Ανθρώπινα Δικαιώματα Το Παρατηρητήριο καταγγέλλει την πολιτική δίκη του Χοντορκόφσκι

Παρασκευή 31 Δεκεμβρίου 2010 [ 12:01 ]

Η αμερικανική οργάνωση προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Human Rights Watch (HRW) κατήγγειλε σήμερα σε ανακοίνωσή της τον πολιτικό χαρακτήρα της καταδικαστικής απόφασης που επιβλήθηκε χθες Πέμπτη στον πρώην μεγιστάνα του πετρελαίου Μιχαήλ Χοντορκόφσκι και στον συνεταίρο τουΠλάτον Λεμπέντεφ.

«Η ποινική απόφαση κατά του πρώην επικεφαλής της πετρελαϊκής εταιρείας Ioukos/YUKOS Μιχαήλ Χοντορκόφσκι και του συνεργάτη του Πλάτον Λεμπέντεφ φανερώνει τα πολιτικά κίνητρα της δίκης και τις βαθιές ρίζες των προβλημάτων στο δικαστικό σύστημα της Ρωσίας», επισημαίνει το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

«Αυτή η καταδικαστική απόφαση συνιστά πλήγμα κατά του κράτους δικαίου στη Ρωσία»,προσθέτει η μη κυβερνητική οργάνωση.

Οι Χοντορκόφσκι και Λεμπέντεφ που εκτίουν ποινή κάθειρξης από το 2003 είδαν στο τέλος της δεύτερης δίκης, τη φυλάκισή τους να παρατείνεται έως το 2017, ενώ η καταδικαστική ποινή που τους είχε επιβληθεί το 2005 προέβλεπε την απελευθέρωσή τους το 2012, έτος των προεδρικών εκλογών στη Ρωσία.

Ο Χοντορκόφσκι είχε πάρει τον έλεγχο τη δεκαετία του 1990 του ρωσικού πετρελαϊκού ομίλου υπό σκοτεινές συνθήκες και έγινε ο πλουσιότερος άνθρωπος της Ρωσίας.

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, ο Χοντορκόφσκι τάχθηκε κατά της διαφθοράς στον επιχειρηματικό κόσμο της Ρωσίας και είχε αναλάβει τη χρηματοδότηση της αντιπολίτευσης και κοινωνικών προγραμμάτων.

Μη κυβερνητικές οργανώσεις και παρατηρητές εκτιμούν ότι ο ισχυρός άνδρας της Ρωσίας ξεκίνησε τις διώξεις κατά του επιχειρηματία για να σιωπήσει ένας σφοδρός πολέμιός του.

Ο Βλαντίμιρ Πούτιν δεν δίστασε να συγκρίνει στο παρελθόν τον Χοντορκόφσκι με τον γκάγκστερ Αλ Καπόνε και τον πρώην χρηματιστή και μεγαλοαπατεώνα Μπέρνι Μέιντοφκαι να τον κατηγορήσει ότι έχει βάψει τα χέρια του με αίμα.

Γιάννης Μπουτάρης Η Θεσσαλονίκη να γίνει Ιερουσαλήμ των Βαλκανίων

Ο νέος δήμαρχος ανοίγει τα χαρτιά του και μιλάει για το «πάρκο αγαλμάτων», τον Ανθιμο, αλλά και το πάρτι με τους φίλους του την ημέρα της ορκωμοσίας

ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΧΕΚΙΜΟΓΛΟΥ | Παρασκευή 31 Δεκεμβρίου 2010
ΚΑΘΙΣΜΕΝΟΣ στο μικρό γραφείο «104Α» του νεόδμητου δημαρχείου της πόλης, ο νέος δήμαρχος Θεσσαλονίκης στέκει ανάμεσα σε ένα βουνό από φακέλους και καπνίζει.Από το δεξί του χέρι ξεπροβάλλει
το διάσημο τατουάζ του, ενώ στο αφτί του διακρίνεται το σκουλαρίκι που έβαλε όταν γεννήθηκε η εγγονή του. Αεικίνητος αλλά χαλαρός, ζητεί ταπεινά συγγνώμη για τη μικρή καθυστέρηση και κερνάει κουραμπιέδες. Είχε κάθε λόγο να είναι χαρούμενος, διότι μόλις είχε συμφωνήσει με τους
υπολοίπους δημάρχους της πόλης να του παραχωρήσουν απορριμματοφόρα, καθώς τα οχήματα του κεντρικού δήμου είναι στην πλειονότητά τους εκτός λειτουργίας, με αποτέλεσμα τα σκουπίδια να «κοσμούν» (και) τη Θεσσαλονίκη χριστουγεννιάτικα. «Εγώ δεν λέω να γίνουμε Βαρκελώνη-
δεν θα γίνουμε ποτέ-, προτείνω όμως να πλησιάσουμε στο Μπιλμπάο. Προτού γίνει το μουσείο Γκούγκενχαϊμ δεν το ήξερε ούτε η μάνα του. Σήμερα μόνο από το μουσείο έχει ένα εκατομμύριο επισκέπτες τον χρόνο» σχολιάζει ο κ. Μπουτάρης.

Αύριο μετακομίζει στο γραφείο τού πρώην δημάρχου κ. Β. Παπαγεωργόπουλου. «Θα φέρω τα φιλαράκια μου να μεθοκοπήσουν στο γραφείο του δημάρχου! Τους είπα να έρθουν και να κάνουμε χαβαλέ. Στην παράδοση- παραλαβή θα είναι καλεσμένος και ο Ανθιμος.Τουπήρα και δώρο.Την εικόνα “Εγώ είμαι η άμπελος”, την ωραιότερη εικόνα που υπάρχει σε όλα τα οινοποιεία της Ελλάδος», τονίζει. Τακτικά σταματάει και δίνει εντολές στους συνεργάτες του. «Κάθε πρωί θα ξεκινάει η ημέρα με γιόγκα, εδώ στον διάδρομο!» λέει.

Εάν πιάσουμε το νήμα της συμμετοχής του στα κοινά πρέπει να πάμε πολύ πίσω, στην οινοποιητική ιστορία της οικογένειάς του. «Η εταιρεία έχει τυπικό έτος ίδρυσης το 1879,όταν ξεκίνησε το επάγγελμά του ο παππούς μου. Εγώ άρχισα να ανακατεύομαι στα κοινάμέσα από τον κλάδο του κρασιούμε μια απλή λογική:Οτι ο στόχος δεν είναι να φάωεγώ το δικό σου το κομμάτι, αλλά να μεγαλώσει η πίτα. Η συλλογική δράση είναι η πιο καλή επιλογή, καλύτερη από το να κοιτάμε το δικό μας το συμφέρον» εξηγεί ο ίδιος. «Λεφτά δεν υπάρχουν γενικώς, παρ΄ όλο που ο Παπαγεωργόπουλος λέει ότι έχει 14 εκατ. ταμείο. Πώς το έχει και πού είναι δεν ξέρω!», εξομολογείται. « Κόβονται τελείως οι οποιεσδήποτε δαπάνες. Ακόμη και για το χαρτί, θα βγει εγκύκλιος για να χρησιμοποιείται και η πίσω πλευρά των μεταχειρισμένων» λέει. Μεγάλη σημασία δίνει και στον εθελοντισμό. «Δεν είναιεύκολο πράγμα να βγάλεις τους εθελοντές από το σπίτι, όμως δεν είναι και τραγικά δύσκολο. Αυτή τη στιγμή αυτό που εισπράττουμε είναι μια διάθεση του κόσμου νασυμμετέχει και αυτός» σημειώνει ο κ. Μπουτάρης.

Η νέα δημαρχιακή αρχή ξεκινά απογραφή. «Θα κάνουμε αυτό που λέμε due diligence.Κάθε μέρα προκύπτουν πράγματα. Εδώ από αυθαιρεσίες μας προέκυψε το άγαλμα του Καραμανλή,το οποίο το έβαλαν οκτώ η ώρα το πρωί την ημέρα της ορκωμοσίας! Με πίεζαν ο Παπαγεωργόπουλος και ο Αχιλλέας Καραμανλής να οριστεί και ημερομηνίααποκαλυπτηρίων. Ε,εκεί γίναμε μαλλιά κουβάρια» διηγείται. « Μεταξύ σοβαρού και αστείου, μια σκέψη που επικρατεί είναι να μαζέψουμε όλα τα αγάλματα της πόλης και να κάνουμε ένα πάρκο των αγαλμάτων, το οποίο μπορεί να είναι και ωραίο» σχολιάζει με χιούμορ. Το άλλο αγκάθι, που ο Δήμος υπό τον Γιάννη Μπουτάρη θα δει με άλλο μάτι, ακούει στο όνομα πΓΔΜ. «Εγώ ξέρω από μικρός που μεγάλωσα σε αυτή την περιοχή ότι τους “απέναντι” τους λέμε πάντοτε Σλαβομακεδόνες. Ερχομαι λοιπόν και αναρωτιέμαι γιατί ένας λαός που έχει μια εξαιρετικά ωραία ιστορία, τη σλάβικη,αρνείται την ταυτότητά του και σφετερίζεται μια άλλη,με την οποία τελικά δεν έχει καμία σχέση», παρατηρεί.

Μάλιστα, παραλληλίζει το γειτονικό κράτος με τον Δήμο Θεσσαλονίκης. « Είναι όπως η Σαλονίκη που έχει σαν σύμβολο το κεφάλι του Μεγαλέξανδρου. Η Θεσσαλονίκη έγινεχρόνια μετά τον θάνατό του. Είναι μια εθνικοπατριωτική ιστορία που έγινε τελευταία.Αυτή τη σημαία της πόλης, που δείχνει το κεφάλι τού Μεγαλέξανδρου από τη μία και τα τείχη από την άλλη, προφανώς και δεν θα την κρατήσω» λέει.

Ο δήμαρχος χαρακτηρίζει το νέο δημαρχείο « φρικτό στη λειτουργία του», «βιοκλιματικά ανυπόφορο» και «αφόρητα ενεργοβόρο».«Εκαναλοιπόν μια πρόταση να το βαφτίσουμεΠαπαγεωργοπούλειο Δημαρχιακό Μέγαρο!Δεν μπορούμε να το γκρεμίσουμε, πρέπει όμως να το χαρακτηρίσουμε.Τώρα δεν θα την κάνω εκ νέου την πρόταση,διότι έχω κάνει τόσα πολλά τελευταία κι αν πω και αυτόθα καταντήσω γραφικός! Ισως να γίνει αυτό σε ανύποπτο χρόνο» σχολιάζει.

Η ιστορία με τον Ανθιμο με ωφέλησε
Εμπόδια στην εκλογή του κατηγορήθηκε ότι περισσότερο και από τους πολιτικούς του αντιπάλους προσπάθησε να θέσει ένας άλλος αντίπαλος,εξίσου αν όχι περισσότερο ισχυρός στην κοινωνία της Θεσσαλονίκης,ο μητροπολίτης κ.Ανθιμος.Σήμερα,από τη θέση του δημάρχου πια,ο κ.Μπουτάρης βλέπει τη θετική πλευρά των πραγμάτων:«Πιστεύω ότι και η ιστορία με τον Ανθιμο με ωφέλησε.Με χαροποιεί διότι μετά το “δεν θα δεις ποτέ δήμο όσο ζω” ανοίγει ουσιαστικά η κουβέντα για να καθοριστούν οι ρόλοι».Δεν παραλείπει πάντως να σημειώσει: «Δεν γίνεται να θέλεις να σου πληρώνω εγώ όλους τους μισθούς και όλες τις δαπάνες,κυρία Εκκλησία, και εσύ να μην καταβάλλεις φόρους» !

Οσο για τη σχέση του με το ΠαΣοΚ και το αν και κατά πόσο τον στήριξε στη μάχη των δημοτικών εκλογών ο ίδιος λέει ότι«θα μπορούσα άνετα να γράψω ένα βιβλίο με τίτλο “Οι 40 φυλές του ΠαΣοΚ”. Το ΠαΣοΚ έχει... ΠαΣοΚ και ΠαΣοΚ. Διάφοροι σκληροπυρηνικοί που λένε “αυτός δεν είναι δικός μας” προσπάθησαν να βάλουν εμπόδια στην αρχή.Δεν τους βγήκε και τελείωσε εκεί η ιστορία. Θα προσπαθήσουν πάλι, δεν έχω αμφιβολία» επισημαίνει.

«Οι Τούρκοι είναι πιο ξύπνιοι»
Ενας ακόμη διχασμός που προκάλεσε ο κ.Μπουτάρης αφορά την τουριστική αξιοποίηση της μπαρουτοκαπνισμένης ιστορίας της πόλης. Ο ίδιος άλλωστεομολογεί ότι όλα αυτά εντάσσονται σε ένα «καθαρά ωφελιμίστικο πλαίσιο», όμως σημειώνει ότι πρόκειται«παράλληλα και για μια πραγματικότητα».«Η Θεσσαλονίκη έχει μια ταυτότητα, μια ιστορική βάση που δεν μπορείς να τη διαγράψεις. Αρα τι κάνουμε με όλες αυτές τις ιστορίες;» διερωτάται.

«Οι Τούρκοι είναι πιο ξύπνιοι από εμάς.Το σπίτι του Σεφέρη στα Βουρλά το ανακαίνισαν και μετονόμασαν τον δρόμο σε οδό Σεφέρη»λέει, μιλώντας για την ανάγκη αξιοποίησης του νεοοθωμανικού παρελθόντος της πόλης. «Και 200.000 Τούρκοι να έρθουν στη Σαλονίκη,εμένα μου φτάνει και μου περισσεύει.Είναι οι καλύτεροι πελάτες του κόσμου.Γιαγλήδες (δηλαδή δυνατοί) αγοραστές!»υπογραμμίζει. Ο κ. Μπουτάρης φιλοδοξεί να επαναπατρίσει τα αρχεία της Εβραϊκής Κοινότητας που βρίσκονται σήμερα στη Μόσχα. «Για τον απλούστατο λόγο ότι η Σαλονίκη ήταν και είναι η Ιερουσαλήμ των Βαλκανίων.Οσο πιο πολύ κόσμο φέρουμε εδώ για διάφορα πράγματα- είτε γιατί να παίξουν στο καζίνο είτε για να μελετήσουν τα αρχεία - για την πόλη είναι κέρδος καθαρό» εξηγεί.

... κοινωνική νομιμοποίηση της βίας ...

Δημοκρατία ή βία

Γιώργος Δελαστίκ

*

.

Ξυλοφορτώνεται στην Αθήνα από τυχαίους διαδηλωτές ο Κωστής Χατζηδάκης, πρώην υπουργός επί κυβέρνησης Καραμανλή, όταν επιχειρεί αλαζονικά να περάσει μέσα από το πλήθος. Γης Μαδιάμ η Ρώμη από διαδηλωτές μόλις ο πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι επιβιώνει, για τρεις ψήφους, πρότασης μομφής, έχοντας εξαγοράσει βουλευτές της αντιπολίτευσης. Σοκ και δέος για τον πρίγκιπα Κάρολο και τη δούκισσαΚαμίλα στο Λονδίνο όταν εξαγριωμένοι φοιτητές επιτίθενται εναντίον της λιμουζίνας, με την οποία περνούν επιδεικτικά μέσα από τις γραμμές τους για να πάνε στο θέατρο. Δεκάδες νεκροί στην Ακτή Ελεφαντοστού, όταν οπαδοί του νικητή των προεδρικών εκλογών Αλασάν Ουταρά συγκρούονται με τον στρατό που παραμένει πιστός στον ηττηθέντα πρόεδρο Λοράν Γκμπαγκμπό, ο οποίος αρνείται να παραδώσει την εξουσία!

Κύμα πολιτικής βίας αρχίζει να σαρώνει τις χώρες της Ευρώπης και του υπόλοιπου κόσμου. Ολοένα και μεγαλύτερα τμήματα των ευρωπαϊκών κοινωνιών αισθάνονται απόγνωση, οργή και έλλειψη κάθε ελπίδας πολιτικής διεξόδου. Οι κυβερνήσεις γκρεμίζουν αδίστακτα το κοινωνικό κράτος που γνωρίσαμε.

Σχίζουν το κοινωνικό συμβόλαιο βάσει του οποίου οι καπιταλιστικές χώρες της Δυτικής Ευρώπης επέτρεψαν τη σταδιακή βελτίωση της ζωής του τεράστιου όγκου των εργαζομένων τουλάχιστον κατά τα τελευταία εξήντα χρόνια. Ονομαστικά αυξανόμενοι μισθοί, δωρεάν παιδεία, δωρεάν υγεία, κοινωνικές παροχές - τα πάντα πλέον αμφισβητούνται. Τα πιο παρασιτικά και επιθετικά τμήματα του κεφαλαίου, αυτά του χρηματοπιστωτικού συστήματος, ενσωματώνουν, καθυποτάσσουν και μεταλλάσσουν και το παραγωγικό κεφάλαιο και από κοινού επιδιώκουν να πάρουν τα πάντα πίσω από τους εργαζόμενους.

Δεξιές ή «σοσιαλιστικές» οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις υποτάσσονται και ακολουθούν την ίδια πολιτική. Η δεξιά κυβέρνηση της Αγγλίας τριπλασιάζει τα δίδακτρα στα πανεπιστήμια για να φράξει τον δρόμο προς αυτά στα παιδιά που προέρχονται από τα ασθενέστερα οικονομικά στρώματα. Οι σοσιαλιστικές κυβερνήσεις της Ελλάδας, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας κόβουν τους μισθούς και τις συντάξεις για να ξαναρίξουν τους λαούς τους στη φτώχεια των δεκαετιών του 1960 και του 1970, όταν πήγαιναν κατά εκατομμύρια μετανάστες στις χώρες της Κεντρικής και της Βόρειας Ευρώπης.

Ενα φρικτό δόγμα κάνει την εμφάνισή του στους ηγετικούς πολιτικούς κύκλους της Ευρώπης: η περιφρόνηση της θέλησης των λαών. Ζαλισμένοι καθώς είναι οι πολίτες από τη συμφορά που τους βρήκε, αδυνατώντας να συνειδητοποιήσουν ότι η υποβάθμιση της ζωής τους είναι για πάντα και όχι προσωρινή, δεν αντιδρούν με σφοδρότητα και βιαιότητα ανάλογη της επίθεσης που δέχονται. Δεν ανατρέπουν βίαια, με εξεγέρσεις, κυβερνήσεις. Δεν πυρπολούν κοινοβούλια και δημόσια κτίρια. Δεν λιντσάρουν πολιτικούς. Αρκούνται σε παραδοσιακές μορφές δημοκρατικής έκφρασης της οργής τους: απεργίες, διαδηλώσεις, πορείες. Αυτό αποθρασύνει τους πολιτικούς.

«Αδιαφορώ για το πολιτικό κόστος», δηλώνουν αλαζονικά, όταν η κοινωνία ξεσηκώνεται εναντίον της πολιτικής τους. Πρόκειται για ανατριχιαστικά ολοκληρωτική νοοτροπία, η οποία αφαιρεί από το δημοκρατικό πολίτευμα κάθε περιεχόμενο. Το μετατρέπει σε κενό κέλυφος. Η νομιμοποίηση μιας κυβέρνησης στις συνειδήσεις των πολιτών δεν απορρέει μόνο από την εκλογή της αλλά πρωτίστως από τη διαρκή προσπάθειά της να διαπιστώνει τις διαθέσεις του λαού και να υπηρετεί τα συμφέροντά του εναρμονιζόμενη με τη λαϊκή βούληση.

Στη βία οδηγεί αναπότρεπτα το αποκρουστικό δόγμα «αδιαφορώ για το πολιτικό κόστος» που χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει βαθύτατα αντιλαϊκές πολιτικές. Οδηγεί στη βία επειδή αναιρεί θεμελιώδεις κανόνες της δημοκρατίας. Βαθμιαία οι πολίτες πείθονται ότι οι ειρηνικές διαδηλώσεις δεν φέρνουν κανένα αποτέλεσμα. Αρχικά αδρανοποιούνται και στη συνέχεια οι πιο αποφασισμένοι περνούν σε πιο βίαιες μορφές αντίδρασης.

Η κοινωνική νομιμοποίηση της βίας είναι η σοβαρότερη συνέπεια αυτής της πολιτικής εξέλιξης. Εκατομμύρια πολίτες δεν έχουν το θάρρος να περάσουν οι ίδιοι σε βίαιες μορφές δράσης. Συμφωνούν απολύτως όμως και εγκρίνουν τέτοιου είδους δραστηριότητες όσων τολμούν. Η κυβέρνηση φυσικά αδιαφορεί γι' αυτές τις διεργασίες. Ισα ίσα που νομίζει ότι τη βολεύουν...

... Ρώμη, 16 Δεκεμβρίου 2010 ...

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Stavrovelonia

πυγή http://stavrochoros.pblogs.gr/2010/12/koinwnikh-nomimopoihsh-ths-bias-.html

... με στόχο τον πειθαρχημένο άνθρωπο ...

Μιχάλης Πιτσιλίδης

Είναι εύκολο να κόψεις το τσιγάρο. Εγώ το έχω κάνει δεκάδες φορές μέχρι σήμερα, διαβεβαιώνει κάθε θεριακλής. Από αύριο οι Ελληνες (ξανα)σβήνουν το τσιγάρο. Ολοι εκτός από τους θαμώνες των κέντρων με ζωντανή μουσική και εμβαδόν πάνω από 300 τ.μ. και των πελατών των καζίνο που παίρνουν παράταση.

Η κ. Μ. Ξενογιαννακοπούλουεπέλεξε το χειρότερο για την οικονομία και την κοινωνία φθινόπωρο, για να καταγράψει μια ακόμα βέβαιη πολιτική αποτυχία.

Οι πνευμονολόγοι είναι και πάλι έτοιμοι για τα τηλεοπτικά παράθυρα, ύστερα από μακρά περίοδο φρονίμου απουσίας μετά το φιάσκο τής δήθεν πανδημίας γρίπης. Εκστρατεύουν και πάλι υπέρ της δημόσιας υγείας ...

Οι αντικαπνισματικές εκστρατείες είναι υποκριτικές, αφού κανείς δεν μπορεί να ελέγξει το κάπνισμα στο αυτοκίνητο, στο σπίτι, στις μικρές επιχειρήσεις, στα καφενεία συναινούντων καπνιστών κ.ο.κ. Στους χώρους αυτούς συνυπάρχουν και θα συνυπάρχουν καπνιστές με μη καπνιστές. Επομένως, τα οφέλη για τους παθητικούς καπνιστές είναι εξαρχής μειωμένα.

Το λεγόμενο «παθητικό κάπνισμα» αποτέλεσε, ιστορικά, την πιο αποφασιστική ιδέα της αντικαπνισματικής πολιτικής. Αφού γίνεται αποδεκτό ότι το κάπνισμα βλάπτει και το διπλανό μη καπνιστή, νομιμοποιείται η πολιτεία να προστατεύσει το «θύμα», διώκοντας τον «θύτη». Αλλά τι είναι και πώς μετριέται το «παθητικό κάπνισμα»; Πώς ποσοτικοποιείται; Δεν υπάρχει τρόπος. Γι' αυτό και η ιατρική κατέφυγε στο γνωστό τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιεί τη στατιστική. Βρέθηκε π.χ. από επιδημιολογικές μελέτες, ότι οι μη καπνιστές, σύντροφοι καπνιστών, διατρέχουν 30% αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο του πνεύμονα. Ο αδαής πανικοβάλλεται, θεωρώντας ότι 30 στους 100 συντρόφους καπνιστών θα πάθουν καρκίνο. Φυσικά δεν πρόκειται περί αυτού. Πρόκειται για αύξηση της πιθανότητας. Και πόση είναι αυτή η πιθανότητα; Μόνον 6 στους 100.000 μη καπνιστές παθαίνουν καρκίνο στον πνεύμονα. Επομένως, η αύξηση κατά 30% αντιστοιχεί σε 1,8 ακόμα περιπτώσεις στις 100.000 ή 0,9 στις 50.000. Με άλλα λόγια, σε κάθε 55.000 μη καπνιστές, συντρόφους καπνιστών, μόνο 1 θα πάθει καρκίνο στον πνεύμονα εξαιτίας (;) του καπνιστή συντρόφου. Η πιθανότητα να πεθάνει, ο ίδιος άνθρωπος, σε τροχαίο είναι, στην Ελλάδα, 10 φορές μεγαλύτερη, αλλά δεν απαγορεύουμε γι' αυτό την κυκλοφορία των αυτοκινήτων. Με την ίδια λογική, άλλωστε, δεν θα έπρεπε να πωλούνται γλυκά σε παχύσαρκους ή διαβητικούς.

Για τον καπνιστή, ασφαλώς το κάπνισμα είναι μια κακή συνήθεια που υποσκάπτει μακροπρόθεσμα την υγεία του. Οπως και άλλες συνήθειες ή ουσίες, με πρώτο το οινόπνευμα. Κι όμως, η πολιτεία επέτρεψε να πωλούνται σκληρά ποτά ακόμα και στα περίπτερα, ώστε να αρχίζει ο εθισμός ήδη από τα δέκα-δώδεκα χρόνια. Κι όχι μόνον αυτό. Στις τηλεοπτικές σειρές όλοι και όλες πίνουν ασταμάτητα, ενώ οι εταιρείες αναγράφουν στις διαφημίσεις ποτών εκείνο το ανεκδιήγητο «απολαύστε υπεύθυνα», κλείνοντας πονηρά το μάτι: το οινόπνευμα είναι απόλαυση!

Τότε γιατί να μην αναγράφεται στα πακέτα των τσιγάρων η φράση «επικίνδυνη απόλαυση» που θα ήταν, άλλωστε, πολύ πιο κοντά στην πραγματικότητα; Κι αν ληφθεί υπόψη ότι το οινόπνευμα εμπλέκεται περίπου στα μισά από τα τροχαία και στα περιστατικά οικογενειακής και άλλης βίας, εύλογη φαίνεται η απορία για την ανοχή που δείχνουν οι οπαδοί των απαγορεύσεων απέναντί του ...

Σήμερα, το πογκρόμ εναντίον του καπνίσματος έχει λάβει τέτοιες διαστάσεις, ώστε να είναι αδύνατη η διατύπωση αντίθετης άποψης, σχετικά με τις συνέπειές του. Εργασίες που υποστηρίζουν ότι το παθητικό κάπνισμα δεν βλάπτει είτε δεν πραγματοποιούνται είτε δεν δημοσιεύονται. Επιπλέον, η έρευνα για τη βελτίωση της ποιότητας των τσιγάρων έχει σταματήσει, στερώντας τα εκατομμύρια των καπνιστών από τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν ένα ασφαλέστερο προϊόν.

Και πώς αντιδρούν οι καπνοβιομηχανίες; Θετικά έως αδιάφορα. Πολλοί καπνιστές κόβουν το τσιγάρο μετά από 2-4 δεκαετίες καπνίσματος, συχνά για λόγους υγείας. Υπάρχουν γιατροί που συστήνουν διακοπή του καπνίσματος ακόμα και σε ογδοντάχρονους! Στα αυτιά των νέων, όμως, τα μελλοντικά προβλήματα υγείας από το τσιγάρο φαντάζουν πολύ μακρινά και δεν ασχολούνται με αυτά. Ετσι, η βιομηχανία χάνει τους μεγάλους σε ηλικία και επισφαλούς υγείας πελάτες, αλλά εστιάζει στους νέους, οι οποίοι θα παραμείνουν πελάτες για πολλές δεκαετίες. Δεν υπάρχει, άλλωστε, μεγαλύτερο κίνητρο για να δοκιμάσει κάτι ένας έφηβος, από την απαγόρευση που επιβάλλουν οι καθωσπρέπει ενήλικοι ...

Ας μη γελιόμαστε. Στην πραγματικότητα, η αντικαπνισματική εκστρατεία αποτελεί το μεγαλύτερο εγχείρημα ελέγχου συνειδήσεων στην ιστορία της ανθρωπότητας. Ο πειθαρχημένος άνθρωπος που δεν καπνίζει, δεν πίνει, γυμνάζεται τακτικά, διατρέφεται υγιεινά, έχει προσεκτική ερωτική συμπεριφορά και ακολουθεί πιστά τις εντολές της λεγόμενης «προληπτικής ιατρικής», αποτελεί σήμερα το πρότυπο του επιθυμητού πολίτη-καταναλωτή. Μεταξύ των άλλων και γιατί δεν διαθέτει χρόνο να ασχοληθεί με τίποτα άλλο, εκτός από τον μέχρι θανάτου υγιή εαυτό του...

---

* Ο κ. Μιχάλης Πιτσιλίδης είναι διευθυντής του περιοδικού «popular Medicine»

πυγή http://stavrochoros.pblogs.gr/2010/09/me-stoho-ton-peitharhhmeno-anthrwpo-.html

Η Ρωσία διαφοροποιεί τις οδούς εξαγωγών πετρελαίου

Hμερομηνία : 31-12-10Από τα μεσάνυχτα, αρχίζει να λειτουργεί ο πετρελαιαγωγός προς την Κίνα.

Η Ρωσία θέτει από τα μεσάνυχτα σε λειτουργία τον πρώτο της πετρελαιαγωγό προς την Κίνα, προχωρώντας έμπρακτα σε διαφοροποίηση εξαγωγικών της οδών της, πέραν της Ευρώπης.

Η μεγαλύτερη ρωσική πετρελαιοπαραγωγός εταιρία Rosneft και η κρατική εταιρία διαχείρισης αγωγών Transneft θα πωλούν στην Κίνα 110 εκατομμύρια βαρέλια αργού το χρόνο (15 εκατομμύρια μετρικούς τόνους), για 20 χρόνια, μέσω του αγωγού Ανατολική Σιβηρία-Ειρηνικός Ωκεανός, γνωστού ως ESPO, μετά τη χορήγηση δανείων ύψους 25 δισ. δολαρίων από το Πεκίνο στις δυο εταιρίες για τη χρηματοδότηση της κατασκευής του αγωγού και την ανάπτυξη πετρελαϊκών αποθεμάτων.

Ο Ρώσος πρωθυπουργός Βλαντιμίρ Πούτιν έχει πει ότι ο αγωγός θα διαφοροποιήσει τις εξαγωγές ρωσικών φυσικών πόρων πέραν της Ευρώπης.

Ο αγωγός ESPO, όταν ολοκληρωθεί το 2014, θα μεταφέρει πετρέλαιο από το Ταϊσέτ, στο λιμάνι Κόζμινο, στον Ειρηνικό. Η Transneft ολοκλήρωσε, το 2009, την κατασκευή του 50% του συνολικού μήκους 4.700 χιλιομέτρων του αγωγού, μέχρι το Σκοροβόντινο. Από εκεί, διακλάδωση μήκους 1.024 χιλιομέτρων καταλήγει στη Ντατσίνγκ, στη βορειοανατολική Κίνα. Οι αποστολές φορτίων ρωσικού αργού στην Κίνα γίνονταν μέχρι σήμερα, σιδηροδρομικώς.

Όπως σημειώνει το Bloomberg, τον περασμένο Σεπτέμβριο, ο πρόεδρος της Transneft Νικολάι Τοκάρεφ είχε πει ότι η εταιρία δεν προτίθεται να ανταποκριθεί θετικά, άμεσα, στην αίτηση του Πεκίνου να διπλασιαστεί ο όγκος των ποσοτήτων αργού που παραδίνονται.

Η Ρωσία, πιθανότατα, θα αποστείλει στην Ευρώπη μικρότερες ποσότητες αργού πετρελαίου λόγω του αγωγού προς την Ασία, δήλωσε ο εκπρόσωπος της Transneft Ίγκορ Ντιόμιν.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Προς τη Σιβηρία ο βόρειος μαγνητικός πόλος

Hμερομηνία : 31-12-10Ο βόρειος μαγνητικός πόλος της Γης μετακινείται προς τη Σιβηρία με ταχύ «βηματισμό».

Είναι πιο εύκολο να εντοπίσει κανείς τον Άη Βασίλη, ο οποίος συνήθως βρίσκεται στο βόρειο γεωγραφικό πόλο, παρά να βρει το ακριβές σημείο του βόρειου μαγνητικού πόλου του πλανήτη μας, το οποίο μετακινείται συνεχώς, εσχάτως όλο και πιο γρήγορα με κατεύθυνση προς τα νησιά της Σιβηρίας, σύμφωνα με νέες εκτιμήσεις των επιστημόνων, που προσπαθούν να ερμηνεύσουν το φαινόμενο.

Ο μαγνητικός βόρειος πόλος, που διαφέρει από τον γεωγραφικό βόρειο πόλο ή σκέτα βόρειο πόλο (δηλαδή το βορειότερο σημείο της Γης, όπου ο άξονας περιστροφής της τέμνει τον πλανήτη), είναι το σημείο στην επιφάνεια της Γης προς το οποίο «δείχνουν» όλες οι μαγνητικές πυξίδες.

Ο μαγνητικός βόρειος πόλος εντοπίστηκε για πρώτη φορά στο βόρειο Καναδά, το 1831, από τον Σκωτσέζο εξερευνητή Τζέημς Κλαρκ Ρος, ο οποίος μάλιστα δεν δίστασε να τοποθετήσει μια βρετανική σημαία στο σημείο, ώστε να το «κατοχυρώσει» για λογαριασμό της Βρετανίας. Δυστυχώς γι' αυτόν, ο πόλος έκτοτε…έφυγε από εκείνο το σημείο.

Καθώς οι γεωφυσικές συνθήκες στο εσωτερικό της Γης συνεχώς μεταβάλλονται, ο βόρειος μαγνητικός πόλος μετακινείται κάθε χρόνο. Οι μετρήσεις έχουν δείξει ότι αυτά τα 180 χρόνια μετά την ανακάλυψή του, ο πόλος μετακινείται βαθμιαία με ρυθμό σχεδόν 15 χιλιομέτρων ετησίως. Όμως στη δεκαετία του ΄90, για άγνωστο λόγο, η μετακίνηση αυτή επιταχύνθηκε σημαντικά, φθάνοντας τα 60 χιλιόμετρα το 2002 και έκτοτε έχει ελαφρά μειωθεί στα 55 χλμ., με κατεύθυνση βόρεια-βορειοδυτική στον Αρκτικό Ωκεανό. Αν συνεχίσει έτσι, σε μια δεκαετία περίπου ο βόρειος μαγνητικός πόλος θα βρεθεί στη Σιβηρία.

Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Μια εξήγηση, σύμφωνα με το αμερικανικό επιστημονικό περιοδικό «Scientific American», δίνει μια ομάδα Γάλλων γεωφυσικών με επικεφαλής τον Arnaud Chulliat του Ινστιτούτου Φυσικής της Γης στο Παρίσι, οι οποίοι δημοσίευσαν σχετικές μελέτες στα περιοδικά «Eos» και «Journal of Geophysical Research-Solid Earth» της Αμερικανικής Γεωφυσικής Ένωσης.

Οι ερευνητές αποδίδουν την μετακίνηση σε μια ελικοειδή στήλη λιωμένων υλικών που ανεβαίνει από τα έγκατα του πλανήτη. Όπως αναφέρουν, τέτοιες στήλες λιγότερο πυκνών υγρών σχηματίζονται στα σύνορα του εσωτερικού πυρήνα της Γης και στη συνέχεια βρίσκουν διέξοδο προς την επιφάνεια μέσω ενός «κυλίνδρου», ο κεντρικός άξονας του οποίου είναι ο άξονας περιστροφής του πλανήτη μας.

Η γρήγορη περιστροφή της Γης προκαλεί ισχυρή ελικοειδή κίνηση στα λιωμένα υλικά που περιέχονται μέσα σε αυτή τη στήλη. Οι κινήσεις αυτές, που επιδρούν στον μανδύα κάτω από την Αρκτική, έχουν ως συνέπεια την μετακίνηση του βορείου μαγνητικού πόλου, μέσω μιας διαδικασίας που κάπως μοιάζει με την μεταβαλλόμενη μαγνητική δραστηριότητα, η oποία παράγει τις πιο σκούρες «κηλίδες» στον ήλιο.

Οι νέες μετρήσεις του μαγνητικού πεδίου στα Νέα Σιβηριανά Νησιά δείχνουν ότι μια τέτοια διαδικασία πρέπει να βρίσκεται σε εξέλιξη από κάτω τους, αν και απόδειξη προς το παρόν δεν μπορεί να υπάρξει, όπως παραδέχτηκαν οι Γάλλοι επιστήμονες. Η λύση του μυστηρίου, που βρίσκεται «θαμμένο» στο εσωτερικό της Γης, θα απαιτήσει νέες επιστημονικές γνώσεις και μεθόδους, καθώς και περισσότερα στοιχεία από τους δορυφόρους που μελετούν το Αρκτικό μαγνητικό περιβάλλον.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Oι δυτικοί κλείνουν και πάλι τα μάτια.

Σκέπτονται βάση ευσεβών πόθων. Η Κίνα γιγαντώνεται όντας μη δημοκρατική. Όσο η επιρροή της μεγαλώνει, μεγαλώνει και η διάθεση της να επιβάλει τις άξιες και τα συμφέροντα της στις δυτικές δημοκρατίες. Όσο η Κίνα δεν αλλάζει θα πιέζει με το βάρος της όλο και περισσότερο τις άλλες χώρες. Μια τελική σύγκρουση πολιτισμών κοσμοαντιλήψεων και εξουσίας θα είναι αναπόφευκτη. Οι δυτικοί νομίζουν οτι η οικονομική τους διείσδυση θα αναγκάσει την αλλαγή συστήματος στην Κίνα. Δεν υπολόγισαν ότι το σύστημα θα αντισταθεί όσο περισσότερο μπορεί πριν αλλάξει.

Οι δυτικοί επαφίενται στην ιδέα οτι όσο η Κίνα θα εισχωρεί στην δύση τόσο ο πολιτισμός της τελευταίας θα επηρεάζει και θα αναγκάσει την Κινά να αλλάξει και να προσαρμοστεί στις παραδώσεις της δύσης. Για ποιο λόγο όμως να πιστέψουμε ότι η Κίνα δεν θα αντισταθεί στην αλλαγή αύτη; Γιατί πρέπει να πιστέψουμε ότι η Κίνα θα ενδώσει στην αφομοίωση αύτη σαν να είναι μια φυσική αναπόφευκτη διαδικασία; Γιατί να πιστέψουμε ότι οι φορείς της κινεζικής εξουσίας θα παραδώσουν τα προνομία τους στο λαό και θα δεχτούν την δημοκρατία; Ποιες είναι οι πιθανότητες να συμβεί το αντίθετο;( με δεδομένο και ότι η Κίνα είναι μια άκρως προστατευτική χώρα που ελέγχει την εσωτερική της πολιτική με αυταρχικό τρόπο). Ποια η πιθανότητα η δύση στην προσπάθεια να ανταγωνιστεί την Κινά να απεμπολήσει μόνη της σταδιακά το δημοκρατικό της χαρακτήρα; Μήπως είναι αύτη μια εξήγηση για την συστηματική περιστολή κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων που λαμβάνει χωρά σε πολλά μέρη του δυτικού κόσμου σήμερα;

Γιατί να ήμαστε σίγουροι ότι θα απορροφήσουμε εμείς την Κίνα και ότι δεν θα μας απορροφήσει αύτη; Γιατί οι κινέζοι να εγκαταλείψουν το αίσθημα περηφάνιας για τον εαυτό τους και να δεχτούν μια κοσμοθεωρία που είναι ξένη προς τον πανάρχαιο πολιτισμό τους; Μέχρι σήμερα δίνουν την εντύπωση ότι προσαρμόζουν τον υλικό δυτικό πολιτισμό στις δίκες τους πολιτικές και ιστορικές παραδώσεις. Είναι απόλυτα προστατευτικοί όσον αφορά το αίσθημα της υπεροχής τους απέναντι στους άλλους και την πεποίθηση ότι η θέση του λαού τους είναι στο ψηλότερο σκαλί! Αύτη η αρχαία πεποίθηση των κινέζων για τον εαυτό τους επιβεβαιώνεται στα μάτια τους και από το γεγονός της τεραστία οικονομικής προόδου της χωράς τους. Σε συνδυασμό με τον τεράστιο αριθμό τους και με το γεγονός ότι πολλοί είναι οι δυτικοί που δείχνουν έκπληξη και θαυμασμό για την ανάπτυξη της Κίνας, γιατί να μην νιώθουν περήφανοι οι Κινέζοι γι αυτό που είναι και γιατί να θέλουν να αλλάξουν προς το δημοκρατικότερο; Το φυσικότερο είναι να περιμένουν οι άλλοι να τους ακολουθήσουν στον δρόμο που αυτοί χαράζουν.

Προς τι λοιπόν η τόση αυτοπεποίθηση στις ικανότητες και στα θέλγητρα του δυτικού πολιτισμού;

Του Τζάρου Αλέξανδρου