Ανακοίνωσε ο πρόεδρος των νέων αρχών Αμπντελτζαλίλ.
«Το Ισλάμ θα είναι η κύρια πηγή της νομοθεσίας» στη νέα Λιβύη, δήλωσε σήμερα το βράδυ ο πρόεδρος του Εθνικού Μεταβατικού Συμβουλίου της Λιβύης Μουστάφα Αμπντελτζαλίλ, στην πρώτη δημόσια ομιλία του στην Τρίπολη.
«Δεν θα αποδεχθούμε καμία εξτρεμιστική ιδεολογία της δεξιάς ή της αριστεράς. Είμαστε ένας μουσουλμανικός λαός, του μετριοπαθούς Ισλάμ, και θα παραμείνουμε σε αυτόν το δρόμο», προσέθεσε κατά την ομιλία του ενώπιον χιλιάδων Λίβυων που είχαν συγκεντρωθεί στην Πλατεία των Μαρτύρων στην Τρίπολη, την μεθεπομένη της άφιξής του στην πρωτεύουσα.
Ο Αμπντελτζαλίλ επισκέπτεται την Τρίπολη για πρώτη φορά από την έναρξη της εξέγερσης κατά του καθεστώτος του Μουάμαρ Καντάφι στις 17 Φεβρουαρίου. «Θα είσαστε μαζί μας κατά οποιουδήποτε ανθρώπου επιζητήσει να κλέψει την επανάστασή μας», προσέθεσε. Ο Αμπντελτζαλίλ χαρακτήρισε τέλος «την απελευθέρωση της Τρίπολης ένα θαύμα που έγινε με ένα ελάχιστο απωλειών» σε ανθρώπινες ζωές.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εξωτερική Πολιτική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εξωτερική Πολιτική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου 2011
Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου 2011
Τα γεωπολιτικά παιχνίδια
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΡΤΑΛΗΣ
Σε αντίθεση με την ύφεση στο μέτωπο των ελληνοτουρκικών σχέσεων που παρατηρήθηκε το εφετινό καλοκαίρι, με τη σημαντική μείωση των γνωστών προκλήσεων στο Αιγαίο (και ενώ έχουν ξεκινήσει οι προετοιμασίες για τη σύνοδο του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας τον ερχόμενο Οκτώβριο στην Αγκυρα), η τουρκική κυβέρνηση σκληραίνει απαράδεκτα τη στάση της στο Κυπριακό, εκτιμώντας ίσως ότι ο Δημήτρης Χριστόφιας έχει περιέλθει σε ιδιαίτερα δυσχερή θέση μετά την τρομερή έκρηξη στην κυπριακή ναυτική βάση που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο 13 ανθρώπων και την καταστροφή του βασικού ηλεκτροπαραγωγικού σταθμού του νησιού, γεγονός που συγκλόνισε την εσωτερική πολιτική σκηνή. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ταγίπ Ερντογάν με τις απροκάλυπτα απειλητικές δηλώσεις του κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στα Κατεχόμενα ουσιαστικά τορπίλισε το μέλλον των διακοινοτικών συνομιλιών για την επίλυση του Κυπριακού, ενώ τώρα η Αγκυρα υψώνει επικίνδυνα τους τόνους λόγω της απόφασης της κυπριακής κυβέρνησης να προχωρήσει σε συνεργασία με το Ισραήλ σε γεωτρήσεις, στο λεγόμενο «οικόπεδο 12», για την εξεύρεση υδρογονανθράκων. Το ερώτημα που προκύπτει είναι αν η Αγκυρα θα οδηγήσει τα πράγματα σε ένα θερμό φθινόπωρο ή όχι, γεγονός το οποίο θα έχει φυσικά τις επιπτώσεις του και στις σχέσεις με την Αθήνα. Η προσπάθεια να συνδυασθεί το θέμα των γεωτρήσεων με τις διακοινοτικές συνομιλίες έπεσε πάντως στο κενό. Το επιχείρημα που χρησιμοποίησε το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών ότι αν η Λευκωσία ανακαλύψει φυσικό αέριο τότε δεν θα επιθυμεί πλέον την επίλυση του Κυπριακού δεν έπιασε. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ απέρριψε τους ισχυρισμούς αυτούς και άναψε το πράσινο φως για τις έρευνες, προφανώς επειδή επικεφαλής των ερευνών αυτών είναι η εβραϊκών συμφερόντων αμερικανική εταιρεία Νoble Εnergy. Πώς άλλωστε θα μπορούσε να υπάρξει αμερικανική αντίδραση όταν εμπλέκονται αμερικανοϊσραηλινά συμφέροντα; Γεγονός που αποδεικνύει ότι ήταν πολύ έξυπνη η απόφαση των Ελληνοκυπρίων να συνεργασθούν με αυτά. Ουσιαστικά όμως και το πρόβλημα αυτό εντάσσεται στην ανατροπή των ισορροπιών στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, που επήλθε μετά τη ρήξη στον άξονα Τουρκίας- Ισραήλ και την προσέγγιση της Ιερουσαλήμ με την Αθήνα και τη Λευκωσία.
Οι έντονες αντιδράσεις της Αγκυρας πηγάζουν κυρίως από την ανησυχία της ότι είναι πιθανό να χάσει τον έλεγχο της αξιοποίησης των ενεργειακών πόρων στην ευρύτερη γειτονιά της, τη στιγμή που πρωταρχικός στόχος της είναι η ανάληψη ηγετικού ρόλου στην περιοχή, όπως αποδεικνύουν οι πρόσφατες κινήσεις της απέναντι στη Συρία και όχι μόνον. Η πολιτική αυτή, όπως έχει συχνά επισημανθεί, αποτελεί την τουρκική απάντηση στην ψυχρότητα που συναντάει στην ενταξιακή της πορεία προς την Ευρωπαϊκή Ενωση. Οι ανησυχίες αυτές εντάθηκαν μετά τη γνωστοποίηση ότι, πέρα από τις γεωτρήσεις, η Νoble Εnergy θα προχωρήσει και σε μια επένδυση ύψους 5 δισ. δολαρίων στην Κύπρο για την κατασκευή τερματικού σταθμού αποθήκευσης υγροποιημένου φυσικού αερίου. Δεν θέλει λοιπόν και πολλή σκέψη για να αντιληφθεί κανείς ότι βρίσκεται στα σκαριά ένας ενεργειακός αγωγός που θα συνδέει το Ισραήλ, μέσω Κύπρου, με την Ελλάδα και την Ευρώπη, και αυτό είναι που ενοχλεί την Τουρκία. Αρκεί η Ελλάδα, με τα σημερινά της χάλια, να μπορέσει να αξιοποιήσει τα γεωπολιτικά παιχνίδια που παίζονται στην περιοχή της.
http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=415859
Σε αντίθεση με την ύφεση στο μέτωπο των ελληνοτουρκικών σχέσεων που παρατηρήθηκε το εφετινό καλοκαίρι, με τη σημαντική μείωση των γνωστών προκλήσεων στο Αιγαίο (και ενώ έχουν ξεκινήσει οι προετοιμασίες για τη σύνοδο του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας τον ερχόμενο Οκτώβριο στην Αγκυρα), η τουρκική κυβέρνηση σκληραίνει απαράδεκτα τη στάση της στο Κυπριακό, εκτιμώντας ίσως ότι ο Δημήτρης Χριστόφιας έχει περιέλθει σε ιδιαίτερα δυσχερή θέση μετά την τρομερή έκρηξη στην κυπριακή ναυτική βάση που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο 13 ανθρώπων και την καταστροφή του βασικού ηλεκτροπαραγωγικού σταθμού του νησιού, γεγονός που συγκλόνισε την εσωτερική πολιτική σκηνή. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ταγίπ Ερντογάν με τις απροκάλυπτα απειλητικές δηλώσεις του κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στα Κατεχόμενα ουσιαστικά τορπίλισε το μέλλον των διακοινοτικών συνομιλιών για την επίλυση του Κυπριακού, ενώ τώρα η Αγκυρα υψώνει επικίνδυνα τους τόνους λόγω της απόφασης της κυπριακής κυβέρνησης να προχωρήσει σε συνεργασία με το Ισραήλ σε γεωτρήσεις, στο λεγόμενο «οικόπεδο 12», για την εξεύρεση υδρογονανθράκων. Το ερώτημα που προκύπτει είναι αν η Αγκυρα θα οδηγήσει τα πράγματα σε ένα θερμό φθινόπωρο ή όχι, γεγονός το οποίο θα έχει φυσικά τις επιπτώσεις του και στις σχέσεις με την Αθήνα. Η προσπάθεια να συνδυασθεί το θέμα των γεωτρήσεων με τις διακοινοτικές συνομιλίες έπεσε πάντως στο κενό. Το επιχείρημα που χρησιμοποίησε το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών ότι αν η Λευκωσία ανακαλύψει φυσικό αέριο τότε δεν θα επιθυμεί πλέον την επίλυση του Κυπριακού δεν έπιασε. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ απέρριψε τους ισχυρισμούς αυτούς και άναψε το πράσινο φως για τις έρευνες, προφανώς επειδή επικεφαλής των ερευνών αυτών είναι η εβραϊκών συμφερόντων αμερικανική εταιρεία Νoble Εnergy. Πώς άλλωστε θα μπορούσε να υπάρξει αμερικανική αντίδραση όταν εμπλέκονται αμερικανοϊσραηλινά συμφέροντα; Γεγονός που αποδεικνύει ότι ήταν πολύ έξυπνη η απόφαση των Ελληνοκυπρίων να συνεργασθούν με αυτά. Ουσιαστικά όμως και το πρόβλημα αυτό εντάσσεται στην ανατροπή των ισορροπιών στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, που επήλθε μετά τη ρήξη στον άξονα Τουρκίας- Ισραήλ και την προσέγγιση της Ιερουσαλήμ με την Αθήνα και τη Λευκωσία.
Οι έντονες αντιδράσεις της Αγκυρας πηγάζουν κυρίως από την ανησυχία της ότι είναι πιθανό να χάσει τον έλεγχο της αξιοποίησης των ενεργειακών πόρων στην ευρύτερη γειτονιά της, τη στιγμή που πρωταρχικός στόχος της είναι η ανάληψη ηγετικού ρόλου στην περιοχή, όπως αποδεικνύουν οι πρόσφατες κινήσεις της απέναντι στη Συρία και όχι μόνον. Η πολιτική αυτή, όπως έχει συχνά επισημανθεί, αποτελεί την τουρκική απάντηση στην ψυχρότητα που συναντάει στην ενταξιακή της πορεία προς την Ευρωπαϊκή Ενωση. Οι ανησυχίες αυτές εντάθηκαν μετά τη γνωστοποίηση ότι, πέρα από τις γεωτρήσεις, η Νoble Εnergy θα προχωρήσει και σε μια επένδυση ύψους 5 δισ. δολαρίων στην Κύπρο για την κατασκευή τερματικού σταθμού αποθήκευσης υγροποιημένου φυσικού αερίου. Δεν θέλει λοιπόν και πολλή σκέψη για να αντιληφθεί κανείς ότι βρίσκεται στα σκαριά ένας ενεργειακός αγωγός που θα συνδέει το Ισραήλ, μέσω Κύπρου, με την Ελλάδα και την Ευρώπη, και αυτό είναι που ενοχλεί την Τουρκία. Αρκεί η Ελλάδα, με τα σημερινά της χάλια, να μπορέσει να αξιοποιήσει τα γεωπολιτικά παιχνίδια που παίζονται στην περιοχή της.
http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=415859
Η 11η Σεπτεμβρίου και οι Αμερικάνοι νεοσυντηρητικοί
H συμπλήρωση δέκα χρόνων από την τρομοκρατική επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001, μας δίνει την ευκαιρία να επιχειρήσουμε έναν αναστοχασμό των γεγονότων εκείνης της περιόδου όταν , οι ΗΠΑ, έχοντας στο πλευρό τους ολόκληρο τον δυτικό κόσμο κι ένα μεγάλο μέρος του μουσουλμανικού κόσμου, μπορούσαν να εξαγγείλουν μια νέα αμερικανική εξωτερική πολιτική που όχι μόνο θα προσάρμοζε τον στρατιωτικό σχεδιασμό και τα αμυντικά συστήματα στην απειλή των δικτύων τρομοκρατών, αλλά και θα οικοδομούσε μια νέα διεθνή συναίνεση απέναντι στις διεθνείς απειλές.
Αυτή η σύγχρονη εξωτερική πολιτική δεν ήρθε ποτέ, αντίθετα κυριάρχησε στις ΗΠΑ το ρεύμα σκέψης των νεοσυντηρητικών συμβούλων του Τζωρτζ Μπους προεξάρχοντος του Πωλ Γούλφοβιτς, καθώς και του αντιπροέδρου των ΗΠΑ Ντικ Τσέινι, και του υπουργού άμυνας Ντόναλντ Ράμσφελντ. Οι δύο τελευταίοι αξιωματούχοι υιοθέτησαν την κοσμοθεωρία του Γούλφοβιτς και των συνοδοιπόρων του, που βασιζόταν στην μονομερή παγκόσμια παρουσία των ΗΠΑ, στον προληπτικό πόλεμο (ως μέσου εξουδετέρωσης ανεπιθύμητων καθεστώτων), και στην απαξίωση διεθνών οργανισμών – ιδίως του ΟΗΕ.
Η «αυτοκρατορία του κακού» της εποχής του Ρίγκαν, έγινε ό «άξονας του κακού». Και η ερμηνεία του δόγματος Μονρό από τον Ρούσβελτ, «η θεώρηση ότι είχαμε το δικαίωμα να απομακρύνουμε για προληπτικούς λόγους όποια κυβέρνηση δεν μας άρεσε, έγινε το δόγμα Μπους, με τη μόνη διαφορά ότι εκτεινόταν σε ολόκληρο τον κόσμο. Το μόνο που χρειαζόταν κατά τον Μπους ήταν τα αμερικανικά πυρά, η αμερικανική αποφασιστικότητα και ένας συνασπισμός προθύμων», υποστήριζε πολύ εύστοχα ο Μπαράκ Ομπάμα στο βιβλίο του «Τολμώ να ελπίζω».
O Μπους αντί να καλέσει σε μια ανοικοδόμηση του αμερικανικού έθνους, χρησιμοποίησε την 11η Σεπτεμβρίου ως πρόφαση για να ξεκινήσει δυο πολέμους. Δημιουργήσαμε καλύτερους σαρωτές σώματος και περισσότερους πράκτορες εσωτερικής ασφάλειας, υποστηρίζει ο αμερικανός αναλυτής Τόμας Φρίντμαν, υπογραμμίζοντας πως θα μείνει στην Ιστορία ως μια από τις μεγαλύτερες χαμένες ευκαιρίες κάθε προεδρίας.
Ο κομβικός ρόλος των νεοσυντηρητικών
Οι κινητήριες ιδέες της νεοσυντηρητικής και νεοϊμπεριαλιστικής σχολής, που διαδραμάτισε μείζονα ρόλο στη διοίκηση Μπους μέσω πολιτικών προσωπικοτήτων όπως ο αντιπρόεδρος Ντικ Τσέινι, o Ντόναλντ Ράμσφελντ, o Πολ Γούλφοβιτς ή ο Ρίτσαρντ Περλ , έχουν αναλυθεί με ιδιαίτερη σαφήνεια από τον επίσης νεοσυντηρητικό Ρόμπερντ Κέιγκαν, η επιρροή του οποίου στην κυβέρνηση Μπους ήταν σημαντική. Σύμφωνα με τον Κέιγκαν, σε σχέση με τα μεγάλα στρατηγικά και διεθνή προβλήματα «οι Αμερικανοί είναι οι κάτοικοι του Άρη και οι Ευρωπαίοι οι κάτοικοι της Αφροδίτης». Για τον Κέιγκαν, τα αίτια της διατλαντικής αντίθεσης είναι βαθιά και παλιά και θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Οι Ηνωμένες Πολιτείες προσφεύγουν πιο γρήγορα στη βία και συγκριτικά με την Ευρώπη τα καταφέρνουν λιγότερο καλά με τη διπλωματία.
Ο Kέιγκαν μίλησε επίσης για μια διαφορετική «στρατηγική κουλτούρα» ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και την Ευρώπη. Οι Αμερικανοί προτιμούν τις «τιμωρητικές» κυρώσεις για να «υποδείξουν» την καλή συμπεριφορά. Αντίθετα, οι Ευρωπαίοι προτιμούν τις διαπραγματεύσεις, τη διπλωματία και την πειθώ από τον καταναγκασμό. Είναι πρόθυμοι να επικαλεστούν το διεθνές δίκαιο, τις διεθνείς συνθήκες και τη διεθνή κοινή γνώμη για τη ρύθμιση των διαφορών. Προσφεύγουν στους οικονομικούς και εμπορικούς δεσμούς για να ενώσουν τα κράτη μεταξύ τους.
Απέναντι στους νεοσυντηρητικούς θεωρητικούς βρέθηκαν εκείνη την περίοδο σημαντικά πρόσωπα της αμερικανικής διανόησης και πολιτικής που αμφισβήτησαν έντονα την κυρίαρχη κοσμοθεωρία των νεοσυντηρητικών και θεώρησαν ότι η επιλογή της μονομερούς (ή διμερούς με την συνδρομή της Βρετανίας) δράσης θα παγίδευε τις ΗΠΑ σε μια φθοροποιό εμπλοκή στην ηπειρωτική Ασία, χωρίς προσχεδιασμένη στρατηγική απεγκλωβισμού (exit strategy) και με κόστος την απομόνωση των ΗΠΑ από παραδοσιακούς της συμμάχους όπως τη Γαλλία και τη Γερμανία.
Πάντως, τα τελευταία χρόνια της διακυβέρνησης Μπους , με δεδομένη την αποτυχία της προσπάθειας για τη μεταπολεμική ανασυγκρότηση του Ιράκ και του Αφγανιστάν, οι νεοσυντηρητικοί σύμβουλοι του προέδρου Μπους βρέθηκαν σε κατάσταση άτακτης υποχώρησης.
Η πολιτική των ΗΠΑ, ακολουθώντας την κίνηση του εκκρεμούς, άρχισε σιγά-σιγά να επανέρχεται στους διεθνείς θεσμούς και στους κανόνες του πολυμερισμού.
Όσο για την διακυβέρνηση Ομπάμα κληρονόμησε το βαρύ φορτίο απεγκλωβισμού από τα υπάρχοντα και από δυνητικά μέτωπα στην καρδιά της ηπειρωτικής Ασίας, χωρίς η απαγκίστρωσή της να θεωρηθεί άτακτη υποχώρηση όπως στην περίπτωση του Βιετνάμ.
Ο κ. Σωτήρης Ντάλης διδάσκει διεθνείς σχέσεις και διεθνή πολιτική στο Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου.
http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=419186&h1=true
Αυτή η σύγχρονη εξωτερική πολιτική δεν ήρθε ποτέ, αντίθετα κυριάρχησε στις ΗΠΑ το ρεύμα σκέψης των νεοσυντηρητικών συμβούλων του Τζωρτζ Μπους προεξάρχοντος του Πωλ Γούλφοβιτς, καθώς και του αντιπροέδρου των ΗΠΑ Ντικ Τσέινι, και του υπουργού άμυνας Ντόναλντ Ράμσφελντ. Οι δύο τελευταίοι αξιωματούχοι υιοθέτησαν την κοσμοθεωρία του Γούλφοβιτς και των συνοδοιπόρων του, που βασιζόταν στην μονομερή παγκόσμια παρουσία των ΗΠΑ, στον προληπτικό πόλεμο (ως μέσου εξουδετέρωσης ανεπιθύμητων καθεστώτων), και στην απαξίωση διεθνών οργανισμών – ιδίως του ΟΗΕ.
Η «αυτοκρατορία του κακού» της εποχής του Ρίγκαν, έγινε ό «άξονας του κακού». Και η ερμηνεία του δόγματος Μονρό από τον Ρούσβελτ, «η θεώρηση ότι είχαμε το δικαίωμα να απομακρύνουμε για προληπτικούς λόγους όποια κυβέρνηση δεν μας άρεσε, έγινε το δόγμα Μπους, με τη μόνη διαφορά ότι εκτεινόταν σε ολόκληρο τον κόσμο. Το μόνο που χρειαζόταν κατά τον Μπους ήταν τα αμερικανικά πυρά, η αμερικανική αποφασιστικότητα και ένας συνασπισμός προθύμων», υποστήριζε πολύ εύστοχα ο Μπαράκ Ομπάμα στο βιβλίο του «Τολμώ να ελπίζω».
O Μπους αντί να καλέσει σε μια ανοικοδόμηση του αμερικανικού έθνους, χρησιμοποίησε την 11η Σεπτεμβρίου ως πρόφαση για να ξεκινήσει δυο πολέμους. Δημιουργήσαμε καλύτερους σαρωτές σώματος και περισσότερους πράκτορες εσωτερικής ασφάλειας, υποστηρίζει ο αμερικανός αναλυτής Τόμας Φρίντμαν, υπογραμμίζοντας πως θα μείνει στην Ιστορία ως μια από τις μεγαλύτερες χαμένες ευκαιρίες κάθε προεδρίας.
Ο κομβικός ρόλος των νεοσυντηρητικών
Οι κινητήριες ιδέες της νεοσυντηρητικής και νεοϊμπεριαλιστικής σχολής, που διαδραμάτισε μείζονα ρόλο στη διοίκηση Μπους μέσω πολιτικών προσωπικοτήτων όπως ο αντιπρόεδρος Ντικ Τσέινι, o Ντόναλντ Ράμσφελντ, o Πολ Γούλφοβιτς ή ο Ρίτσαρντ Περλ , έχουν αναλυθεί με ιδιαίτερη σαφήνεια από τον επίσης νεοσυντηρητικό Ρόμπερντ Κέιγκαν, η επιρροή του οποίου στην κυβέρνηση Μπους ήταν σημαντική. Σύμφωνα με τον Κέιγκαν, σε σχέση με τα μεγάλα στρατηγικά και διεθνή προβλήματα «οι Αμερικανοί είναι οι κάτοικοι του Άρη και οι Ευρωπαίοι οι κάτοικοι της Αφροδίτης». Για τον Κέιγκαν, τα αίτια της διατλαντικής αντίθεσης είναι βαθιά και παλιά και θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Οι Ηνωμένες Πολιτείες προσφεύγουν πιο γρήγορα στη βία και συγκριτικά με την Ευρώπη τα καταφέρνουν λιγότερο καλά με τη διπλωματία.
Ο Kέιγκαν μίλησε επίσης για μια διαφορετική «στρατηγική κουλτούρα» ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και την Ευρώπη. Οι Αμερικανοί προτιμούν τις «τιμωρητικές» κυρώσεις για να «υποδείξουν» την καλή συμπεριφορά. Αντίθετα, οι Ευρωπαίοι προτιμούν τις διαπραγματεύσεις, τη διπλωματία και την πειθώ από τον καταναγκασμό. Είναι πρόθυμοι να επικαλεστούν το διεθνές δίκαιο, τις διεθνείς συνθήκες και τη διεθνή κοινή γνώμη για τη ρύθμιση των διαφορών. Προσφεύγουν στους οικονομικούς και εμπορικούς δεσμούς για να ενώσουν τα κράτη μεταξύ τους.
Απέναντι στους νεοσυντηρητικούς θεωρητικούς βρέθηκαν εκείνη την περίοδο σημαντικά πρόσωπα της αμερικανικής διανόησης και πολιτικής που αμφισβήτησαν έντονα την κυρίαρχη κοσμοθεωρία των νεοσυντηρητικών και θεώρησαν ότι η επιλογή της μονομερούς (ή διμερούς με την συνδρομή της Βρετανίας) δράσης θα παγίδευε τις ΗΠΑ σε μια φθοροποιό εμπλοκή στην ηπειρωτική Ασία, χωρίς προσχεδιασμένη στρατηγική απεγκλωβισμού (exit strategy) και με κόστος την απομόνωση των ΗΠΑ από παραδοσιακούς της συμμάχους όπως τη Γαλλία και τη Γερμανία.
Πάντως, τα τελευταία χρόνια της διακυβέρνησης Μπους , με δεδομένη την αποτυχία της προσπάθειας για τη μεταπολεμική ανασυγκρότηση του Ιράκ και του Αφγανιστάν, οι νεοσυντηρητικοί σύμβουλοι του προέδρου Μπους βρέθηκαν σε κατάσταση άτακτης υποχώρησης.
Η πολιτική των ΗΠΑ, ακολουθώντας την κίνηση του εκκρεμούς, άρχισε σιγά-σιγά να επανέρχεται στους διεθνείς θεσμούς και στους κανόνες του πολυμερισμού.
Όσο για την διακυβέρνηση Ομπάμα κληρονόμησε το βαρύ φορτίο απεγκλωβισμού από τα υπάρχοντα και από δυνητικά μέτωπα στην καρδιά της ηπειρωτικής Ασίας, χωρίς η απαγκίστρωσή της να θεωρηθεί άτακτη υποχώρηση όπως στην περίπτωση του Βιετνάμ.
Ο κ. Σωτήρης Ντάλης διδάσκει διεθνείς σχέσεις και διεθνή πολιτική στο Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου.
http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=419186&h1=true
Μια άψογη καταστροφή
Paul Krugman
ΤΟ ΒΗΜΑ - ΤΗΕ NEW YORK TIMES
Την Πέμπτη ο Ζαν Κλοντ Τρισέ, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (Ε. Κ. Τ.), έχασε την ψυχραιμία του. Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το κατά πόσο η Ε. Κ. Τ. έχει καταντήσει μια «προβληματική» τράπεζα, επειδή αγοράζει ομόλογα καταχρεωμένων κρατών, ο κ. Τρισέ επέμεινε, σε υψηλούς τόνους, πως η στάση της ΕΚΤ ως προστάτιδας της σταθερότητα των τιμών υπήρξε «άψογη, άψογη!».
Όντως ήταν «άψογη»: αυτός είναι και ο λόγος που το ευρώ κινδυνεύει με κατάρρευση.
Ο οικονομικός αναβρασμός στην Ευρώπη δεν είναι πλέον αποκλειστικό πρόβλημα μικρών, περιφερειακών οικονομιών όπως η Ελλάδα. Αυτό που συμβαίνει τώρα είναι μια ολομέτωπη επίθεση των αγορών σε πολύ μεγαλύτερες οικονομίες όπως η Ισπανία και η Ιταλία. Στο σημείο αυτό, τα κράτη που βρίσκονται σε οικονομική κρίση αντιπροσωπεύουν το εν τρίτο του συνολικού ΑΕΠ της ζώνης του ευρώ, πράγμα που σημαίνει πως η ύπαρξη του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος εξακολουθεί να απειλείται.
Κι όμως, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις οι ευρωπαίοι ηγέτες όχι απλώς δεν είναι διατεθειμένοι να αντιμετωπίσουν την απειλή αποτελεσματικά, αλλά αρνούνται ακόμη και να την αναγνωρίσουν ως τέτοια.
Έχω επανειλημμένα παραπονεθεί για την υπερβολική κουβέντα που γίνεται σχετικά με τα δημοσιονομικά προβλήματα των ΗΠΑ και τον τρόπο που πέφτει το βάρος στα ελλείμματα, γεγονός που μεταθέτει το ενδιαφέρον της κυβέρνησης μακριά από την συνεχιζόμενη καταστροφική απώλεια τόσων θέσεων εργασίας. Δεν είμαστε οι μοναδικοί που το κάνουμε αυτό: στην πραγματικότητα, οι Ευρωπαίοι κάνουν το ίδιο με πολύ, πολύ χειρότερο τρόπο.
Ακούστε τι λένε πολλοί ευρωπαίοι ηγέτες και θα νομίσετε πως όλα τα οικονομικά βάσανα της Γηραιάς Ηπείρου είναι ένα απλό ηθικοπλαστικό παραμύθι «χρέους και τιμωρίας» : οι κυβερνήσεις δανείστηκαν πολλά χρήματα και τώρα πρέπει να πληρώσουν το τίμημα, με τα μετρα δημοσιονομικής λιτότητας να παρουσιάζονται ως η μόνη απάντηση.
Η ιστορία αυτή όμως, αν ισχύει, ισχύει μόνο για την Ελλάδα και για κανέναν άλλον. Η Ισπανία ας πούμε, πριν την οικονομική κρίση του 2008, είχε πλεόνασμα στον προϋπολογισμό της και χαμηλό χρέος. Η δημοσιονομική της επίδοση θα έλεγε κάποιος πως ήταν «άψογη». Οπότε για ποιο λόγο η Ισπανία, μαζί με την Ιταλία, που έχει υψηλότερο χρέος, αλλά μικρότερα ελλείμματα, έχουν τόσα προβλήματα; Η απάντηση είναι πως οι χώρες αυτές αντιμετωπίζουν πλέον ένα πρόβλημα μαζικής ανάληψης, μόνο που το εν λόγω πρόβλημα δεν στρέφεται ως συνήθως μόνο στις τράπεζες, αλλά επιβαρύνει και τις κυβερνήσεις τους.
Δείτε πως λειτουργεί: οι επενδυτές, για κάποιο λόγο, φοβούνται πως μια χώρα θα χρεοκοπήσει, γεγονός που τους κάνει απρόθυμους να αγοράσουν τα ομόλογα της συγκεκριμένης χώρας, εκτός εάν αυτά προσφερθούν με ένα πολύ υψηλό επιτόκιο. Όμως το γεγονός πως ένα κράτος προσφέρει υψηλό επιτόκιο, επιδεινώνει την δημοσιονομική του προοπτική, κάνοντας την χρεοκοπία του ακόμη πιο πιθανή, οπότε η κρίση αξιοπιστίας μετατρέπεται σε μια αυτοεκπληρουμενη προφητεία. Συντομα η κρίση χρέους γίνεται και τραπεζική κρίση, αφού συνήθως οι τράπεζες επενδύουν μεγάλα ποσα σε κρατικά ομόλογα.
Ενα κράτος με δικό του νόμισμα, όπως η Βρετανία, μπορεί να παρακάμψει αυτή τη διαδικασία: αν χρειαστεί, η Τράπεζα της Αγγλίας μπορεί να αγοράσει απευθείας το κυβερνητικό χρέος με νέο χρήμα που θα εκδώσει, κάτι που ενδέχεται μεν να οδηγήσει σε υψηλό πληθωρισμό, όμως ο πληθωρισμός αυτός αποτελεί μικρότερη απειλή για τους επενδυτές από ό,τι μια ενδεχόμενη χρεοκοπία. Ομως η Ισπανία και η Ιταλία έχουν υιοθετήσει το ευρώ και επομένως δεν έχουν πλέον δικό τους νόμισμα. Σαν αποτέλεσμα, το ενδεχόμενο μιας «αυτοεκπληρούμενης» κρίσης είναι πλέον πολύ ρεαλιστικό και τα επιτόκια των ισπανικών και ιταλικών ομολόγων είναι διπλάσια από τα βρετανικά.
Το οποίο μας φέρνει ξανά στο θέμα της «άψογης» Ε. Κ. Τ....
Αυτό που θα έπρεπε να κάνουν ο κ. Τρισέ και οι συνεργάτες του είναι να αγοράζουν ισπανικά και ιταλικά ομόλογα - να κάνει αυτό που θα έκαναν τα κράτη αν είχαν ακόμα τα εθνικά τους νομίσματα. Αυτό ακριβώς άρχισε να κάνει η Ε.Κ.Τ. πριν μερικές εβδομάδες, δίνοντας μια προσωρινή ανάσα στα κράτη αυτά. Όμως η Ε.Κ.Τ. βρέθηκε αμέσως υπό ισχυρή πίεση από τους «ηθικολόγους» - όσους λένε πως δεν γίνεται οι χώρες που διέπραξαν δημοσιονομικές αμαρτίες να μείνουν ατιμώρητες. Και η αντίληψη ότι οι ηθικολόγοι θα μπλοκάρουν μελλοντικά κάθε ανάλογη προσπάθεια διάσωσης προκάλεσε νέο πανικό στις διεθνείς αγορές.
Αυτό που μεγεθύνει ακόμη περισσότερο το πρόβλημα είναι η εμμονή της Ε.Κ.Τ. να διατηρήσει την «άψογη» επίδοση της όσον αφορά την σταθερότητα των τιμών: την εποχή που η Ευρώπη χρειάζεται επειγόντως ισχυρή ανάκαμψη, με έναν μέτριο πληθωρισμό που θα ήταν οικονομικά χρήσιμος, η τράπεζα στην ουσία σφίγγει την ρευστότητα, προσπαθώντας με τον τρόπο αυτό να περιορίσει το ρίσκο ενός πληθωρισμού που υπάρχει μόνο μέσα στη φαντασία της ηγεσίας της.
Και τώρα περνάμε στην τελευταία πράξη. Δεν έχουμε πλέον να κάνουμε με μια κρίση που θα ξεδιπλωθεί σε διάστημα ενός ή δύο ετών: το όλο σύστημα μπορεί να διαλυθεί μέσα σε λίγες ημέρες. Κι αν αυτό συμβεί, θα υποφέρει όλος ο κόσμος.
Θα κάνει λοιπόν η Ε.Κ.Τ. αυτό που πρέπει να γίνει - να δανείσει χωρίς περιορισμούς και να περικόψει τα επιτόκια; Ή θα συνεχίσουν οι ευρωπαίοι ηγέτες να εστιάζουν αποκλειστικά στην τιμωρία όλων, για να σώσουν το τομάρι τους; Όλη η υφήλιος παρακολουθεί τις εξελίξεις.
ΤΟ ΒΗΜΑ - ΤΗΕ NEW YORK TIMES
Την Πέμπτη ο Ζαν Κλοντ Τρισέ, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (Ε. Κ. Τ.), έχασε την ψυχραιμία του. Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το κατά πόσο η Ε. Κ. Τ. έχει καταντήσει μια «προβληματική» τράπεζα, επειδή αγοράζει ομόλογα καταχρεωμένων κρατών, ο κ. Τρισέ επέμεινε, σε υψηλούς τόνους, πως η στάση της ΕΚΤ ως προστάτιδας της σταθερότητα των τιμών υπήρξε «άψογη, άψογη!».
Όντως ήταν «άψογη»: αυτός είναι και ο λόγος που το ευρώ κινδυνεύει με κατάρρευση.
Ο οικονομικός αναβρασμός στην Ευρώπη δεν είναι πλέον αποκλειστικό πρόβλημα μικρών, περιφερειακών οικονομιών όπως η Ελλάδα. Αυτό που συμβαίνει τώρα είναι μια ολομέτωπη επίθεση των αγορών σε πολύ μεγαλύτερες οικονομίες όπως η Ισπανία και η Ιταλία. Στο σημείο αυτό, τα κράτη που βρίσκονται σε οικονομική κρίση αντιπροσωπεύουν το εν τρίτο του συνολικού ΑΕΠ της ζώνης του ευρώ, πράγμα που σημαίνει πως η ύπαρξη του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος εξακολουθεί να απειλείται.
Κι όμως, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις οι ευρωπαίοι ηγέτες όχι απλώς δεν είναι διατεθειμένοι να αντιμετωπίσουν την απειλή αποτελεσματικά, αλλά αρνούνται ακόμη και να την αναγνωρίσουν ως τέτοια.
Έχω επανειλημμένα παραπονεθεί για την υπερβολική κουβέντα που γίνεται σχετικά με τα δημοσιονομικά προβλήματα των ΗΠΑ και τον τρόπο που πέφτει το βάρος στα ελλείμματα, γεγονός που μεταθέτει το ενδιαφέρον της κυβέρνησης μακριά από την συνεχιζόμενη καταστροφική απώλεια τόσων θέσεων εργασίας. Δεν είμαστε οι μοναδικοί που το κάνουμε αυτό: στην πραγματικότητα, οι Ευρωπαίοι κάνουν το ίδιο με πολύ, πολύ χειρότερο τρόπο.
Ακούστε τι λένε πολλοί ευρωπαίοι ηγέτες και θα νομίσετε πως όλα τα οικονομικά βάσανα της Γηραιάς Ηπείρου είναι ένα απλό ηθικοπλαστικό παραμύθι «χρέους και τιμωρίας» : οι κυβερνήσεις δανείστηκαν πολλά χρήματα και τώρα πρέπει να πληρώσουν το τίμημα, με τα μετρα δημοσιονομικής λιτότητας να παρουσιάζονται ως η μόνη απάντηση.
Η ιστορία αυτή όμως, αν ισχύει, ισχύει μόνο για την Ελλάδα και για κανέναν άλλον. Η Ισπανία ας πούμε, πριν την οικονομική κρίση του 2008, είχε πλεόνασμα στον προϋπολογισμό της και χαμηλό χρέος. Η δημοσιονομική της επίδοση θα έλεγε κάποιος πως ήταν «άψογη». Οπότε για ποιο λόγο η Ισπανία, μαζί με την Ιταλία, που έχει υψηλότερο χρέος, αλλά μικρότερα ελλείμματα, έχουν τόσα προβλήματα; Η απάντηση είναι πως οι χώρες αυτές αντιμετωπίζουν πλέον ένα πρόβλημα μαζικής ανάληψης, μόνο που το εν λόγω πρόβλημα δεν στρέφεται ως συνήθως μόνο στις τράπεζες, αλλά επιβαρύνει και τις κυβερνήσεις τους.
Δείτε πως λειτουργεί: οι επενδυτές, για κάποιο λόγο, φοβούνται πως μια χώρα θα χρεοκοπήσει, γεγονός που τους κάνει απρόθυμους να αγοράσουν τα ομόλογα της συγκεκριμένης χώρας, εκτός εάν αυτά προσφερθούν με ένα πολύ υψηλό επιτόκιο. Όμως το γεγονός πως ένα κράτος προσφέρει υψηλό επιτόκιο, επιδεινώνει την δημοσιονομική του προοπτική, κάνοντας την χρεοκοπία του ακόμη πιο πιθανή, οπότε η κρίση αξιοπιστίας μετατρέπεται σε μια αυτοεκπληρουμενη προφητεία. Συντομα η κρίση χρέους γίνεται και τραπεζική κρίση, αφού συνήθως οι τράπεζες επενδύουν μεγάλα ποσα σε κρατικά ομόλογα.
Ενα κράτος με δικό του νόμισμα, όπως η Βρετανία, μπορεί να παρακάμψει αυτή τη διαδικασία: αν χρειαστεί, η Τράπεζα της Αγγλίας μπορεί να αγοράσει απευθείας το κυβερνητικό χρέος με νέο χρήμα που θα εκδώσει, κάτι που ενδέχεται μεν να οδηγήσει σε υψηλό πληθωρισμό, όμως ο πληθωρισμός αυτός αποτελεί μικρότερη απειλή για τους επενδυτές από ό,τι μια ενδεχόμενη χρεοκοπία. Ομως η Ισπανία και η Ιταλία έχουν υιοθετήσει το ευρώ και επομένως δεν έχουν πλέον δικό τους νόμισμα. Σαν αποτέλεσμα, το ενδεχόμενο μιας «αυτοεκπληρούμενης» κρίσης είναι πλέον πολύ ρεαλιστικό και τα επιτόκια των ισπανικών και ιταλικών ομολόγων είναι διπλάσια από τα βρετανικά.
Το οποίο μας φέρνει ξανά στο θέμα της «άψογης» Ε. Κ. Τ....
Αυτό που θα έπρεπε να κάνουν ο κ. Τρισέ και οι συνεργάτες του είναι να αγοράζουν ισπανικά και ιταλικά ομόλογα - να κάνει αυτό που θα έκαναν τα κράτη αν είχαν ακόμα τα εθνικά τους νομίσματα. Αυτό ακριβώς άρχισε να κάνει η Ε.Κ.Τ. πριν μερικές εβδομάδες, δίνοντας μια προσωρινή ανάσα στα κράτη αυτά. Όμως η Ε.Κ.Τ. βρέθηκε αμέσως υπό ισχυρή πίεση από τους «ηθικολόγους» - όσους λένε πως δεν γίνεται οι χώρες που διέπραξαν δημοσιονομικές αμαρτίες να μείνουν ατιμώρητες. Και η αντίληψη ότι οι ηθικολόγοι θα μπλοκάρουν μελλοντικά κάθε ανάλογη προσπάθεια διάσωσης προκάλεσε νέο πανικό στις διεθνείς αγορές.
Αυτό που μεγεθύνει ακόμη περισσότερο το πρόβλημα είναι η εμμονή της Ε.Κ.Τ. να διατηρήσει την «άψογη» επίδοση της όσον αφορά την σταθερότητα των τιμών: την εποχή που η Ευρώπη χρειάζεται επειγόντως ισχυρή ανάκαμψη, με έναν μέτριο πληθωρισμό που θα ήταν οικονομικά χρήσιμος, η τράπεζα στην ουσία σφίγγει την ρευστότητα, προσπαθώντας με τον τρόπο αυτό να περιορίσει το ρίσκο ενός πληθωρισμού που υπάρχει μόνο μέσα στη φαντασία της ηγεσίας της.
Και τώρα περνάμε στην τελευταία πράξη. Δεν έχουμε πλέον να κάνουμε με μια κρίση που θα ξεδιπλωθεί σε διάστημα ενός ή δύο ετών: το όλο σύστημα μπορεί να διαλυθεί μέσα σε λίγες ημέρες. Κι αν αυτό συμβεί, θα υποφέρει όλος ο κόσμος.
Θα κάνει λοιπόν η Ε.Κ.Τ. αυτό που πρέπει να γίνει - να δανείσει χωρίς περιορισμούς και να περικόψει τα επιτόκια; Ή θα συνεχίσουν οι ευρωπαίοι ηγέτες να εστιάζουν αποκλειστικά στην τιμωρία όλων, για να σώσουν το τομάρι τους; Όλη η υφήλιος παρακολουθεί τις εξελίξεις.
Κυριακή 11 Σεπτεμβρίου 2011
Επικίνδυνο σκηνικό στήνει ο Ερντογάν στη Μεσόγειο
Αναβαθμίζει τις απειλές κατά Ισραήλ και Κύπρου για την εξόρυξη φυσικού αερίου
Του Αθανασιου Ελλις
Εντονη ανησυχία προκαλεί στην Αθήνα, τη Λευκωσία και το Τελ Αβίβ, το σκηνικό πολεμικής σύρραξης που στήνει ο Ταγίπ Ερντογάν στην Α. Μεσόγειο και οι απειλές που εξαπολύει κατά του Ισραήλ και της Κύπρου με στόχο να μην προχωρήσουν σε εξόρυξη φυσικού αερίου στις Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες τους. Αξιωματούχοι των τριών χωρών, οι οποίες σε αυτή τη συγκυρία τείνουν να εξελιχθούν σε άτυπη συμμαχία, συγκλίνουν στην εκτίμηση ότι ο Τούρκος πρωθυπουργός είναι πιθανό να υλοποιήσει τις απειλές του και να στείλει πολεμικά πλοία στην περιοχή και υπό αυτό το πρίσμα σχεδιάζουν τις αντιδράσεις τους.
Προβληματισμός επικρατεί και στην Ουάσιγκτον, η οποία επιχειρεί να κατευνάσει την Αγκυρα. Στο πλαίσιο αυτό η εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Βικτόρια Νούλαντ, προέβη σε μια δήλωση που επιδέχεται παρερμηνειών και είναι βέβαιο ότι χρήζει αποσαφήνισης. Αφού επανέλαβε ότι η Κύπρος έχει κάθε δικαίωμα να προχωρήσει στις γεωτρήσεις, οι οποίες θα πραγματοποιηθούν από αμερικανική εταιρεία, και αφού εκτίμησε ότι πρόκειται για θετική εξέλιξη, καθώς συμβάλλει στη διαφοροποίηση της ενεργειακής τροφοδοσίας της Ευρώπης, τόνισε στη συνέχεια ότι η εξόρυξη θα ωφελήσει ολόκληρο τον λαό της Κύπρου και «έχουμε καταστήσει σαφές ότι οι πηγές ενέργειας θα πρέπει να μοιραστούν ισότιμα». Πάντως, η διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας που εκπροσωπεί όλη τη χώρα θα κρίνει τον τρόπο αξιοποίησης των όποιων ωφελειών προκύψουν, αλλά ακόμη και εάν η κ. Νούλαντ εννοούσε τις δυο κοινότητες της Κύπρου, οι πληθυσμιακοί συσχετισμοί δεν δικαιολογούν τη σχετική «παρότρυνση».
Από την πλευρά της η Ελλάδα δεν προτίθεται να εμπλακεί άμεσα, εάν, όμως, υπάρξουν κινήσεις «εξ αντανακλάσεως» στο Καστελλόριζο, που θα εκληφθούν ως απειλητική ενέργεια εκ μέρους της Τουρκίας και θα ανατρέψουν το θετικό κλίμα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, τότε θα στείλει και αυτή δυνάμεις.
Το Ισραήλ διαμηνύει ότι «δεν παίζει» και πως είναι έτοιμο για τα πάντα. «Η Τουρκία γνωρίζει πολύ καλά ότι το Ισραήλ έχει τις δυνατότητες να απαντήσει σε κάθε πρόκληση» τόνισε στην «Κ» Ισραηλινός αξιωματούχος, ο οποίος σημείωσε ότι η χώρα του προσπαθεί να τηρήσει χαμηλούς τόνους αφήνοντας την Τουρκία, με τις ακρότητες και τις απειλές που εκτοξεύει, «να εκθέτει τον εαυτό της».
Πάντως, οι δηλώσεις Ερντογάν δεν αφήνουν περιθώρια. «Στη Μεσόγειο υπάρχουν διεθνή ύδατα. Μέχρι σήμερα αυτοί κυκλοφορούσαν ελεύθερα, αλλά από εδώ και στο εξής θα βλέπετε τα πολεμικά μας πλοία πιο συχνά σε αυτά τα ύδατα και ιδιαίτερα στην ΑΟΖ», τόνισε ο Τούρκος πρωθυπουργός και υπογράμμισε ότι η χώρα του είναι προστάτις και εγγυήτρια «της Βόρειας Κύπρου» και ως τέτοια «έχει λάβει τα μέτρα της στην περιοχή». Εν μέσω αυτών των απειλών ο Δημήτρης Χριστόφιας κάλεσε την Εθνική Φρουρά να είναι αξιόπιστη και αξιόμαχη αποτρεπτική δύναμη και να διαφυλάξει την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Κύπρου.
Στόχος της κυβέρνησης Ερντογάν είναι να εκφοβίσει την αμερικανική και την ισραηλινή εταιρεία που πρόκειται να διεξάγουν τις γεωτρήσεις και να μην προχωρήσουν στην επένδυση λόγω του ρίσκου που θα εμπεριέχει. «Σε μια περιοχή όπου δεν έχει ορισθεί ΑΟΖ και το καθεστώςτης, γνωρίζουν ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει» δήλωσε ευθέως ο υπ. Ενέργειας της Τουρκίας. Πάντως, η Noble Energy, που έχει αναλάβει το σχετικό έργο, εμφανίζεται αποφασισμένη να προχωρήσει. Σε πρόσφατη συνάντηση στη Λευκωσία, εκπρόσωπος της Noble επισήμανε ότι η εταιρεία του έχει υπόψη της τις απειλές της Αγκυρας, αλλά βρίσκεται σε επαφή με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και θα πραγματοποιήσει τη γεώτρηση στο «Οικόπεδο 12» που βρίσκεται στην κυπριακή ΑΟΖ.
Η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ έχουν διαμηνύσει στην Αγκυρα ότι κάθε χώρα έχει το δικαίωμα να συνάπτει διμερείς συμφωνίες και να αξιοποιεί τον ενεργειακό της πλούτο. Ο επίτροπος διεύρυνσης της Ε.Ε. κάλεσε την Αγκυρα να απόσχει από κάθε απειλή και ενέργεια που πλήττει τις σχέσεις καλής γειτονίας και υπογράμμισε τα κυριαρχικά δικαιώματα των χωρών-μελών της Ε.Ε. και τα δικαιώματα που απορρέουν από το Δίκαιο της Θάλασσας.
Του Αθανασιου Ελλις
Εντονη ανησυχία προκαλεί στην Αθήνα, τη Λευκωσία και το Τελ Αβίβ, το σκηνικό πολεμικής σύρραξης που στήνει ο Ταγίπ Ερντογάν στην Α. Μεσόγειο και οι απειλές που εξαπολύει κατά του Ισραήλ και της Κύπρου με στόχο να μην προχωρήσουν σε εξόρυξη φυσικού αερίου στις Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες τους. Αξιωματούχοι των τριών χωρών, οι οποίες σε αυτή τη συγκυρία τείνουν να εξελιχθούν σε άτυπη συμμαχία, συγκλίνουν στην εκτίμηση ότι ο Τούρκος πρωθυπουργός είναι πιθανό να υλοποιήσει τις απειλές του και να στείλει πολεμικά πλοία στην περιοχή και υπό αυτό το πρίσμα σχεδιάζουν τις αντιδράσεις τους.
Προβληματισμός επικρατεί και στην Ουάσιγκτον, η οποία επιχειρεί να κατευνάσει την Αγκυρα. Στο πλαίσιο αυτό η εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Βικτόρια Νούλαντ, προέβη σε μια δήλωση που επιδέχεται παρερμηνειών και είναι βέβαιο ότι χρήζει αποσαφήνισης. Αφού επανέλαβε ότι η Κύπρος έχει κάθε δικαίωμα να προχωρήσει στις γεωτρήσεις, οι οποίες θα πραγματοποιηθούν από αμερικανική εταιρεία, και αφού εκτίμησε ότι πρόκειται για θετική εξέλιξη, καθώς συμβάλλει στη διαφοροποίηση της ενεργειακής τροφοδοσίας της Ευρώπης, τόνισε στη συνέχεια ότι η εξόρυξη θα ωφελήσει ολόκληρο τον λαό της Κύπρου και «έχουμε καταστήσει σαφές ότι οι πηγές ενέργειας θα πρέπει να μοιραστούν ισότιμα». Πάντως, η διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας που εκπροσωπεί όλη τη χώρα θα κρίνει τον τρόπο αξιοποίησης των όποιων ωφελειών προκύψουν, αλλά ακόμη και εάν η κ. Νούλαντ εννοούσε τις δυο κοινότητες της Κύπρου, οι πληθυσμιακοί συσχετισμοί δεν δικαιολογούν τη σχετική «παρότρυνση».
Από την πλευρά της η Ελλάδα δεν προτίθεται να εμπλακεί άμεσα, εάν, όμως, υπάρξουν κινήσεις «εξ αντανακλάσεως» στο Καστελλόριζο, που θα εκληφθούν ως απειλητική ενέργεια εκ μέρους της Τουρκίας και θα ανατρέψουν το θετικό κλίμα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, τότε θα στείλει και αυτή δυνάμεις.
Το Ισραήλ διαμηνύει ότι «δεν παίζει» και πως είναι έτοιμο για τα πάντα. «Η Τουρκία γνωρίζει πολύ καλά ότι το Ισραήλ έχει τις δυνατότητες να απαντήσει σε κάθε πρόκληση» τόνισε στην «Κ» Ισραηλινός αξιωματούχος, ο οποίος σημείωσε ότι η χώρα του προσπαθεί να τηρήσει χαμηλούς τόνους αφήνοντας την Τουρκία, με τις ακρότητες και τις απειλές που εκτοξεύει, «να εκθέτει τον εαυτό της».
Πάντως, οι δηλώσεις Ερντογάν δεν αφήνουν περιθώρια. «Στη Μεσόγειο υπάρχουν διεθνή ύδατα. Μέχρι σήμερα αυτοί κυκλοφορούσαν ελεύθερα, αλλά από εδώ και στο εξής θα βλέπετε τα πολεμικά μας πλοία πιο συχνά σε αυτά τα ύδατα και ιδιαίτερα στην ΑΟΖ», τόνισε ο Τούρκος πρωθυπουργός και υπογράμμισε ότι η χώρα του είναι προστάτις και εγγυήτρια «της Βόρειας Κύπρου» και ως τέτοια «έχει λάβει τα μέτρα της στην περιοχή». Εν μέσω αυτών των απειλών ο Δημήτρης Χριστόφιας κάλεσε την Εθνική Φρουρά να είναι αξιόπιστη και αξιόμαχη αποτρεπτική δύναμη και να διαφυλάξει την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Κύπρου.
Στόχος της κυβέρνησης Ερντογάν είναι να εκφοβίσει την αμερικανική και την ισραηλινή εταιρεία που πρόκειται να διεξάγουν τις γεωτρήσεις και να μην προχωρήσουν στην επένδυση λόγω του ρίσκου που θα εμπεριέχει. «Σε μια περιοχή όπου δεν έχει ορισθεί ΑΟΖ και το καθεστώςτης, γνωρίζουν ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει» δήλωσε ευθέως ο υπ. Ενέργειας της Τουρκίας. Πάντως, η Noble Energy, που έχει αναλάβει το σχετικό έργο, εμφανίζεται αποφασισμένη να προχωρήσει. Σε πρόσφατη συνάντηση στη Λευκωσία, εκπρόσωπος της Noble επισήμανε ότι η εταιρεία του έχει υπόψη της τις απειλές της Αγκυρας, αλλά βρίσκεται σε επαφή με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και θα πραγματοποιήσει τη γεώτρηση στο «Οικόπεδο 12» που βρίσκεται στην κυπριακή ΑΟΖ.
Η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ έχουν διαμηνύσει στην Αγκυρα ότι κάθε χώρα έχει το δικαίωμα να συνάπτει διμερείς συμφωνίες και να αξιοποιεί τον ενεργειακό της πλούτο. Ο επίτροπος διεύρυνσης της Ε.Ε. κάλεσε την Αγκυρα να απόσχει από κάθε απειλή και ενέργεια που πλήττει τις σχέσεις καλής γειτονίας και υπογράμμισε τα κυριαρχικά δικαιώματα των χωρών-μελών της Ε.Ε. και τα δικαιώματα που απορρέουν από το Δίκαιο της Θάλασσας.
Απειλές Τουρκίας προς το Ισραήλ
«Κανείς δεν πρέπει να δοκιμάσει την ισχύ της Τουρκίας» δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου αναφερόμενος στην εντύπωση, που όπως είπε, έχει διαμορφωθεί στην κοινή γνώμη ότι υπάρχει ενδεχόμενο το Ισραήλ να σχεδιάζει να στηρίξει το ΡΚΚ.
Στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε σήμερα στην Κωνσταντινούπολη με τον ομόλογό του από τη Βραζιλία Αντόνιο Πατριότα, ο Νταβούτογλου ρωτήθηκε σχετικά με την εντύπωση αυτή «που έχει διαμορφωθεί στην κοινή γνώμη», για να πει ότι «καταρχάς το Ισραήλ πρέπει όπως κάθε υπεύθυνη χώρα, να τηρήσει υπεύθυνη στάση στο θέμα της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας. Το γεγονός ότι οι φήμες αυτές έχουν δημοσιευτεί και στον ισραηλινό τύπο έχει δημιουργήσει αφενός την εντύπωση αυτή στην κοινή γνώμη και αφετέρου την ανάγκη να ερευνηθεί και να επιδειχθεί η αναγκαία αντίδραση εκ μέρους της κυβέρνησής μας».
Εντύπωση προκαλεί πάντως το γεγονός ότι ο Νταβούτογλου, ως προς το ενδεχόμενο χρησιμοποίησης του ΡΚΚ, έκανε λόγο όχι μόνο για το Ισραήλ, αλλά και για κάποια χώρα Χ. «Εάν το Ισραήλ ή κάποια χώρα Χ σκέφτονται να χρησιμοποιήσουν το ΡΚΚ ως μέσον, πράγμα που στο παρελθόν υπήρξαν αυτοί που σκέφτηκαν και έπραξαν, αυτό δείχνει ότι τίθεται θέμα μάχης ισχύος με βάση της οργάνωση αυτής», είπε ο Νταβούτογλου και τόνισε ότι «το Ισραήλ ή κάποια χώρα Χ, όποιος και αν το κάνει, οπωσδήποτε θα πάρει απάντηση».
Σύμφωνα με τον Τούρκο υπουργό «το ΡΚΚ έχει εξελιχθεί σε μέσον αυτών που θέλουν να αποδυναμώσουν την Τουρκία».
Αναφερόμενος στο Ισραήλ, ο Νταβούτογλου είπε ότι η χώρα αυτή «δεν αντιλαμβάνεται τη δυναμική της μεγάλης αλλαγής που συντελείται στην περιοχή και καταστρέφει με τα ίδια της τα χέρια τη κουλτούρα της συμβίωσης με άλλους λαούς. Εάν σκοτώνετε ανθρώπους στις ανοιχτές θάλασσες, αυτό σημαίνει ότι δεν σέβεστε το διεθνές δίκαιο. Συνεπώς είναι αναπόφευκτη η απομόνωση του Ισραήλ. Η Τουρκία θα συνεχίσει να μεταφέρει σε όλα τα διεθνή φόρα και στη βάση του διεθνούς δικαίου τη λανθασμένη αυτή στάση του Ισραήλ το οποίο θα απομονωθεί περισσότερο».
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε σήμερα στην Κωνσταντινούπολη με τον ομόλογό του από τη Βραζιλία Αντόνιο Πατριότα, ο Νταβούτογλου ρωτήθηκε σχετικά με την εντύπωση αυτή «που έχει διαμορφωθεί στην κοινή γνώμη», για να πει ότι «καταρχάς το Ισραήλ πρέπει όπως κάθε υπεύθυνη χώρα, να τηρήσει υπεύθυνη στάση στο θέμα της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας. Το γεγονός ότι οι φήμες αυτές έχουν δημοσιευτεί και στον ισραηλινό τύπο έχει δημιουργήσει αφενός την εντύπωση αυτή στην κοινή γνώμη και αφετέρου την ανάγκη να ερευνηθεί και να επιδειχθεί η αναγκαία αντίδραση εκ μέρους της κυβέρνησής μας».
Εντύπωση προκαλεί πάντως το γεγονός ότι ο Νταβούτογλου, ως προς το ενδεχόμενο χρησιμοποίησης του ΡΚΚ, έκανε λόγο όχι μόνο για το Ισραήλ, αλλά και για κάποια χώρα Χ. «Εάν το Ισραήλ ή κάποια χώρα Χ σκέφτονται να χρησιμοποιήσουν το ΡΚΚ ως μέσον, πράγμα που στο παρελθόν υπήρξαν αυτοί που σκέφτηκαν και έπραξαν, αυτό δείχνει ότι τίθεται θέμα μάχης ισχύος με βάση της οργάνωση αυτής», είπε ο Νταβούτογλου και τόνισε ότι «το Ισραήλ ή κάποια χώρα Χ, όποιος και αν το κάνει, οπωσδήποτε θα πάρει απάντηση».
Σύμφωνα με τον Τούρκο υπουργό «το ΡΚΚ έχει εξελιχθεί σε μέσον αυτών που θέλουν να αποδυναμώσουν την Τουρκία».
Αναφερόμενος στο Ισραήλ, ο Νταβούτογλου είπε ότι η χώρα αυτή «δεν αντιλαμβάνεται τη δυναμική της μεγάλης αλλαγής που συντελείται στην περιοχή και καταστρέφει με τα ίδια της τα χέρια τη κουλτούρα της συμβίωσης με άλλους λαούς. Εάν σκοτώνετε ανθρώπους στις ανοιχτές θάλασσες, αυτό σημαίνει ότι δεν σέβεστε το διεθνές δίκαιο. Συνεπώς είναι αναπόφευκτη η απομόνωση του Ισραήλ. Η Τουρκία θα συνεχίσει να μεταφέρει σε όλα τα διεθνή φόρα και στη βάση του διεθνούς δικαίου τη λανθασμένη αυτή στάση του Ισραήλ το οποίο θα απομονωθεί περισσότερο».
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Παρασκευή 9 Σεπτεμβρίου 2011
Συναντήσεις «κορυφής» του Γ. Παπανδρέου στις ΗΠΑ
Με αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων θα συναντηθεί στη Νέα Υόρκη ο πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου, στο περιθώριο των εργασιών της 66ης Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών.Ο κ. Παπανδρέου αναμένεται να φθάσει στην αμερικανική μεγαλούπολη το Σάββατο 17 Σεπτεμβρίου και την επομένη θα ξεκινήσει το πρόγραμμα των επαφών του με τον γενικό γραμματέα του διεθνούς οργανισμού, Μπαν Κι Μουν. Στη συνέχεια, θα έχει συνάντηση με στελέχη σημαντικών εβραιοαμερικανικών οργανώσεων.
Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στη Νέα Υόρκη, ο πρωθυπουργός θα συναντηθεί, μεταξύ άλλων, με τον Τούρκο ομόλογό του Ταγίπ Ερντογάν, με τον πρόεδρο της Κύπρου Δημήτρη Χριστόφια, με ηγέτες χωρών της Μέσης Ανατολής και άλλων περιοχών. Επίσης, θα παραστεί στην καθιερωμένη δεξίωση που θα παραθέσει ο Αμερικανός πρόεδρος, Μπαράκ Ομπάμα και στο γεύμα του γγ των Ηνωμένων Εθνών.
Επίσης, θα προεδρεύσει σε συνεδρίαση του προεδρείου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς την Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου και στη συνέχεια θα προσφωνήσει τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.
Ο κ. Παπανδρέου, έχει προσκληθεί σε γεύμα στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης και το βράδυ της ίδιας μέρας (Δευτέρα 19 του μηνός) θα μιλήσει σε μεγάλη συγκέντρωση, σε ξενοδοχείο του Μανχάταν, που διοργανώνει το Foreign Policy Association. Όπως και πέρσι, θα έχει την ευκαιρία να παραχωρήσει συνεντεύξεις σε αμερικανικά ΜΜΕ.
Την Πέμπτη 22 Σεπτεμβρίου, θα δοθεί προς τιμή του δεξίωση στο Ελληνικό Γενικό Προξενείο, όπου θα παραστούν ο αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος, αξιωματούχοι ομογενειακών φορέων, ακαδημαϊκοί, επιχειρηματίες και άνθρωποι των τεχνών.
Την Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου, ο κ. Παπανδρέου θα μεταβεί στην Ουάσιγκτον. Μέχρι στιγμής, έχουν διευθετηθεί συναντήσεις του με τη γενική διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Κριστίν Λαγκάρντ και με τις ηγεσίες των Επιτροπών Εξωτερικών Υποθέσεων της Γερουσίας και της Βουλής.
Στο μεταξύ, σειρά επαφών στο περιθώριο των εργασιών της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ θα έχει με αρκετούς ομολόγους του ο υπουργός Εξωτερικών, Σταύρος Λαμπρινίδης, ο οποίος θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα σε συναντήσεις υψηλού επιπέδου, καθώς και στις καθιερωμένες συναντήσεις των υπουργών Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τους ομολόγους τους των ΗΠΑ και της Ρωσίας.
Για άλλες συναντήσεις και συμμετοχές σε συνόδους κορυφής που θα αφορούν θέματα της αρμοδιότητάς τους θα βρίσκονται στις ΗΠΑ ο υπουργός Υγείας, Ανδρέας Λοβέρδος, ο υφυπουργός Εξωτερικών, Δημήτρης Δόλλης, και ο υφυπουργός Οικονομικών, Φίλιππος Σαχινίδης.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Ομπάμα: «Η χώρα περνά εθνική κρίση»
Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Μπαράκ Ομπάμα κάλεσε χθες Πέμπτη το Κογκρέσο να θέσει σε εφαρμογή ένα πακέτο μέτρων ύψους 447 δισεκατομμυρίων δολαρίων με φορολογικές περικοπές και νέες δαπάνες με στόχο την αναζωογόνηση της αγοράς εργασίας, αλλά αντιμετωπίζει μια δύσκολη μάχη για να πάρει με το μέρος του τους Ρεπουμπλικάνους και να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη της κοινής γνώμης στην οικονομική πολιτική του.Ο Ομπάμα χρησιμοποίησε σκληρή γλώσσα, λέγοντας ότι «πρέπει να σταματήσουμε να παίζουμε σαν τσίρκο και να κάνουμε κάτι να προωθήσουμε την οικονομία μας», αλλά οι Ρεπουμπλικάνοι έδειξαν ότι παραμένουν στην αντίπερα όχθη και δεν πρόκειται να εγκρίνουν το σχέδιο του Ομπάμα.
Με τα ποσοστά του στις δημοσκοπήσεις χαμηλά εν μέσω της απογοήτευσης για την ανεργία που φτάνει το 9,1%, ο Ομπάμα ζήτησε να αναληφθεί επειγόντως δράση παρουσιάζοντας μια ευρεία σειρά προτάσεων 14 μήνες πριν οι ψηφοφόροι αποφασίσουν αν θα του δώσουν μια δεύτερη θητεία.
«Θα πρέπει να περάσετε αμέσως αυτό το σχέδιο για την απασχόληση», δήλωσε με ένταση ο Ομπάμα κατά την ομιλία του σε κοινή σύνοδο του Κογκρέσου που μεταδόθηκε από την τηλεόραση.
«Το ερώτημα είναι αν, ενόψει μιας συνεχιζόμενης εθνικής κρίσης, μπορούμε να σταματήσουμε το πολιτικό τσίρκο και να κάνουμε κάτι για να βοηθήσουμε την οικονομία», δήλωσε ο Ομπάμα μεμφόμενος τους Ρεπουμπλικάνους που αντιτάσσονται σταθερά στις πρωτοβουλίες του.
Ο Ομπάμα, δήλωσε πως το νέο σχέδιό του θα μειώσει τους φόρους για τους εργάτες και τις επιχειρήσεις και θα εξασφαλίσει απασχόληση για περισσότερους εργαζόμενους στις κατασκευές και στην εκπαίδευση μέσω προγραμμάτων υποδομών.
Εκτιμήσεις από αρκετούς οικονομολόγους δείχνουν πως το πακέτο θέσεων εργασίας του Ομπάμα, εφόσον περάσει, μπορεί να επιταχύνει την οικονομική ανάπτυξη των ΗΠΑ κατά 1 ως 3 ποσοστιαίες μονάδες το 2012, προσθέτοντας περίπου 1 εκατομμύριο θέσεις εργασίας και μειώνοντας το ποσοστό της ανεργίας κατά περίπου μισή ποσοστιαία μονάδα.
«Μου φαίνεται ένα ισορροπημένο σχέδιο. Έχει κάτι για τον καθένα», λέει ο Όμερ Έσινερ, αναλυτής αγοράς στην Ουάσινγκτον. «Αν το Κογκρέσο δεν μπορεί να συμφωνήσει σε κάτι όπως αυτό, τότε δεν υπάρχει ελπίδα για να σταματήσει η παράλυση».
Στη διάρκεια της ομιλίας, οι Ρεπουμπλικάνοι αντέδρασαν με απόλυτη σιωπή σε πολλές από τις προτάσεις του Ομπάμα. Ηγέτες του κόμματος είπαν αργότερα ότι θα εργαστούν μαζί με τον πρόεδρο για να βρουν κοινό έδαφος, μολονότι είναι απίθανο να υποστηρίξουν ολόκληρο το πακέτο.
«Ας κάνουμε τα πράγματα στα οποία συμφωνούμε, ας παραμερίσουμε τα πράγματα στα οποία διαφέρουμε και ας πιάσουμε τη δουλειά για να έχουμε κάποια αποτελέσματα για τους ανθρώπους που πλήττονται τόσο πολύ εκεί έξω», δήλωσε ο Έρικ Κάντορ, ο ηγέτης των Ρεπουμπλικάνων στη Βουλή των Αντιπροσώπων.
Ο Ομπάμα ζητάει από το Κογκρέσο να περάσει το «Νόμο για τις Αμερικανικές Θέσεις Εργασίας» -που κυβερνητικοί αξιωματούχοι λένε πως θα κοστίσει 447 δισεκατομμύρια δολάρια- ως το τέλος του χρόνου και να αντισταθμιστεί το κόστος με μειώσεις του ελλείμματος.
Εντούτοις ενδέχεται να είναι δύσκολο να επιτευχθεί μια συμφωνία, καθώς οι πολιτικοί ήδη επικεντρώνουν στην εκστρατεία για τις εκλογές του Νοεμβρίου 2012.
Αν ο Ομπάμα καταφέρει να περάσει το σχέδιό του, μπορεί να υπάρξει μια οικονομική ώθηση αρκετά γρήγορα ώστε να αποκομίσει πολιτικά οφέλη. Αν το σχέδιο μπλοκαριστεί στο Κογκρέσο, η στρατηγική του θα είναι να κατηγορήσει τους Ρεπουμπλικάνους ότι εμποδίζουν την οικονομική ανάκαμψη.
Ο Αμερικανός πρόεδρος πρότεινε να επεκταθεί η ασφάλιση ανεργίας με κόστος 49 δισεκατομμύρια δολάρια, να εκσυγχρονισθούν τα σχολεία με κόστος 30 δισεκατομμύρια και να γίνουν επενδύσεις στις υποδομές των μεταφορών έναντι 50 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Όμως ο κύριος όγκος του κόστους του σχεδίου του είναι τα 240 δισεκατομμύρια σε φορολογικές μειώσεις με την περικοπή στο μισό (στο 3,1%) των φόρων στους μισθούς των εργαζομένων τον ερχόμενο χρόνο και τη μείωση επίσης των φόρων που πληρώνουν οι εργοδότες για τους μισθωτούς τους.
Ο Ομπάμα δήλωσε επίσης πως επιδιώκει να διευρύνει την πρόσβαση στην αναχρηματοδότηση των υποθηκών για να βοηθήσει την αγορά ακινήτων που αντιμετωπίζει προβλήματα, αποσπώντας λίγα χειροκροτήματα από τους Ρεπουμπλικάνους.
Το Εμπορικό Επιμελητήριο των ΗΠΑ, το ισχυρότερο επιχειρηματικό λόμπι των ΗΠΑ που επικρίνει συχνά τον Ομπάμα, ανακοίνωσε πως το σχέδιο «φαίνεται να υπολείπεται» των αναγκών και κάλεσε τον πρόεδρο να μειώσει την αβεβαιότητα όσον αφορά τις κανονιστικές ρυθμίσεις.
Η βουλευτής Μισέλ Μπάκμαν, υπερσυντηρητική υποψήφια για το προεδρικό χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων για τις προεδρικές εκλογές του 2012, απάντησε στον πρόεδρο σε μια συνέντευξη Τύπου: «Το Κογκρέσο δεν πρέπει μόνο να απορρίψει αυτό το σχέδιο. Λέω ''κ. πρόεδρε, σταματήστε. Το τελευταίο σχέδιό σας δεν λειτούργησε και η αμερικανική οικονομία υποφέρει''».
Ωστόσο φαίνεται πως ο Ομπάμα κατάφερε να κατευνάσει ένα μέρος της φιλελεύθερης βάσης του.
Ο Ρίτσαρντ Τράμκα, πρόεδρος της εργατικής ομοσπονδίας AFL-CIO, επαίνεσε τον Ομπάμα λέγοντας ότι έκανε ένα «σημαντικό βήμα». Ο Τράμκα είχε προειδοποιήσει ότι τα συνδικάτα θα κρίνουν το σχέδιο για να αποφασίσουν ποιόν θα υποστηρίξουν στις εκλογές του 2012.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Στρατιωτική συνοδεία στον τουρκικό στολίσκο για τη Γάζα
Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προειδοποίησε χθες το βράδυ, με δηλώσεις του που μεταδόθηκαν από το τηλεοπτικό δίκτυο Al Jazeera, ότι οι τουρκικές ναυτικές δυνάμεις θα συνοδεύουν στο εξής τα τουρκικά πλοία που μεταφέρουν ανθρωπιστική βοήθεια προς τη Λωρίδα της Γάζας και ότι η Τουρκία θα είναι αυστηρή ως προς τον έλεγχο των χωρικών υδάτων στην ανατολική Μεσόγειο λαμβάνοντας μέτρα για να αποτραπεί «η μονομερής εκμετάλλευση των φυσικών πόρων» στην περιοχή αυτή.«Τα τουρκικά πολεμικά πλοία θα είναι επιφορτισμένα με την προστασία των τουρκικών πλοίων που θα μεταφέρουν βοήθεια στη Λωρίδα της Γάζας... Στο εξής, δεν θα επιτρέψουμε τα πλοία αυτά να γίνουν στόχος επιθέσεων εκ μέρους του Ισραήλ, όπως συνέβη με τον στολίσκο της Ελευθερίας, διότι το Ισραήλ θα έλθει στην περίπτωση αυτή αντιμέτωπο με την κατάλληλη απάντηση», είπε.
Όμως ο Τούρκος πρωθυπουργός προχώρησε και πέραν της παρούσας διένεξης με το Ισραήλ, αναφερόμενος και πάλι στην ενίσχυση της ναυτικής παρουσίας της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο σε συνδυασμό με το θέμα της εκμετάλλευσης των υποθαλάσσιων φυσικών πόρων σε θαλάσσιες ζώνες από τις παράκτιες χώρες της περιοχής.
«Γνωρίζετε ότι το Ισραήλ έχει αρχίσει να διακηρύσσει πως έχει το δικαίωμα να ενεργεί σε αποκλειστικές οικονομικές ζώνες στη Μεσόγειο», είπε Ερντογάν αναφερόμενος στα σχέδια του Ισραήλ να εκμεταλλευθεί τα κοιτάσματα φυσικού αερίου σε περιοχές που το ίδιο θεωρεί ότι ανήκουν στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη του, αλλά τις οποίες διεκδικεί επίσης ο Λίβανος.
«Η Τουρκία θα είναι αυστηρή στην άσκηση του δικαιώματος ελέγχου των χωρικών υδάτων στην ανατολική Μεσόγειο και έχει λάβει μέτρα για να εμποδίσει το Ισραήλ να εκμεταλλευθεί μονομερώς τους φυσικούς πόρους» αυτής της περιοχής, είπε.
«Το Ισραήλ έχει αρχίσει να εγείρει δικαιώματα επί αποκλειστικών οικονομικών ζωνών στη Μεσόγειο. Θα δείτε ότι δεν θα είναι ο κάτοχος αυτών των δικαιωμάτων, διότι η Τουρκία ως εγγυήτρια δύναμη της τουρκικής δημοκρατίας της βόρειας Κύπρου, έχει λάβει μέτρα στην περιοχή και θα είναι αποφασιστική και προσηλωμένη στο δικαίωμά της ελέγχου των χωρικών υδάτων στην ανατολική Μεσόγειο», προειδοποίησε.
Η ισραηλινή ηγεσία αποφεύγει να κλιμακώσει την πολεμική
Ο Ισραηλινός υπουργός Ενημέρωσης Νταν Μέριντορ χαρακτήρισε «βαριές και σκληρές» τις δηλώσεις του Τούρκου πρωθυπουργού, ο οποίος δήλωσε χθες ότι στο εξής τα τουρκικά πλοία που θα μεταφέρουν ανθρωπιστική βοήθεια προς τη Λωρίδα της Γάζας, θα συνοδεύονται από τουρκικά πολεμικά πλοία.
«Οι δηλώσεις αυτές είναι βαριές και σκληρές, αλλά δεν θέλουμε να τροφοδοτήσουμε την πολεμική. Είναι καλύτερο να σιωπήσουμε και να περιμένουμε, δεν είναι σκόπιμο να επιδεινώσουμε την κατάσταση απαντώντας με (λεκτικές) επιθέσεις», είπε ο Νταν Μέριντορ προσθέτοντας ωστόσο ότι «η Τουρκία θα παραβιάσει το διεθνές δίκτυο» σε περίπτωση που θα αποπειραθεί να σπάσει τον ισραηλινό ναυτικό αποκλεισμό του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας, δεδομένου ότι η επιτροπή του ΟΗΕ αναγνώρισε τη «νομιμότητα» του μέτρου.
Μη κατονομαζόμενος ανώτατος Ισραηλινός αξιωματούχος δήλωσε από την πλευρά του στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων ότι η εφαρμογή τέτοιων μέτρων εκ μέρους της Τουρκίας θα συνιστούσε «πολύ σοβαρή προκλητική ενέργεια».
«Είναι πολύ δύσκολο να φαντασθεί κανείς ότι η Τουρκία θα έφθανε μέχρι την λήψη τέτοιων μέτρων, δεδομένων των δεσμεύσεών της απέναντι στο ΝΑΤΟ», πρόσθεσε.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Ο ναυτικός «χορός» Τουρκίας και Ισραήλ
  |
Η στάση της τουρκικής κυβέρνησης θεωρείται πως μπορεί να αυξήσει περαιτέρω την ανησυχία της Δύσης σχετικά με την αξιοπιστία της Τουρκίας ως μέλους του ΝΑΤΟ, λόγω των κινήσεών της με στόχο την αύξηση της δημοτικότητάς της στον μουσουλμανικό κόσμο. Αν και πολλές αραβικές χώρες βλέπουν το τουρκικό «μοντέλο» ως ενδιαφέρουσα προοπτική (ειδικά υπό το φως της «Αραβικής Άνοιξης») ως μία δημοκρατική χώρα υπό ισλαμική κυβέρνηση, το θετικό κλίμα μπορεί να αναστραφεί εάν η Άγκυρα αρχίσει να επιδεικνύει τη στρατιωτική της ισχύ.
Εάν σκάφη του τουρκικού στόλου αρχίσουν να επιχειρούν σε νερά που συναντώνται και μονάδες του ισραηλινού πολεμικού ναυτικού, αυξάνεται η πιθανότητα θερμού επεισοδίου και ενδεχομένως σύγκρουσης μεταξύ των δύο πρώην συμμάχων.
 |
«Ο Ερντογάν υιοθετεί μία πολύ επιθετική στάση για να καθιερώσει την Τουρκία σαν περιφερειακή δύναμη, αντί να χρησιμοποιήσει τη 'μαλακή' ισχύ που βλέπαμε μέχρι τώρα» λέει ο Γκάρεθ Τζένκινς, αναλυτής θεμάτων ασφαλείας που εδρεύει στην Κωνσταντινούπολη.
«Υπάρχει μία αίσθηση στο κόμμα ότι η Τουρκία είναι μία μεγάλη περιφερειακή δύναμη και ότι η Μεσόγειος είναι η σφαίρα επιρροής της. Αλλά το ΝΑΤΟ και η Δύση αρχίζουν να αντιμετωπίζουν όλο και περισσότερο την Τουρκία ως αναξιόπιστη…η Τουρκία έπαιξε τα χαρτιά της καλά στο παρελθόν, όταν είχε καλές σχέσεις με όλους, αλλά τώρα δεν πράττει σωστά» συμπληρώνει, ενώ παράλληλα επισημαίνει ότι οι Άραβες θα δουν με καχυποψία μία Τουρκία που στηρίζεται στη στρατιωτική ισχύ, καθώς τελούσαν υπό την κυριαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας για αιώνες.
Πέραν του Ισραήλ, η Τουρκία βλέπει να επιδεινώνονται και οι σχέσεις της με τη Συρία, ενώ το Ιράν πρόσφατα εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του σχετικά με την απόφαση της Τουρκίας να φιλοξενήσει στο έδαφός της τμήματα ΝΑΤΟϊκού αντιπυραυλικού συστήματος.
Η Τουρκία διαθέτει τη δεύτερη μεγαλύτερη πολεμική μηχανή του ΝΑΤΟ, και το πολεμικό της ναυτικό θεωρείται ανώτερο αυτού του Ισραήλ- αν και οι Ισραηλινοί θεωρείται πως διαθέτουν υποβρύχια εξοπλισμένα με βλήματα cruise που φέρουν πυρηνικές κεφαλές. Το Ισραήλ έχει αυξήσει τις ναυτικές του περιπολίες στην ανατολική Μεσόγειο για να διατηρήσει τον αποκλεισμό της Γάζας. Αν και ελάχιστοι αναλυτές πιστεύουν πως η Τουρκία σκοπεύει να στείλει φρεγάτες να συνοδέψουν σκάφη που θα αποπειραθούν να παραβιάσουν τον αποκλεισμό, ακόμα και η παρουσία τους στην περιοχή αποτελεί κίνδυνο (αν και δεν θεωρείται ιδιαίτερα πιθανό να σημειωθεί ένοπλη σύγκρουση μεταξύ Τουρκία και Ισραήλ).
 |
Κάποιοι αναλυτές εκτιμούν πως η Τουρκία δεν επιδιώκει αναμέτρηση με το Ισραήλ για τη Γάζα, αλλά την εδραίωση ναυτικής παρουσίας μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ με στόχο την πρόκληση κλίματος φόβου που θα αποθαρρύνει τους επενδυτές.
Από πλευράς του Ισραήλ, ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου περιέγραψε το πολεμικό ναυτικό του Ισραήλ ως ένα από τα στρατηγικά «μακριά χέρια» της χώρας.
«Το ναυτικό είναι το ένα από τα δύο μακριά χέρια των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων- και είναι ένα μακρύ και δυνατό χέρι. Μέσω των ενεργειών σου διατηρείς την ηρεμία και την ασφάλεια στη θάλασσα» είπε ο Νετανιάχου σε τελετή αποφοίτησης αξιωματικών του ναυτικού στη Χάιφα. Το δεύτερο «μακρύ χέρι» στο οποίο αναφέρθηκε ήταν η ισραηλινή πολεμική αεροπορία.
Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός πρόσθεσε πως «τις τελευταίες ημέρες παρακολουθήσαμε αύξηση των εντάσεων με την Τουρκία. Δεν ήταν επιλογή μας τότε και εξακολουθεί να μην είναι τώρα. Σεβόμαστε τον τουρκικό λαό και την κληρονομιά του και επιθυμούμε βελτίωση των σχέσεών μας».
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από Reuters
Πέμπτη 8 Σεπτεμβρίου 2011
Turkish, Bulgarian ministers trade barbs over Israel
Thursday, September 8, 2011
ANKARA – Hürriyet Daily News
Bulgarian FM Mladenov says ‘no Bulgarian citizen has ever tried to challenge a blockade,’ upon which EU Minister Bağış reminds that the Israeli raid on the Mavi Marmara flotilla took place in international waters
 Turkey’s European Union Minister Egemen Bağış (R) meets with his Bulgarian counterpart Nikolay Mladenov in Ankara. Both made remarks on the Mavi Marmara raid. DAILY NEWS photo, Selahattin SÖNMEZ |
Bulgarian Foreign Minister Nikolay Mladenov and Turkey’s EU Minister Egemen Bağış have traded pointed remarks over Israel after the visiting official deplored Ankara’s expulsion of the Israeli ambassador.
“I do not think that sending away the [Israeli] ambassador is a good idea as it limits the opportunities for dialogue” to resolve bilateral tensions, Mladenov, on a two-day visit to Ankara, told reporters Thursday ahead of a meeting with Bağış.
Mladenov said that countries continued to keep ambassadors even in Syria to ensure that communication channels remained open despite the increasingly oppressive nature of the Damascus regime.
He said Turkey and Israel shared a deep-rooted partnership and expressed hope that the two countries would adopt “an attitude that will benefit the security of the whole region.”
Meanwhile, U.S. Ambassador Francis Ricciardone said Turkish-Israeli ties were “of critical importance” in the region and voiced expectation for speedy normalization. “The door of diplomacy must definitely remain open,” he told reporters.
Bağış responded to Mladenov and said Bulgaria would have considered similar sanctions if its nationals had been killed in international waters with no apology forthcoming after more than a year.
Mladenov then remarked that “no Bulgarian citizen has ever tried to challenge a blockade,” prompting Bağış and his aides to remind him that the Israeli raid on the Mavi Marmara ferry took place in international waters.
A senior aide of Bağış said Mladenov’s assertive tone was apparently because of his reportedly Jewish background, but played down the incident, saying that it did not overshadow the working lunch that the two ministers had afterward.
“The atmosphere at the lunch was very sincere, even cheerful. If we are to be offended each time by such remarks, we wouldn’t be able to carry out any negotiations,” the official told the Hürriyet Daily News.
Mladenov emphasized that he was a friend of both Turkey and Israel, and said he worried that the crisis between the two countries might have an adverse impact on the region at a time of already simmering tensions in Arab countries. k HDN
Dangerous escalation in Turkish-Israeli tensions
Thursday, September 8, 2011
 |
In order to see a better, bigger picture to understand the state of the tension between Turkey and Israel, perhaps we have to list a number of incidents and statements of the past few days.
Here is a cross section:
• Responding to Turkish Prime Minister Tayyip Erdoğan’s accusation against Israel that the repair of the unmanned reconnaissance planes used by the Turkish army in the fight against the outlawed Kurdistan Workers’ Party, or PKK, militants has been delayed for too long, Israeli defense sources said this was not on purpose.
• Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu inspected a naval unit and said his navy was a powerful and strategic arm of Israel; that was in response to Erdoğan’s statement a day before on more visible and aggressive patrolling of Turkish Navy in the international waters of the Mediterranean.
• Israeli Transportation Minister Yisrael Katz (of Netanyahu’s Likud) said his country would not apologize to Turkey for the Mavi Marmara raid in 2010 in which nine Turks were killed by Israeli soldiers, adding that the Gaza blockade is there to stay. Turkish Transportation Minister Binali Yıldırım said what Israel has done was not much different from what Somalia pirates have been doing.
• The issue was raised by Bulgarian Foreign Minister Nikolay Mladenov during his visit to Turkey’s European Union Affairs Minister Egemen Bağış in Ankara. Bağış reacted to Madenov’s “sit and talk” suggestion and said he believed that if nine Bulgarian civilians were killed by Israel, Bulgaria would have acted the same way. The Bulgarian minister’s reply was unpleasant to hear for Bağış; he said no Bulgarian citizens have tried to challenge a blockage in international waters.
• The U.S. ambassador to Ankara, Francis Ricciardone, made a statement in Turkish that the U.S. was waiting for the normalization of Turkish-Israeli relations, which is of crucial importance for the stability of the region. He also urged that the door for diplomacy should remain open.
• Erdoğan in the meantime, got an approval from the Arab League to address the forum during his visit to Egypt next week on the issue. Erdoğan lends great importance to his tour to Egypt, Libya and Tunisia, prior to his New York trip to join the General Assembly of the United Nations.
• Turkish President Abdullah Gül told journalists on his way to Russia where he joined the Global Policy Forum, that Israel was “ungrateful” to Turkey for the benefits it sought so far and has become “a burden” for its closest allies. Consolidating Erdoğan’s “spoiled boy” denouncement of Israel two days ago, Gül criticized the U.S. Congress for giving support to Netanyahu that the latter could not even enjoy in his own parliament.
Lastly, diplomatic sources point to Sept. 20, when the membership of Palestine as the 194th member in the U.N. will be voted on in New York. The sources see this date as another threshold regarding the tension between Turkey and Israel. The region is warming up dangerously.
From cold peace to cold war with Israel
Tuesday, September 6, 2011
 |
In the end, Foreign Minister Ahmet Davutoğlu has succeeded in winning a United Nations seal of approval that notes that the Israeli blockade of Gaza is legal, ending the cold peace with Israel and starting a cold war. The downgrading of diplomatic ties to the level of second secretary may soon be replaced by a new downgrading, this time to the level of doorman as Turkey puts into action its plans C, D and E.
The Turkish threat to take the blockade dispute to the International Court of Justice is dubious since only parties can do that and, sorry Mr. Davutoğlu, Turkey is not a party to the Gazan-Israeli dispute no matter how much that may break your heart. The threat to boycott Israeli weapons systems is equally childish since these sounds like boycotting Chinese chicken leg producers.
So you say, Minister Davutoğlu, that the Turkish military will now upgrade its naval presence in the Mediterranean, increase its patrols and pursue a more aggressive strategy. With half the naval top brass in jail, our frigates should be careful not to fire on one another, run aground or mistakenly land on our own coastline.
What other imminent Turkish shows of anger are in the works? A painful interrogation process for airline passengers arriving from Israel was what the new Ottoman state could think of. The official explanation is reciprocity, which looks plausible at first glance. But this will only open the new Ottoman state to ridicule as it has no power to reciprocate for how most Western countries process its citizens during visa and entry processes. Now we know that the new Ottoman state can only reciprocate against Israel and turn a blind eye to all other states. Or else, go ahead, Minister Davutoğlu, and apply a reciprocal visa and entry procedure to all visitors from the Schengen zone.
But why are the big angry Turks raising the stakes against big angry Israelis in what one diplomat described to me as “watching a western in which two heroes are killing each other?” Officially speaking, they want payback for the nine Turkish lives lost during the commando raid on the Mavi Marmara which the U.N. panel rightly found was excessive use of force. Nine Turkish lives lost due to a foreign military’s excessive use of force; it’s a first in history.
This could well have been avoided if the big angry Turks and big angry Israelis were not the big angry Turks and big angry Israelis. As a western diplomat told me, “When the Mavi Marmara did not participate in the second flotilla, everyone realized how easy it was to prevent the first one.”
No doubt, Turkish government officials sincerely feel sympathy for the Mavi Marmara victims and their families. But this is not precisely why they are acting like big angry Turks. If Mr. Davutoğlu is keen for an honest explanation, he can first listen to his own speeches which, in “I-have-a-dream” fashion, boast that his dream is to “pray one day at the al-Quds mosque in the Palestinian capital al-Quds.” Yes, it’s all about the militantly Islamic sacrosanct symbolism about an “Arab-only Jerusalem.”
Placards are important. If his own speeches fail to convince Mr. Davutoğlu, he can look at the footage of demonstrations after Friday prayers often ornamented with placards reading “Now I understand Hitler!” Still not convincing? Let’s have a look at the visual material from the annual al-Quds day celebrations in London and in Istanbul for which thousands of Muslims gathered sporting their yellow Hizbullah flags with the famous gun emblem.
The placards at the Trafalgar Square had this assortment: “Death to Israel,” “Israel your days are numbered,” and “For world peace Israel must be destroyed.” A common Trafalgar-Beyazıt placard was “We are all Hizbullah,” and an only-Beyazit placard read “The army of Muhammad is returning/coming.”
And here is how a speaker at Beyazıt spoke about peace: “The world is moving closer to a great day to settle scores [with Israel/Jews]... Israel’s demise is near... If we are going to talk of liberating al-Quds, we must first talk about the annihilation of Israel.”
One may argue that these are radical Islamists and that Turkey’s rulers are not. Then answer two questions, dear optimist (and you can do this silently). Did Turkey’s current rulers carry, or did they not, the same placards years ago before they decided to become the chameleons of political Islam? Do they, or do they not, even this day talk about the “liberation” of al-Quds? They may no longer be carrying the placards, but the same words are engraved on their hearts.
EU: Greek Cyprus may search for gas
Thursday, September 8, 2011
ISTANBUL - Hürriyet Daily News
 EU enlargement commissioner Stefan Fule is seen at a press conference in Sarajevo on June 2 last year. AFP photo |
The EU commissioner for enlargement and European neighborhood policy has lent support to Greek Cyprus, saying it has the right to conduct gas and oil exploration in the Mediterranean despite Turkey’s warnings.
“The EU [emphasizes] all the sovereign rights of EU member states which include entering into bilateral agreements in accordance with the EU acquis and international law, including the U.N. Convention on the Law of the Sea,” Anca Paduraru, a spokesperson for EU Commissioner Stefan Fuele, told the Hürriyet Daily News in a written statement Wednesday.
The statement also warned Turkey about interfering with Greek Cypriot plans to conduct oil and natural gas exploration in the Mediterranean Sea.
“The EU urges Turkey to refrain from any kind of threat, sources of friction or action which could negatively affect good neighborly relations and the peaceful settlement of border disputes,” the statement said. The statement also said the commissioner would continue to monitor Turkey’s commitments to good neighborly relations in light of the principle of the peaceful settlement of disputes.
Meanwhile, an official from Noble Energy, a U.S. firm due to start exploratory drilling for natural gas off Cyprus in October, said the company will continue its explorations despite warnings from Turkey against such concessions.
Greek Cypriot newspaper Fileleftheros reported that the anonymous official said they would monitor Turkey’s reactions but would not step back from their work in the eastern Mediterranean, Anatolia news agency reported Thursday.
Zero problems, a hundred troubles – revisited
Thursday, September 8, 2011
|
In “Enemy-less Turkey” in this column less than a year ago, I asked a few questions, hoping that the followers of the science fiction theory dubbed “zero problems” might give a convincing answer:
“Why does Turkey spend billions of dollars in naval systems, including new frigates, corvettes, submarines, coastal surveillance systems and even a ‘landing platform dock that can carry up to eight helicopters?’ Which country in our seas of peace poses a security threat to Turkey..? None, according to the (national security) threat paper. What, then, justifies the generous naval spending?
“Since Turkey has no enemies in its vicinity… what will it do with new-generation tanks and air-defense systems and frigates and a landing platform dock? Which government would spend tens of billions of dollars on equipment it thinks it will not need?”
Put another away, I was wondering why a country with a strictly no-problems-with-neighbors doctrine would spend $5 billion for new weapon systems every year? Apparently, the founder of the doctrine knew better than me and many others.
The always self-confident Foreign Minister Ahmet Davutoğlu set out to work with the ambitious zero-problems-with-neighbors dictum as if the world’s most volatile region had waited for him as the promised peacemaker for two millennia. And he has miraculously found millions of “buyers” in the marketplace of ideas, ironically, even among the people he is now in a cold war with, not to mention the naïve sons of Aristotle.
He has traveled half the world more than a few times, shook hands with hostile statesmen, built “brotherly” relations with Muslim leaders in this part of the world, won prize after prize, posed for cameras thousands of times, always smiling, always hopeful for the best fruit: peace.
He built an alliance with Syria, thought he could persuade Iran to give up its nuclear program, thought Aegean disputes would soon go away and thought that Cyprus would finally be reunited. He thought a landmark peace with Armenia was feasible. What’s more? “The return of the Ottomans,” theoretically, would make al-Quds an Arab-only city, and “we would all happily pray at the al-Aqsa mosque in the Palestinian capital al-Quds.”
After two years of hard work Professor Davutoğlu has been able to attain, sadly, a cold war with Israel. That cold war has already turned into a conventional war in the virtual world. An Israeli online news site reported that Turkish hackers “hijacked” 350 Israeli websites last Sunday.
The situation may look calmer, but deep down it may not be so when it comes to our great Muslim brothers and friends, Syria and Iran. Mr. Davutoğlu must be the last person Syrian President Bashar al-Assad would wish to see these days. Tehran’s nuclear program goes on at full speed while “zero-problem neighbor” Turkey has agreed to host a NATO radar system on Turkish soil to intercept any future Iranian missile threat. And the head of the Iranian parliament’s National Security and Foreign Policy Commission, Alaeddin Boroujerdi – no doubt, a brother and friend of Minister Davutoğlu – has made this not-so-brotherly statement: “Muslim countries should not serve NATO’s interests.”
The situation on the Aegean and Mediterranean is not better. To punish Israel, Turkey has pledged to increase its naval presence and warned against potential joint exploration activity by Cyprus and Israel in the eastern Mediterranean. “This is why we have a military,” EU Minister Egemen Bağış said in a threatening tone which naturally was perceived threateningly in Athens.
Greek Foreign Ministry Spokesman Gregory Delavekouras declared Minister Bağış’s statement as threatening and commented that: “This conduct is opposed to the policy Turkey has declared: that of zero problems with its neighbors.”
Even the country with which we Turks feel as “one nation-two states” apparently feels irritated by its Turkish brothers. WikiLeaks has quoted Azerbaijan’s president, İlham Aliyev, as confiding to American diplomats that all his country hopes to do is protect itself from Turkey’s neo-Ottomanism and Islamism. So, once again Mr. Davutoglu succeeded at what looks unthinkable: Making nemesis neighbors Armenia and Azerbaijan feel equally distant to Turkey (like the nemesis trio Israel, Syria and Iran do as well).
Apparently, this is not how you build a sea of peace. But why the dramatic ending? There may be dozens of reasons but, speaking of WikiLeaks, I suggest readers start by recalling another cable which quotes a former U.S. ambassador as putting it most realistically: “With Rolls Royce ambitions but Rover resources to cut themselves in on the action, the Turks have to ‘cheat’ by finding an underdog, a Silajdzic, Meshaal or Ahmadinejad.”
Ερντογάν: πολεμικά θα συνοδεύουν τη βοήθεια στη Γάζα
Αγκυρα
Ανεβάζει τους τόνους της αντιπαράθεσης με το Ισραήλ ο Τούρκος πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν προειδοποιώντας το Ισραήλ σχετικά με τη σχεδιαζόμενη εκμετάλλευση των πόρων της ανατολικής Μεσογείου.
Μιλώντας στο Al Jazeera, ο Τ.Ερντογάν υπογράμμισε ότι η Τουρκία δεν θα επιτρέψει στο Ισραήλ να εκμεταλλευτεί μόνο τους πόρους της περιοχής και έχει πάρει μονομερώς μέτρα για να το σταματήσει.
Υπενθυμίζεται ότι μέσα στις επόμενες εβδομάδες πρόκειται να αρχίσουν γεωτρήσεις σε οικόπεδα που βρίσκονται μέσα στην κυπριακή ΑΟΖ, έργο στο οποίο συμμετέχουν και ισραηλινές εταιρείες.
Προσθέτει ακόμη ότι στο μέλλον τουρκικά πολεμικά σκάφη πρόκειται να συνοδεύσουν τις τουρκικές αποστολές ανθρωπιστικές βοήθειας από τη Λωρίδα της Γάζας.
Η δήλωση από τον Ερντογάν έρχεται λίγες ημέρες μετά από την διακοπή των στρατιωτικών σχέσεων Τουρκίας-Ισραήλ και την δήλωση ότι η Τουρκία θα αυξήσει την στρατιωτική παρουσία της στην ανατολική Μεσόγειο.
Ανεβάζει τους τόνους της αντιπαράθεσης με το Ισραήλ ο Τούρκος πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν προειδοποιώντας το Ισραήλ σχετικά με τη σχεδιαζόμενη εκμετάλλευση των πόρων της ανατολικής Μεσογείου.
Μιλώντας στο Al Jazeera, ο Τ.Ερντογάν υπογράμμισε ότι η Τουρκία δεν θα επιτρέψει στο Ισραήλ να εκμεταλλευτεί μόνο τους πόρους της περιοχής και έχει πάρει μονομερώς μέτρα για να το σταματήσει.
Υπενθυμίζεται ότι μέσα στις επόμενες εβδομάδες πρόκειται να αρχίσουν γεωτρήσεις σε οικόπεδα που βρίσκονται μέσα στην κυπριακή ΑΟΖ, έργο στο οποίο συμμετέχουν και ισραηλινές εταιρείες.
Προσθέτει ακόμη ότι στο μέλλον τουρκικά πολεμικά σκάφη πρόκειται να συνοδεύσουν τις τουρκικές αποστολές ανθρωπιστικές βοήθειας από τη Λωρίδα της Γάζας.
Η δήλωση από τον Ερντογάν έρχεται λίγες ημέρες μετά από την διακοπή των στρατιωτικών σχέσεων Τουρκίας-Ισραήλ και την δήλωση ότι η Τουρκία θα αυξήσει την στρατιωτική παρουσία της στην ανατολική Μεσόγειο.
Κύπρος: «Προβοκάτσια» ήταν, αλλά όχι τουρκική
Αθήνα
Η είδηση μεταδόθηκε αστραπιαία σ΄ ολόκληρη την Κύπρο και αναμεταδόθηκε και στην Ελλάδα: «Τουρκική προβοκάτσια στην Κύπρο. Τούρκοι εισέβαλαν σε ελληνικό, μη επανδρωμένο φυλάκιο στην πράσινη γραμμή κατέβασαν την ελληνική σημαία ύψωσαν την τουρκική και έγραψαν συνθήματα, όπως " Η Κύπρος είναι τουρκική"».
Την είδηση μετέδωσε πρώτος τηλεοπτικός σταθμός στη Λευκωσία.
Οι ανακρίσεις όμως της κυπριακής Αστυνομίας φανέρωσαν πριν από λίγο άλλα πράγματα: Πρώτον δεν έγινε καμία εισβολή Τούρκων (και μάλιστα κομάντος, όπως ειπώθηκε) στις ελεύθερες περιοχές.
Και δεύτερον δράστες αυτής της απίθανης ενέργειας ήταν κάτοικοι της περιοχής (Λεύκας), οι οποίοι μ΄ αυτόν τον άκομψο τρόπο ήθελαν να διαμαρτυρηθούν για την εγκατάλειψη του ελληνικού φυλακίου στην πράσινη γραμμή, αφήνοντας μόνον την ελληνική σημαία.
http://www.tovima.gr/world/article/?aid=418558
Τετάρτη 7 Σεπτεμβρίου 2011
Συμβούλιο Ευρώπης: Επικρίνει ευρωπαϊκές συνεργασίες με τη CIA
Την τακτική εννέα τουλάχιστον ευρωπαϊκών κυβερνήσεων να επικαλούνται το κρατικό απόρρητο και να μην διεξάγουν έρευνες για την απόδοση ευθυνών στις υπηρεσίες τους που συνεργάσθηκαν με την CIA στο πρόγραμμα παράνομων συλλήψεων και μεταγωγών δήθεν υπόπτων για τρομοκρατική δράση επέκρινε, με ψήφισμα της, η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων της Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Η Επιτροπή, στην οποία ηγείται ο Φιλελεύθερος Ελβετός Γερουσιαστής, Ντικ Μαρτί που, με τις έρευνες του, αποκάλυψε όλες τις παράνομες δραστηριότητες της CIA στην Ευρώπη, υποστηρίζει ότι, οι μυστικές υπηρεσίες και οι υπηρεσίες πληροφοριών των ευρωπαϊκών κρατών-μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης, θα πρέπει να λογοδοτήσουν για την συνεργασία τους με τις αμερικάνικες μυστικές υπηρεσίες καθώς και για το γεγονός ότι, εξαιτίας αυτής της «συνεργασίας» υπήρξε αθρόα παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αθώοι άνθρωποι βασανίσθηκαν, απομακρύνθηκαν από τις οικογένειες τους και έχασαν τις περιουσίες τους.
Στην σχετική έκθεση του Ντικ Μαρτί, που αναμένεται να εγκριθεί από την Ολομέλεια της Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, στην επικείμενη Σύνοδο της, στις αρχές του Οκτωβρίου 2011, αναφέρεται ότι:
- Στην Πολωνία και στην Ρουμανία, οι έρευνες που ξεκίνησαν, για τον καταλογισμό ευθυνών σε πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών τους που συνεργάσθηκαν ενεργά σ' αυτές τις παράνομες δραστηριότητες της CIA στην Ευρώπη αποκαλύφθηκε ότι τελικά είχαν στόχο να υπερασπισθούν τις επίσημες θέσεις των κυβερνήσεων τους.
- Το Κοινοβούλιο της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας αρνήθηκε να προχωρήσει στη διεξαγωγή κάποιας έρευνας για τις συνθήκες απαγωγής και μεταγωγής του γερμανικής υπηκοότητας Ελ Μάσρι στο Γκουαντάναμο.
- Η Γερμανική κυβέρνηση, επικαλούμενη το «κρατικό απόρρητο», απέκρυψε σημαντικές πληροφορίες από την κοινοβουλευτική επιτροπή που επιχείρησε να διεξάγει έρευνα σχετική με τις συνθήκες σύλληψης και μεταγωγής του Αμπού Όμαρ σε μυστικό κέντρο κράτησης, με αποτέλεσμα η επιτροπή να μην ολοκληρώσει τελικά το έργο της.
Η Επιτροπή επικροτεί τις έρευνες που έγιναν στην Λιθουανία και είχαν ως αποτέλεσμα την αποκάλυψη περί της ύπαρξης δύο μυστικών κέντρων κράτησης της CIA στο έδαφος της και ζητάει από τους εισαγγελείς, στην Μεγάλη Βρετανία, την Λιθουανία, την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Πολωνία, να επιμείνουν στην ερευνητική προσπάθεια που έχουν ξεκινήσει, για την αποκάλυψη της αλήθειας, στο θέμα της συνεργασίας των μυστικών υπηρεσιών αυτών των χωρών με την CIA.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Τακτοποίηση των οικονομικών τους ζητά η Σουηδία από Ιταλία και Ελλάδα
Ο υπουργός Οικονομικών της Σουηδίας Άντερς Μποργκ κάλεσε σήμερα με δηλώσεις του στο σουηδικό ειδησεογραφικό πρακτορείο ΤΤ τη διεθνή κοινότητα να ασκήσει επιπλέον πίεση στην Ιταλία και στην Ελλάδα να τακτοποιήσουν τα δημόσια οικονομικά τους. «Πρέπει να υπάρξει μια διεθνής πίεση στην Ελλάδα και στην Ιταλία» ώστε αυτά τα κράτη να υλοποιήσουν μεταρρυθμίσεις και να επιτύχουν την ανάκαμψη των δημοσίων οικονομικών τους, δήλωσε.
Συγχρόνως, ο Σουηδός υπουργός εξέφρασε τις αμφιβολίες του για την ευρωστία των τραπεζών τόσο στη Γερμανία όσο, όμως, και στη Γαλλία.
Υπογράμμισε σχετικώς ότι πολλές τράπεζες της ΕΕ είναι υπερχρεωμένες προκαλώντας στους επενδυτές μια αβεβαιότητα και ότι ο μοναδικός δρόμος που υπάρχει, για να διαλυθεί αυτή «είναι η Ελλάδα κι η Ιταλία να αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη (των επενδυτών) για τις οικονομίες τους».
Η σουηδική κυβέρνηση έχει ήδη εκφράσει ανησυχία, μήπως η κατάσταση των δημοσίων οικονομικών στην Ελλάδα, την Πορτογαλία, την Ιταλία, την Ισπανία, τελικά επηρεάσει αρνητικά και την οικονομία της Σουηδίας, που είναι παραδοσιακά ευάλωτη στα οικονομικά σοκ από το εξωτερικό, λόγω της σημασίας που έχουν οι εξαγωγές της Σουηδίας για το σύνολο της οικονομίας της.
Η Κεντρική Τράπεζα στη Στοκχόλμη αποφάσισε να διατηρηθεί αμετάβλητο στο 2% το βασικό δανειστικό επιτόκιο αναφέροντας πολύ χαρακτηριστικά ότι, «στο εξωτερικό παραμένει μεγάλη η οικονομική αβεβαιότητα, υπονομεύοντας τον ρυθμό ανάπτυξης της διεθνούς οικονομίας». Την ίδια ώρα επισήμως προβλέπεται να επιβραδυνθεί ο ρυθμός ανάπτυξης της σουηδικής οικονομίας για όλο το 2012--μόλις στο 1,7% από το 2,2% που αρχικά προβλέφθηκε.
www.kathimerini.grμε πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ
Γερμανική Δικαιοσύνη: Νόμιμη η βοήθεια στην Ελλάδα
Ο κ.Φοσκούλε επεξήγησε στη συνέχεια, ότι η απόφαση της γερμανικής κυβέρνησης για παροχή βοήθειας στην Ελλάδα, καθώς και για την επέκταση του ταμείου χρηματοπιστωτικής σταθερότητας FSEF δικαιολογείται, επειδή έχει περιορισμένα χρονικά και ποσοτικά όρια. Η υπερβολική υπέρβαση τέτοιων ορίων, πρόσθεσε, δεν θα μπορούσε να γίνει ανεκτή από το συνταγματικό δικαστήριο. Παράλληλα, πρόσθεσε, ότι το κοινοβούλιο θα πρέπει να έχει δικαίωμα συναπόφασης σε τέτοια δάνεια, ενώ θα μπορούν και οι πολίτες να κάνουν προσφυγή εναντίον τους σε περίπτωση που τα θεωρούν παράνομα.
Η απόφαση αξιολογείται στο Βερολίνο ως «δικαίωση» της κυβέρνησης συνασπισμού Χριστιανοδημοκρατών-Ελεύθερων Δημοκρατών υπό την καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ στο θέμα της βοήθειας. Η τελευταία αντέδρασε με ένα χαμογελαστό «ουφ» ανακούφισης ακούγοντας κατευθείαν τηλεοπτικά την είδηση. Η απόφαση της δίνει τώρα περισσότερα επιχειρήματα ιδίως έναντι των 25 «αντιφρονούντων» βουλευτών που απέρριπταν μέχρι τώρα τη βοήθεια επικαλούμενοι, μεταξύ άλλων, και την ενδεχόμενη «αντισυνταγματικότητα» της βοήθειας.
Χαρακτηριστικό για τη σημασία που έδινε η κ.Μέρκελ στην απόφαση είναι ότι ζήτησε και πήρε δίωρη αναβολή για τη συζήτηση του θέματος της Βουλής - συζήτηση που άρχισε ενδιάμεσα περί τις 11.30 ώρα Ελλάδας.
Το γερμανικό χρηματιστήριο της Φρανγκφούρτης μετά την ανακοίνωση της απόφασης σημείωσε άνοδο της τάξης του 3%.
http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=418273&h1=true
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)