».
Ο διοικητής της ΑΚΤ έκανε λόγο για πολύ δύσκολη συζήτηση με του οίκους αξιολόγησης, διότι, όπως παρατήρησε, αυτοί αξιολογούν ακόμη και εν μέρει παραιτήσεις ως απώλεια.
Ο κ. Νοβότνι θεωρεί πως γενικότερα πρόκειται για μια παράδοξη κατάσταση, καθώς οι ίδιες τράπεζες είναι πρόθυμες να συμμετάσχουν στη διάσωση της Ελλάδας, διότι το συμφέρον τους βρίσκεται στη σταθερότητα της χώρας.
Η έντονη αυτή αντίδραση του διοικητή της ΑΚΤ Εβαλντ Νοβότνι, στη νέα επίθεση κατά της Ελλάδας από τον αμερικάνικο οίκο αξιολόγησης, έρχεται να συμπληρώσει πρόσφατο κεντρικό άρθρο στην αυστριακή επίσημη εφημερίδα «Βίνερ Τσάιτουνγκ» (ΣΣ εκδότης η Αυστριακή Δημοκρατία) στο οποίο οι οίκοι αξιολόγησης αποκαλούνταν, ούτε λίγο ούτε πολύ, «οίκοι αρουραίων».
Χαρακτηρίζοντας «θράσος» την τότε, νέα υποβάθμιση της Ελλάδας από την Standard and Poors, ο αρχισυντάκτης της εφημερίδας, Ράινχαρντ Γκέβαιλ, τόνιζε συμπερασματικά στο άρθρο πως οι οίκοι αξιολόγησης έχουν ξεπέσει σε «οίκους αρουραίων», των οποίων ο λόγος δεν έχει την παραμικρή αξία.
Αναφερόμενος σε εκείνη την υποβάθμιση «και μάλιστα πριν από μια Σύνοδο των κοινοτικών υπουργών Οικονομικών με θέμα την Ελλάδα», ο αρχισυντάκτης της εφημερίδας είχε καταγγείλει την αμερικάνικη εταιρεία για «θράσος», καθώς όπως σημείωνε, υποβαθμίζει τη δανειοληπτική ικανότητα της Ελλάδας χαμηλότερα από εκείνη της Γρενάδας, όπου (χωρίς ο ίδιος, όπως σημειώνει, να θέλει να θίξει το νησιωτικό κράτος ανάμεσα σε Ατλαντικό και Καραϊβική) το 32 ο/ο των 108.000 κατοίκων της ζει κάτω από το όριο της φτώχειας.
Στο πλήρες δριμύτατης κριτικής άρθρο του, ο κ. Γκέβαιλ αναφερόταν αναλυτικά στο «ποιόν» γενικότερα των «οίκων αξιολόγησης» όσο και ειδικότερα του συγκεκριμένου οίκου, που, όπως σημείωνε, ιδρύθηκε το 1997, ανήκει στον αμερικάνικο ιδιωτικό όμιλο Μέσων Ενημέρωσης Mc Graw-Hill, που με τον ετήσιο κύκλο εργασιών ύψους έξι δισεκατομμυρίων δολαρίων αποτελεί έναν υπέρογκο δυτικοαμερικάνικο εκδοτικό οίκο ειδικών εντύπων με ιδιοκτήτες παραδοσιακά ονόματα Αμερικανών μεγαλοεπενδυτών, ονόματα που αναφέρονται με «ευλάβεια» στη Γουόλ Στριτ.
Ο αρχισυντάκτης της «Βίνερ Τσάιτουνγκ» κατήγγειλε στη συνέχεια ότι αυτός ο ιδιωτικός «οίκος» (αξιολόγησης), χωρίς να έχει την παραμικρή δημοκρατική νομιμοποίηση, έχει αναλάβει το ρόλο «παγκόσμιας οικονομικής αστυνομίας», πράγμα που γινόταν δεκτό επί χρόνια και που η ζημιά που προκαλούσε βρισκόταν εντός ορίων, όμως τώρα, οι ποικίλως επενδύουσες αμερικάνικες εταιρείες επιτίθενται κατά μέτωπο, μέσω αυτού του οίκου τους αξιολόγησης, εναντίον της Ευρωζώνης.
«Το ότι η Ελλάδα περνά δύσκολες ώρες είναι πασίγνωστο όπως επίσης και το ότι οι άλλες χώρες της Ευρωζώνης καταβάλουν σημαντικές προσπάθειες για να το αντιμετωπίσουν, όμως στον ιδιωτικό οίκο Standard and Poors, αυτό είναι αδιάφορο», έγραφε ο κ. Γκέβαιλ, για να συμπληρώσει κατηγορηματικά πως, «εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση σέβεται κάπως τον εαυτό της τότε θα πρέπει να απαντήσει πως ό, τι και να λέει η Standard and Poors, αυτό αφήνει αδιάφορη την Ευρώπη».
Καθώς, όπως ο ίδιος πρόσθετε, ένας δυτικοαμερικάνικος εκδοτικός οίκος δεν μπορεί να καθορίζει το τί είναι καλό και σωστό για την Ευρώπη και ως εκ τούτου όλες οι χώρες της ΕΕ θα πρέπει αυτή τη στιγμή να απορρίψουν άμεσα τις αξιολογήσεις τέτοιων εταιρειών και να το διαλαλήσουν δυνατά, «διότι οι οίκοι αξιολόγησης κατάντησαν οίκοι αρουραίων και ο λόγος τους δεν έχει την παραμικρή αξία».
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
«Όσον αφορά τους οίκους αξιολόγησης, πιστεύω ότι είναι σημαντικό εμείς, και λέγοντας εμείς εννοώ την τρόικα που αποτελείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, να μην επιτρέψουμε να στερηθούμε την ελευθερία μας να αποφασίζουμε», δήλωσε η καγκελάριος στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου.
«Βασίζομαι στις εκτιμήσεις αυτών των τριών θεσμών, δηλαδή της Επιτροπής, του ΔΝΤ και της ΕΚΤ», δήλωσε ακόμη.
Η Μέρκελ ερωτήθηκε αν είναι ενδεχομένως δυσαρεστημένη επειδή ο οίκος Standard and Poor's απείλησε να κηρύξει την Ελλάδα σε χρεοκοπία αν ισχύσει ως έχει το γαλλικό σχέδιο για συμμετοχή των τραπεζών στη στήριξη της Αθήνας.
Ευρωπαϊκό οίκο αξιολόγησης ζητά η Αυστρία
Ευρωπαϊκό οίκο αξιολόγησης ζητά ο Αυστριακός καγκελάριος Β. Φάιμαν, καταγγέλλοντας τους αμερικανικούς οίκους για προώθηση της κερδοσκοπίας.
Τη σύσταση ενός ευρωπαϊκού οίκου αξιολόγησης, πρόταση την οποία έχει ήδη κάνει και θα υποστηρίξει ενεργά στο μέλλον, ζήτησε ο καγκελάριος της Αυστρίας Βέρνερ Φάιμαν, μετά το σημερινό υπουργικό συμβούλιο στη Βιένη, καταγγέλλοντας συγχρόνως τους αμερικανικούς οίκους αξιολόγησης, που στη διάρκεια πολιτικών εξελίξεων προώθησαν την κερδοσκοπία αντί να φροντίσουν για σταθερότητα.
Εκφράζοντας την οργή του για την απόρριψη από αμερικάνικους οίκους αξιολόγησης μιας συμμετοχής ιδιωτών στο ελληνικό πακέτο βοήθειας, ο Αυστριακός καγκελάριος τόνισε πως θα υποστηρίξει με έμφαση, σε επίπεδο των αρχηγών κυβερνήσεων, τη σύσταση ενός ευρωπαϊκού οίκου αξιολόγησης, καθώς, όπως σημείωσε, στη διάρκεια της ελληνικής κρίσης κατέστη σαφές ότι είναι απαραίτητοι οίκοι αξιολόγησης με γνώση του χώρου και αισθητήριο για τις ευρωπαϊκές συνθήκες.
Ο κ. Φάιμαν παρέπεμψε στην ιδέα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για την ίδρυση ενός οίκου αξιολόγησης για την Ευρώπη μέσω ενός ιδρύματος, θέμα το οποίο ο ίδιος συζήτησε ήδη πριν μερικές εβδομάδες με άλλους ηγέτες, ενώ θέλει να δραστηριοποιηθεί σε αυτή την κατεύθυνση, για παράδειγμα, με την Γερμανίδα καγκελάριο. Επίσης, επανέλαβε την αυστριακή απαίτηση για καθιέρωση φόρου χρηματοπιστωτικών συναλλαγών.
Με τις δηλώσεις του αυτές ο Αυστριακός καγκελάριος συμμερίζεται πλήρως τη δριμύτατη κριτική κατά των οίκων αξιολόγησης των ΗΠΑ που είχε ασκήσει, σε χθεσινοβραδινή του συνέντευξη στη δημόσια Αυστριακή Τηλεόραση, ο διοικητής της Αυστριακής Κεντρικής Τράπεζας και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Έβαλντ Νοβότνι.
Ο κ. Νοβότνι έκανε λόγο για πολύ δύσκολη συζήτηση με τους οίκους αξιολόγησης, διότι, όπως παρατήρησε, αυτοί αξιολογούν ακόμη και εν μέρει παραιτήσεις ως απώλεια, ενώ σημείωσε πως πρόκειται για μια παράδοξη κατάσταση, καθώς οι ίδιες τράπεζες είναι πρόθυμες να συμμετάσχουν στη διάσωση της Ελλάδας, διότι το συμφέρον τους βρίσκεται στη σταθερότητα της χώρας.
Σκληρή κριτική κατά των αμερικάνικων οίκων αξιολόγησης
Δριμύτατη κριτική κατά των οίκων αξιολόγησης των Ηνωμένων Πολιτειών, άσκησε ο διοικητής της Αυστριακής Κεντρικής Τράπεζας (ΑΚΤ) και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Έβαλντ Νοβότνι, σε χθεσινοβραδινή συνέντευξή του στη δημόσια Αυστριακή Τηλεόραση.
Σχολιάζοντας τη χθεσινή νέα αξιολόγηση από τη «Standard and Poors» για την Ελλάδα, ο κ. Νοβότνι επισήμανε πως αυτοί οι οίκοι είναι πολύ αυστηρότεροι και επιθετικότεροι κατά τις αξιολογήσεις τους στο πλαίσιο της κρίσης στο χώρο του Ευρώ, από ότι σε παρόμοιες περιπτώσεις στη Νότια Αμερική, κάτι, που, όπως ο ίδιος σημείωσε, «μας βάζει σε σκέψεις».
Ο διοικητής της ΑΚΤ έκανε λόγο για πολύ δύσκολη συζήτηση με του οίκους αξιολόγησης, διότι, όπως παρατήρησε, αυτοί αξιολογούν ακόμη και εν μέρει παραιτήσεις ως απώλεια.
Ο κ. Νοβότνι θεωρεί πως γενικότερα πρόκειται για μια παράδοξη κατάσταση, καθώς οι ίδιες τράπεζες είναι πρόθυμες να συμμετάσχουν στη διάσωση της Ελλάδας, διότι το συμφέρον τους βρίσκεται στη σταθερότητα της χώρας.
Η έντονη αυτή αντίδραση του διοικητή της ΑΚΤ Εβαλντ Νοβότνι, στη νέα επίθεση κατά της Ελλάδας από τον αμερικάνικο οίκο αξιολόγησης, έρχεται να συμπληρώσει πρόσφατο κεντρικό άρθρο στην αυστριακή επίσημη εφημερίδα «Βίνερ Τσάιτουνγκ» (ΣΣ εκδότης η Αυστριακή Δημοκρατία) στο οποίο οι οίκοι αξιολόγησης αποκαλούνταν, ούτε λίγο ούτε πολύ, «οίκοι αρουραίων».
Χαρακτηρίζοντας «θράσος» την τότε, νέα υποβάθμιση της Ελλάδας από την Standard and Poors, ο αρχισυντάκτης της εφημερίδας, Ράινχαρντ Γκέβαιλ, τόνιζε συμπερασματικά στο άρθρο πως οι οίκοι αξιολόγησης έχουν ξεπέσει σε «οίκους αρουραίων», των οποίων ο λόγος δεν έχει την παραμικρή αξία.
Αναφερόμενος σε εκείνη την υποβάθμιση «και μάλιστα πριν από μια Σύνοδο των κοινοτικών υπουργών Οικονομικών με θέμα την Ελλάδα», ο αρχισυντάκτης της εφημερίδας είχε καταγγείλει την αμερικάνικη εταιρεία για «θράσος», καθώς όπως σημείωνε, υποβαθμίζει τη δανειοληπτική ικανότητα της Ελλάδας χαμηλότερα από εκείνη της Γρενάδας, όπου (χωρίς ο ίδιος, όπως σημειώνει, να θέλει να θίξει το νησιωτικό κράτος ανάμεσα σε Ατλαντικό και Καραϊβική) το 32 ο/ο των 108.000 κατοίκων της ζει κάτω από το όριο της φτώχειας.
Στο πλήρες δριμύτατης κριτικής άρθρο του, ο κ. Γκέβαιλ αναφερόταν αναλυτικά στο «ποιόν» γενικότερα των «οίκων αξιολόγησης» όσο και ειδικότερα του συγκεκριμένου οίκου, που, όπως σημείωνε, ιδρύθηκε το 1997, ανήκει στον αμερικάνικο ιδιωτικό όμιλο Μέσων Ενημέρωσης Mc Graw-Hill, που με τον ετήσιο κύκλο εργασιών ύψους έξι δισεκατομμυρίων δολαρίων αποτελεί έναν υπέρογκο δυτικοαμερικάνικο εκδοτικό οίκο ειδικών εντύπων με ιδιοκτήτες παραδοσιακά ονόματα Αμερικανών μεγαλοεπενδυτών, ονόματα που αναφέρονται με «ευλάβεια» στη Γουόλ Στριτ.
Ο αρχισυντάκτης της «Βίνερ Τσάιτουνγκ» κατήγγειλε στη συνέχεια ότι αυτός ο ιδιωτικός «οίκος» (αξιολόγησης), χωρίς να έχει την παραμικρή δημοκρατική νομιμοποίηση, έχει αναλάβει το ρόλο «παγκόσμιας οικονομικής αστυνομίας», πράγμα που γινόταν δεκτό επί χρόνια και που η ζημιά που προκαλούσε βρισκόταν εντός ορίων, όμως τώρα, οι ποικίλως επενδύουσες αμερικάνικες εταιρείες επιτίθενται κατά μέτωπο, μέσω αυτού του οίκου τους αξιολόγησης, εναντίον της Ευρωζώνης.
«Το ότι η Ελλάδα περνά δύσκολες ώρες είναι πασίγνωστο όπως επίσης και το ότι οι άλλες χώρες της Ευρωζώνης καταβάλουν σημαντικές προσπάθειες για να το αντιμετωπίσουν, όμως στον ιδιωτικό οίκο Standard and Poors, αυτό είναι αδιάφορο», έγραφε ο κ. Γκέβαιλ, για να συμπληρώσει κατηγορηματικά πως, «εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση σέβεται κάπως τον εαυτό της τότε θα πρέπει να απαντήσει πως ό, τι και να λέει η Standard and Poors, αυτό αφήνει αδιάφορη την Ευρώπη».
Καθώς, όπως ο ίδιος πρόσθετε, ένας δυτικοαμερικάνικος εκδοτικός οίκος δεν μπορεί να καθορίζει το τί είναι καλό και σωστό για την Ευρώπη και ως εκ τούτου όλες οι χώρες της ΕΕ θα πρέπει αυτή τη στιγμή να απορρίψουν άμεσα τις αξιολογήσεις τέτοιων εταιρειών και να το διαλαλήσουν δυνατά, «διότι οι οίκοι αξιολόγησης κατάντησαν οίκοι αρουραίων και ο λόγος τους δεν έχει την παραμικρή αξία».
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
«Προκλητική η στάση του οίκου αξιολόγησης S&P για την Ελλάδα»
Μετά την προειδοποίηση της S&P για τα ευρωπαϊκά σχέδια στήριξης της Ελλάδας, ο υπ. Οικονομικών της Βαυαρίας Γκέοργκ Φάρενσον (CSU) ζήτησε να επιταχυνθεί η θέσπιση ενός ευρωπαϊκού οίκου αξιολόγησης.
Η προειδοποίηση της S&P ότι το υπό συζήτηση μοντέλο συμμετοχής των ιδιωτών επενδυτών στο νέο πακέτο για την Ελλάδα θα αξιολογηθεί ως αδυναμία πληρωμών της χώρας «δεν ανταποκρίνεται στα δεδομένα και είναι ελάχιστα βοηθητική» είπε ο κ. Φάρενσον στην εφημερίδα Passauer Neue Presse (Πασάουερ Νόιε Πρέσε, 5.7.11).
Ειδικά οι αμερικανικοί οίκοι αξιολόγησης «απέτυχαν παταγωδώς» ως σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης στην περίπτωση χρηματοοικονομικής κρίσης, σημείωσε ο κ. Φάρενσον. Υπογράμμισε δε ότι τώρα δυσχεραίνουν επιπρόσθετα τα μέτρα διάσωσης των χωρών Ευρωζώνης και του ΔΝΤ αυτό δείχνει «έλλειψη υπευθυνότητας» και μπορεί να αξιολογηθεί μόνον ως «συνειδητή πρόκληση έναντι των Ευρωπαίων φορολογουμένων».
Ο Βαυαρός υπ. Οικονομικών τόνισε ότι οι Ευρωπαίοι πρέπει να απαλλαγούν από τις εντολές των αμερικανικών οίκων αξιολόγησης που προκαθορίζουν, πότε η ΕΚΤ θα αποδεχθεί ένα κρατικό ομόλογο ως εγγύηση και πότε όχι. Για αυτό είναι άμεσα επιβεβλημένη η θέσπιση ενός «ανεξάρτητου ευρωπαϊκού οίκου αξιολόγησης» είπε ο κ. Φάρενσον.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Η προειδοποίηση της S&P ότι το υπό συζήτηση μοντέλο συμμετοχής των ιδιωτών επενδυτών στο νέο πακέτο για την Ελλάδα θα αξιολογηθεί ως αδυναμία πληρωμών της χώρας «δεν ανταποκρίνεται στα δεδομένα και είναι ελάχιστα βοηθητική» είπε ο κ. Φάρενσον στην εφημερίδα Passauer Neue Presse (Πασάουερ Νόιε Πρέσε, 5.7.11).
Ειδικά οι αμερικανικοί οίκοι αξιολόγησης «απέτυχαν παταγωδώς» ως σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης στην περίπτωση χρηματοοικονομικής κρίσης, σημείωσε ο κ. Φάρενσον. Υπογράμμισε δε ότι τώρα δυσχεραίνουν επιπρόσθετα τα μέτρα διάσωσης των χωρών Ευρωζώνης και του ΔΝΤ αυτό δείχνει «έλλειψη υπευθυνότητας» και μπορεί να αξιολογηθεί μόνον ως «συνειδητή πρόκληση έναντι των Ευρωπαίων φορολογουμένων».
Ο Βαυαρός υπ. Οικονομικών τόνισε ότι οι Ευρωπαίοι πρέπει να απαλλαγούν από τις εντολές των αμερικανικών οίκων αξιολόγησης που προκαθορίζουν, πότε η ΕΚΤ θα αποδεχθεί ένα κρατικό ομόλογο ως εγγύηση και πότε όχι. Για αυτό είναι άμεσα επιβεβλημένη η θέσπιση ενός «ανεξάρτητου ευρωπαϊκού οίκου αξιολόγησης» είπε ο κ. Φάρενσον.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Δευτέρα 4 Ιουλίου 2011
Το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα απειλεί με κυρώσεις τον Σαμαρά
Der Spiegel: Η άρνηση συναίνεσης από τον Σαμαρά στο στόχαστρο των συντηρητικών
Ρεπορτάζ στο εβδομαδιαίο περιοδικό DER SPIEGEL με τίτλο «Φοβερά ωραία οικογένεια» και υπότιτλο «Το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, κάποτε κινητήριος δύναμη της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, σπαράσσεται από διαμάχες. Ορισμένα μέλη τείνουν σε λαϊκισμό κατά των Βρυξελλών», αναφέρει:
Όταν συγκεντρώνονται τα κορυφαία στελέχη του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ), δεν είναι καθόλου εύκολο για την Άνγκελα Μέρκελ να βρει θέση που να μην είναι κοντά σε άλλον περίεργης φήμης ηγέτη. Ο ιταλός πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι έχει αποκτήσει κακή φήμη λόγω διαφόρων σεξουαλικών σκανδάλων. Ο Ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτωρ Ορμπάν εξέδωσε ένα νόμο για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ο οποίος καταπνίγει την ελευθερία του Τύπου. Και τώρα και ο Αντώνης Σαμαράς: Ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας άφησε το κόμμα του της αξιωματικής αντιπολίτευσης να καταψηφίσει το πρόγραμμα λιτότητας της κυβέρνησης, παρόλο που αυτό ήταν απολύτως αναγκαίο για τη διάσωση του ευρώ.
Το ΕΛΚ είναι ο συνασπισμός των συντηρητικών κομμάτων της Ευρώπης. Κατ' όνομα αποτελεί την ισχυρότερη κομματική οικογένεια εντός της ΕΕ: Σε αυτήν ανήκουν οι 17 από τους 27 αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων, διαθέτει τη μεγαλύτερη κοινοβουλευτική ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ωστόσο, δεν επικράτησε και τόσο πραγματική εορταστική διάθεση, όταν προσήλθαν οι πρόεδροι του κόμματος την προ - προηγούμενη Πέμπτη στην Academie Royale στις Βρυξέλλες, για να πανηγυρίσουν την 35ετή ύπαρξη του ΕΛΚ. Στην πραγματικότητα έγινε μεγάλος καυγάς.
Υπό τις οδηγίες της καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ, οι πρωθυπουργοί και αρχηγοί των ευρωπαϊκών συντηρητικών κομμάτων προσπαθούσαν να πείσουν τον Σαμαρά να υποστηρίξει το πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της σοσιαλιστικής κυβέρνησης. Διαφορετικά, η στάση πληρωμών δεν θα απειλούσε μόνο την Ελλάδα, αλλά και την συντριβή του ευρώ ή ακόμα και την κατάρρευση του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος.
Ο ρουμάνος πρωθυπουργός Emil Boc δήλωσε ότι, ενώ στην αρχή επέκρινε το πρόγραμμα λιτότητας του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για τη Ρουμανία, τώρα πρέπει να αναγνωρίσει ότι ήταν σωστό. Οι πρωθυπουργοί της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας Πέδρο Πάσος Κοέλο και Εντα Κένι είπαν με τη σειρά τους ότι συμφώνησαν με τις μεταρρυθμίσεις των προκατόχων τους και παρόλα αυτά εξελέγησαν.
Παρ' όλα αυτά ο Σαμαράς επέμενε. «Θέλετε βέβαια να γίνετε πρωθυπουργός», είπε κοροϊδευτικά ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Χέρμαν φαν Ρομπάι. «Αλλά αν συνεχίσετε έτσι, δεν θα είστε σε θέση στην Ελλάδα να πληρώσετε ούτε το χαρτί, με το οποίο θα τυπωθεί το ψηφοδέλτιο».
Κάποτε οι σύνεδροι συντηρητικοί του ΕΛΚ, όπως ο Χέλμουτ Κόλ και ο Ζακ Σιράκ, ήταν οι ηγέτες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Τώρα, καλλιεργούν όλο και περισσότερο τους εθνικούς εγωισμούς. Ειδικά οι συντηρητικοί πολιτικοί τείνουν προς τον αντιευρωπαϊκό λαϊκισμό. Έτσι, ο Μπερλουσκόνι μαζί με τον ομόλογό του στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα γάλλο πρόεδρο Νικολά Σαρκοζύ, επεχείρησαν να περιορίσουν την ελευθερία διακίνησης στην ΕΕ.
Αλλά και το CSU δεν φέρεται με τον καλύτερο τρόπο όσον αφορά το σχέδιο της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Έτσι, ο γενικός γραμματέας Αλεξάντερ Ντόμπριντ προ καιρού υπέβαλε ένα επικριτικό για την ΕΕ έγγραφο θέσεων, το οποίο ο ευρωβουλευτής του CDU Ελμα Μπροκ χαρακτήρισε «λαϊκιστικό».
Τα «εσωπολιτικά παιχνιδάκια», για τα οποία ο Μπροκ κατηγορεί τους έλληνες κομματικούς φίλους του, υπάρχουν και στις δικές του κομματικές τάξεις. Η διαφορά έγκειται στο ότι από την ελληνική αξιωματική αντιπολίτευση εξαρτάται η μοίρα του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος. Οι ιθύνοντες της Νέας Δημοκρατίας φαίνεται όμως ότι δεν το έχουν αντιληφθεί ακόμα.
Η Μαριέτα Γιαννάκου, επικεφαλής της Νέας Δημοκρατίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αντικρούει τις επικρίσεις των συντηρητικών κομματικών της φίλων. «Το πρόγραμμα λιτότητας υπερψηφίστηκε ούτως ή άλλως, οι σοσιαλιστές δεν μας έχουν ανάγκη», λέει.
Ωστόσο, αυτή είναι η μισή αλήθεια: Για την επόμενη δανειακή δόση αρκεί η απλή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, αλλά για ένα νέο πρόγραμμα βοήθειας το ΔΝΤ επιθυμεί τη σύμφωνη γνώμη της αντιπολίτευσης, επειδή το πρόγραμμα θα εκτείνεται χρονικά και μετά την επόμενη εκλογική αναμέτρηση.
Σε περίπτωση που οι έλληνες κομματικοί φίλοι συνεχίσουν να παραμένουν άκαμπτοι, υπάρχουν ήδη σκέψεις στο ΕΛΚ να τους επιβληθούν κυρώσεις. «Όταν ένα κόμμα παραβιάζει τόσο θεμελιακά τα ευρωπαϊκά συμφέροντα, θα πρέπει να ξανασκεφτεί κανείς αν θα πρέπει να παραμείνει στο ΕΛΚ», λέει ο πολιτικός του CSU Μάνφρεντ Βέμπερ.
http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=409350&h1=true
Ρεπορτάζ στο εβδομαδιαίο περιοδικό DER SPIEGEL με τίτλο «Φοβερά ωραία οικογένεια» και υπότιτλο «Το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, κάποτε κινητήριος δύναμη της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, σπαράσσεται από διαμάχες. Ορισμένα μέλη τείνουν σε λαϊκισμό κατά των Βρυξελλών», αναφέρει:
Όταν συγκεντρώνονται τα κορυφαία στελέχη του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ), δεν είναι καθόλου εύκολο για την Άνγκελα Μέρκελ να βρει θέση που να μην είναι κοντά σε άλλον περίεργης φήμης ηγέτη. Ο ιταλός πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι έχει αποκτήσει κακή φήμη λόγω διαφόρων σεξουαλικών σκανδάλων. Ο Ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτωρ Ορμπάν εξέδωσε ένα νόμο για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ο οποίος καταπνίγει την ελευθερία του Τύπου. Και τώρα και ο Αντώνης Σαμαράς: Ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας άφησε το κόμμα του της αξιωματικής αντιπολίτευσης να καταψηφίσει το πρόγραμμα λιτότητας της κυβέρνησης, παρόλο που αυτό ήταν απολύτως αναγκαίο για τη διάσωση του ευρώ.
Το ΕΛΚ είναι ο συνασπισμός των συντηρητικών κομμάτων της Ευρώπης. Κατ' όνομα αποτελεί την ισχυρότερη κομματική οικογένεια εντός της ΕΕ: Σε αυτήν ανήκουν οι 17 από τους 27 αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων, διαθέτει τη μεγαλύτερη κοινοβουλευτική ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ωστόσο, δεν επικράτησε και τόσο πραγματική εορταστική διάθεση, όταν προσήλθαν οι πρόεδροι του κόμματος την προ - προηγούμενη Πέμπτη στην Academie Royale στις Βρυξέλλες, για να πανηγυρίσουν την 35ετή ύπαρξη του ΕΛΚ. Στην πραγματικότητα έγινε μεγάλος καυγάς.
Υπό τις οδηγίες της καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ, οι πρωθυπουργοί και αρχηγοί των ευρωπαϊκών συντηρητικών κομμάτων προσπαθούσαν να πείσουν τον Σαμαρά να υποστηρίξει το πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της σοσιαλιστικής κυβέρνησης. Διαφορετικά, η στάση πληρωμών δεν θα απειλούσε μόνο την Ελλάδα, αλλά και την συντριβή του ευρώ ή ακόμα και την κατάρρευση του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος.
Ο ρουμάνος πρωθυπουργός Emil Boc δήλωσε ότι, ενώ στην αρχή επέκρινε το πρόγραμμα λιτότητας του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για τη Ρουμανία, τώρα πρέπει να αναγνωρίσει ότι ήταν σωστό. Οι πρωθυπουργοί της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας Πέδρο Πάσος Κοέλο και Εντα Κένι είπαν με τη σειρά τους ότι συμφώνησαν με τις μεταρρυθμίσεις των προκατόχων τους και παρόλα αυτά εξελέγησαν.
Παρ' όλα αυτά ο Σαμαράς επέμενε. «Θέλετε βέβαια να γίνετε πρωθυπουργός», είπε κοροϊδευτικά ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Χέρμαν φαν Ρομπάι. «Αλλά αν συνεχίσετε έτσι, δεν θα είστε σε θέση στην Ελλάδα να πληρώσετε ούτε το χαρτί, με το οποίο θα τυπωθεί το ψηφοδέλτιο».
Κάποτε οι σύνεδροι συντηρητικοί του ΕΛΚ, όπως ο Χέλμουτ Κόλ και ο Ζακ Σιράκ, ήταν οι ηγέτες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Τώρα, καλλιεργούν όλο και περισσότερο τους εθνικούς εγωισμούς. Ειδικά οι συντηρητικοί πολιτικοί τείνουν προς τον αντιευρωπαϊκό λαϊκισμό. Έτσι, ο Μπερλουσκόνι μαζί με τον ομόλογό του στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα γάλλο πρόεδρο Νικολά Σαρκοζύ, επεχείρησαν να περιορίσουν την ελευθερία διακίνησης στην ΕΕ.
Αλλά και το CSU δεν φέρεται με τον καλύτερο τρόπο όσον αφορά το σχέδιο της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Έτσι, ο γενικός γραμματέας Αλεξάντερ Ντόμπριντ προ καιρού υπέβαλε ένα επικριτικό για την ΕΕ έγγραφο θέσεων, το οποίο ο ευρωβουλευτής του CDU Ελμα Μπροκ χαρακτήρισε «λαϊκιστικό».
Τα «εσωπολιτικά παιχνιδάκια», για τα οποία ο Μπροκ κατηγορεί τους έλληνες κομματικούς φίλους του, υπάρχουν και στις δικές του κομματικές τάξεις. Η διαφορά έγκειται στο ότι από την ελληνική αξιωματική αντιπολίτευση εξαρτάται η μοίρα του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος. Οι ιθύνοντες της Νέας Δημοκρατίας φαίνεται όμως ότι δεν το έχουν αντιληφθεί ακόμα.
Η Μαριέτα Γιαννάκου, επικεφαλής της Νέας Δημοκρατίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αντικρούει τις επικρίσεις των συντηρητικών κομματικών της φίλων. «Το πρόγραμμα λιτότητας υπερψηφίστηκε ούτως ή άλλως, οι σοσιαλιστές δεν μας έχουν ανάγκη», λέει.
Ωστόσο, αυτή είναι η μισή αλήθεια: Για την επόμενη δανειακή δόση αρκεί η απλή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, αλλά για ένα νέο πρόγραμμα βοήθειας το ΔΝΤ επιθυμεί τη σύμφωνη γνώμη της αντιπολίτευσης, επειδή το πρόγραμμα θα εκτείνεται χρονικά και μετά την επόμενη εκλογική αναμέτρηση.
Σε περίπτωση που οι έλληνες κομματικοί φίλοι συνεχίσουν να παραμένουν άκαμπτοι, υπάρχουν ήδη σκέψεις στο ΕΛΚ να τους επιβληθούν κυρώσεις. «Όταν ένα κόμμα παραβιάζει τόσο θεμελιακά τα ευρωπαϊκά συμφέροντα, θα πρέπει να ξανασκεφτεί κανείς αν θα πρέπει να παραμείνει στο ΕΛΚ», λέει ο πολιτικός του CSU Μάνφρεντ Βέμπερ.
http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=409350&h1=true
Κυριακή 19 Ιουνίου 2011
Η διαφθορά δεν επιτρέπει μεταρρύθμιση στην Παιδεία
Του Αποστολου Λακασα
Πόσο εύκολα μπορεί να προχωρήσει μία εκπαιδευτική μεταρρύθμιση στη χώρα μας; Η απάντηση δεν είναι αισιόδοξη και υπάρχουν πολλοί λόγοι γι’ αυτό: συντεχνίες, συμφέροντα, αγκυλώσεις. Μία από τις λιγότερο προβεβλημένες αιτίες είναι η υψηλή διαφθορά στην Ελλάδα. Ερευνα του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, με τίτλο «Διαφθορά και φοροδιαφυγή σε οικονομίες με δημόσια και ιδιωτική εκπαίδευση», καταδεικνύει ότι «η οποιαδήποτε μεταρρύθμιση θα πρέπει πρωτίστως να περιλαμβάνει μέτρα ισχυροποίησης των θεσμών και περιορισμού της διαφθοράς». Ειδικότερα, σε μια περίοδο ισχυρής δημοσιονομικής λιτότητας και για την Παιδεία -η ΟΛΜΕ αναφέρει ότι το 2012 η χρηματοδότηση της Παιδείας στην Ελλάδα θα είναι στο 2,59% του ΑΕΠ και το 2015 στο 2,23%- η φοροδιαφυγή και η διαφθορά περιορίζουν τις δαπάνες για την Παιδεία. Και αυτό διότι τα περισσότερα κονδύλια κινούνται σε τομείς όπου μπορεί ευκολότερα να υπάρξουν ευκαιρίες για παράνομη πρόσοδο, δηλαδή «λάδωμα» και «μίζες», παρά στην Παιδεία και άλλους κοινωνικούς τομείς.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την έρευνα που πραγματοποιήθηκε με επιστημονικό υπεύθυνο τον καθηγητή Οικονομικών Επιστημών κ. Θεόδωρο Παλυβό σε συνεργασία με τη διδάκτορα του Ιδρύματος κ. Αναστασία Λίτινα, και χρηματοδοτήθηκε από το ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση, ένας δείκτης μέτρησης της διαφθοράς είναι ο CPI (Δείκτης Αντιληπτής Διαφάνειας). Ο δείκτης εκδίδεται ετησίως για το σύνολο σχεδόν των κρατών (σήμερα 180) από τη Διεθνή Διαφάνεια και βαθμολογεί κάθε χώρα στην κλίμακα 1 ώς 10 (με άριστα το 10). Η Ελλάδα έχει τη μεγαλύτερη διαφθορά μεταξύ των κρατών της Ευρωπαϊκής Ενωσης, καθώς από το 4,3 που είχε βαθμολογηθεί το 2005, η χώρα μας το 2009 βαθμολογήθηκε με 3,8. Ετσι βρέθηκε στην 71η θέση μεταξύ των 180 χωρών και τελευταία μεταξύ των 27 της Ε. Ε., μαζί με τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία.
Μάλιστα, ο κ. Παλυβός, μιλώντας στην «Κ», ανέφερε ότι για το 2010 η βαθμολογία της Ελλάδας προσέγγισε το 3,5, και άρα είναι πλέον μόνη τελευταία στην Ε. Ε. Αντίστροφα, τη μικρότερη διαφθορά στην Ε. Ε. το 2009 είχαν η Σουηδία (με CPI 9,2), η Φινλανδία και η Ολλανδία (8,9 για καθεμιά). «Με το «επίσημο» ποσοστό παραοικονομίας περίπου στο 30% και τον δείκτη διαφθοράς υψηλό, η Ελλάδα υπάγεται στις αδύναμες θεσμικά χώρες με αρκετά εκτεταμένη διαφθορά. Συνήθως, σε τέτοιες περιπτώσεις η δημόσια εκπαίδευση χαρακτηρίζεται από χαμηλή ποιότητα» τόνισε στην «Κ» ο κ. Παλυβός.
Και αυτό διότι η ποιότητα συνδέεται με τη χρηματοδότηση που είναι συνήθως μικρή, αφού στις χώρες με εκτεταμένη διαφθορά τα περισσότερα κονδύλια κινούνται προς άλλους τομείς. «Σε τομείς όπως η Παιδεία η δυνατότητα για παράνομη προσοδοθηρία ή κοινώς “μίζα” είναι αρκετά περιορισμένη. Ιδιαίτερα σε ό, τι αφορά το κομμάτι των δαπανών, οι οποίες είναι περισσότερο διαφανείς (π. χ. μισθοί, δαπάνες για κατάρτιση και επιμόρφωση των εκπαιδευτικών). Βέβαια, προφανώς στο κομμάτι των προμηθειών, π. χ. βιβλίων, θρανίων κ. λπ., υπάρχει δυνατότητα για παράνομη πρόσοδο, η οποία, ωστόσο, είναι αρκετά μικρότερη σε σχέση με τις προμήθειες στον τομέα των κρατικών υποδομών» αναφέρει η έρευνα. Και τονίζει: «Μία σημαντική μείωση της διαφθοράς σε μία χώρα -κατά περίπου 2,5 μονάδες στον CPI- θα μπορούσε να οδηγήσει κατά μέσο όρο σε αύξηση των δαπανών για εκπαίδευση κατά 6%. Αν αναλογιστεί κάποιος ότι οι δαπάνες για εκπαίδευση ακόμη και σε ανεπτυγμένες χώρες μετά βίας ξεπερνούν το 4%, μια τέτοια αύξηση είναι αρκετά σημαντική».
Πόσο εύκολα μπορεί να προχωρήσει μία εκπαιδευτική μεταρρύθμιση στη χώρα μας; Η απάντηση δεν είναι αισιόδοξη και υπάρχουν πολλοί λόγοι γι’ αυτό: συντεχνίες, συμφέροντα, αγκυλώσεις. Μία από τις λιγότερο προβεβλημένες αιτίες είναι η υψηλή διαφθορά στην Ελλάδα. Ερευνα του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, με τίτλο «Διαφθορά και φοροδιαφυγή σε οικονομίες με δημόσια και ιδιωτική εκπαίδευση», καταδεικνύει ότι «η οποιαδήποτε μεταρρύθμιση θα πρέπει πρωτίστως να περιλαμβάνει μέτρα ισχυροποίησης των θεσμών και περιορισμού της διαφθοράς». Ειδικότερα, σε μια περίοδο ισχυρής δημοσιονομικής λιτότητας και για την Παιδεία -η ΟΛΜΕ αναφέρει ότι το 2012 η χρηματοδότηση της Παιδείας στην Ελλάδα θα είναι στο 2,59% του ΑΕΠ και το 2015 στο 2,23%- η φοροδιαφυγή και η διαφθορά περιορίζουν τις δαπάνες για την Παιδεία. Και αυτό διότι τα περισσότερα κονδύλια κινούνται σε τομείς όπου μπορεί ευκολότερα να υπάρξουν ευκαιρίες για παράνομη πρόσοδο, δηλαδή «λάδωμα» και «μίζες», παρά στην Παιδεία και άλλους κοινωνικούς τομείς.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την έρευνα που πραγματοποιήθηκε με επιστημονικό υπεύθυνο τον καθηγητή Οικονομικών Επιστημών κ. Θεόδωρο Παλυβό σε συνεργασία με τη διδάκτορα του Ιδρύματος κ. Αναστασία Λίτινα, και χρηματοδοτήθηκε από το ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση, ένας δείκτης μέτρησης της διαφθοράς είναι ο CPI (Δείκτης Αντιληπτής Διαφάνειας). Ο δείκτης εκδίδεται ετησίως για το σύνολο σχεδόν των κρατών (σήμερα 180) από τη Διεθνή Διαφάνεια και βαθμολογεί κάθε χώρα στην κλίμακα 1 ώς 10 (με άριστα το 10). Η Ελλάδα έχει τη μεγαλύτερη διαφθορά μεταξύ των κρατών της Ευρωπαϊκής Ενωσης, καθώς από το 4,3 που είχε βαθμολογηθεί το 2005, η χώρα μας το 2009 βαθμολογήθηκε με 3,8. Ετσι βρέθηκε στην 71η θέση μεταξύ των 180 χωρών και τελευταία μεταξύ των 27 της Ε. Ε., μαζί με τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία.
Μάλιστα, ο κ. Παλυβός, μιλώντας στην «Κ», ανέφερε ότι για το 2010 η βαθμολογία της Ελλάδας προσέγγισε το 3,5, και άρα είναι πλέον μόνη τελευταία στην Ε. Ε. Αντίστροφα, τη μικρότερη διαφθορά στην Ε. Ε. το 2009 είχαν η Σουηδία (με CPI 9,2), η Φινλανδία και η Ολλανδία (8,9 για καθεμιά). «Με το «επίσημο» ποσοστό παραοικονομίας περίπου στο 30% και τον δείκτη διαφθοράς υψηλό, η Ελλάδα υπάγεται στις αδύναμες θεσμικά χώρες με αρκετά εκτεταμένη διαφθορά. Συνήθως, σε τέτοιες περιπτώσεις η δημόσια εκπαίδευση χαρακτηρίζεται από χαμηλή ποιότητα» τόνισε στην «Κ» ο κ. Παλυβός.
Και αυτό διότι η ποιότητα συνδέεται με τη χρηματοδότηση που είναι συνήθως μικρή, αφού στις χώρες με εκτεταμένη διαφθορά τα περισσότερα κονδύλια κινούνται προς άλλους τομείς. «Σε τομείς όπως η Παιδεία η δυνατότητα για παράνομη προσοδοθηρία ή κοινώς “μίζα” είναι αρκετά περιορισμένη. Ιδιαίτερα σε ό, τι αφορά το κομμάτι των δαπανών, οι οποίες είναι περισσότερο διαφανείς (π. χ. μισθοί, δαπάνες για κατάρτιση και επιμόρφωση των εκπαιδευτικών). Βέβαια, προφανώς στο κομμάτι των προμηθειών, π. χ. βιβλίων, θρανίων κ. λπ., υπάρχει δυνατότητα για παράνομη πρόσοδο, η οποία, ωστόσο, είναι αρκετά μικρότερη σε σχέση με τις προμήθειες στον τομέα των κρατικών υποδομών» αναφέρει η έρευνα. Και τονίζει: «Μία σημαντική μείωση της διαφθοράς σε μία χώρα -κατά περίπου 2,5 μονάδες στον CPI- θα μπορούσε να οδηγήσει κατά μέσο όρο σε αύξηση των δαπανών για εκπαίδευση κατά 6%. Αν αναλογιστεί κάποιος ότι οι δαπάνες για εκπαίδευση ακόμη και σε ανεπτυγμένες χώρες μετά βίας ξεπερνούν το 4%, μια τέτοια αύξηση είναι αρκετά σημαντική».
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)